zondag 31 augustus 2014

belofte maakt schuld

Mijn ouders hebben me met die wijsheid opgevoed, beloofd is beloofd en daar probeer ik me aan te houden, wat meestal ook lukt. Ik ben zo'n type dat altijd een kwartier te vroeg is en vindt dat de eerste afspraak geldt. Omdat de meeste mensen zich daar ook aan hielden werden de zaken in het dagelijks leven heel overzichtelijk.
Tegenwoordig is dat niet meer zo, waarbij de Overheid voorop loopt. Je betaalt je hele leven en mag dan op je 65ste met een redelijke oudedagsuitkering uitrusten... Je betaalt braaf je belastingen en premies en hebt dan recht op goede onvoorwaardelijke gezondheidszorg..... Als je het niet meer zelf redt, krijg je hulp en steun..... Je betaalt netjes je hypotheekkosten en dan ben je na jaren eigenaar van je huis, zonder schulden....... en zo zijn er nog wel wat meer. Ik heb me aan mijn kant van de afspraak gehouden, maar de andere zijde mag zomaar de regels veranderen blijkbaar, en degene die het allemaal niet kan veranderen is de dupe.  En je ben dan opeens volslagen rechteloos. Ik maak me regelmatig zorgen hoe het moet als ik toch nog meer extra levensjaren krijg en mijn gezondheid verdere problemen gaat geven. Zoek het maar uit? Terugvallen op je netwerk? Op de betrokkenheid van mensen om je heen? Die vaak financieel gestraft worden voor hun hulp ipv tegemoetgekomen?
Sorry maar ik vind het zo onmenselijk, dit beleid in een land waar velen nog steeds boven de Balkendenorm verdienen (waar onder meneer Balkenende zelf), twee maal of meer op vakantie gaan, een of twee auto's hebben en in een huis wonen dat al tonnen waard is. Ik snap dat niet.Ik zie een zooitje mannen op tv die het volkomen rechtvaardig vinden om mensen te onthoofden, schoolmeisjes te ontvoeren, vluchtelingen in de bergen te drijven,om ziekenhuizen te bombarderen en dorpen weg te vagen, vrouwen met een groep dood te neuken  om maar een paar dwarsstraten te noemen. Ik snap er geen bal van. En ik ben boos.

8 opmerkingen:

  1. tja , klopt als een zwerende vinger zei mijn moeder altijd. zo was ik door slijtage aan mijn knie een burn out en bronchitus waar ik te lang mee doorgelopen had vorig jaar 2,5 maand ziek, moest ik van mijn werkgever toch maar weer deels aan het werk en werd ik april dit jaar klakkeloos weer voor 100% beter gemeld, heb ik op eigen kosten voor 100 euro een deskundigen oordeel aangevraagd bij het UWV tegen die beslissing , kreeg ik gelijk ,maar mag mijn werkgever dat oordeel gewoon lekker naast zich neerleggen, het enige wat er volgde was een gesprek met een personeelsfunctionaris die mij maar negatief vond , terwijl het enige wat ik vroeg was of ik mijn taken op een pand uit mag voeren (zit in de schoonmaak) i.p.v. op 2 wat mij een uur fietsen per dag scheelt, nee daar is geen ruimte voor, kreeg ik in juli een versnelde oproep bij de arbo arts waar ik tot op heden niets meer van gehoord heb. mijn lidmaatschap bij de vakbond ook maar opgezegd aangezien die 17 euro per maand kost en alleen maar met adviezen kwam die ik zelf ook wel kon bedenken. nu ben ik maar een geval en vallen mijn klachten nog wel mee ,met een slechte knie kun je oud worden, maar wat te denken over mensen met veel ernstiger gezondheidsklachten ? ik zie het somber in en ik denk velen met mij. de rijken worden rijker en de mensen die het nu al moeilijk hebben komen alleen nog maar meer in de problemen. Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En terecht. Het is je reinste waanzin.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zal nog wel veel tijd verstrijken voor meer mensen beseffen,dat alles één is. Tot die tijd ontstaan er afschuwelijke situaties.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. In de gemeente waar ik woon zijn ze bezig met het opzetten van een pilot project in bepaalde buurten, waarbij het de bedoeling is dat de wijkbewoners elkaar gaan helpen met diverse zaken ipv professionele hulp in te schakelen.Ik zou zelf ook liever een onafhankelijke, professionele hulpverlener hebben, zeker omdat we al zoveel premie moeten betalen voor onze zorg. Maar wat het leed in de wereld betreft heb ik medeleven met die mensen als ik me in hun situatie verplaatst maar lijd ik niet mee. Je kunt het leed van de hele wereld niet op je schouders nemen, dan heb je zelf geen leven meer en je verandert er niets mee. Ik hou het tegenwoordig klein, probeer te helpen in mijn directie omgeving als dat kan en ben blij dat wij hier in Nederland nog steeds in vrede leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het klopt allemaal van geen kant Vlasje, ik (h)erken je boosheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oef, zware materie op deze zondag. Het is verdrietig wat je schrijft en ik ben het met je eens. Laten we ons maar vooral richten op de goedheid van de mens, want dat is er gelukkig ook nog te vinden in onze wereld.
    Denk dat voor mensen die ziek zijn, vooral de machteloosheid hen zo kwaad maakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hier een man thuis die 49 jaar hard gewerkt heeft .Waar is die GOUDEN handdruk dan !! We hebben het '' nog'' steeds niet echt slecht maar maken ons wel vaak zorgen .Waar blijven wij als we oud worden en zorg nodig hebben ?? Geen familie vrienden of buren om ons te helpen mocht het ECHT nodig zijn .Tja onze Dochter die zelf in de zorg werkt maar waar we zelf helaas weinig van mogen verwachten .Een lieverd hoor ,echt wel maar ja !! Een heel onzekere toekomst ,en ja we zijn boos om alles wat er gebeurd heel erg boos maar zo machteloos !!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. hoi Vlasje.. en het helpt jou niks en de wereld ook niet als je boos bent of wordt of blijft, de wereld is niet eerlijk en nooit geweest ook, het enige wat je kunt doen is het verschil maken in jouw directe omgeving.. voor de mensen om jou heen en als we mogen stemmen, verstandig stemmen en meer kunnen we niet doen, zorgen dat je geen schulden hebt/maakt als het niet echt heel erg noodzakelijk is, investeren in relaties en zo goed mogelijk zorgen voor je lichaam en dat is het dan, en al de zorgen van de wereld, het wakker liggen en boos zijn veranderd helemaal niets ... dus kop op, met optimisme, genieten van de natuur, de zon of de regen dat maakt het verschil tussen een fijne dag hebben of een rot dag.. want al de ellende van de wereld kunnen wij niet dragen, draag dat wat je wel kunt/moet dragen en dat is al meer dan genoeg

    en voor Elisabeth, jouw man heeft 49 jaar salaris ontvangen in ruil voor hard werken, veel om dankbaar voor te zijn dus.. heel veel kunnen niet zo lang werken of vinden geen werk en aow is voor iedereen, en we worden allemaal oud, en waarom geen vrienden of buren.. waar heb je zelf in geinvesteerd toen je jong was? was jij er voor de ander? ik weet het niet, maar iedereen maakt zelf ook onderdeel uit van het geheel de maatschappij

    en nee.. ik ben geen geluksvogel, mijn man ontving na 29 jaar een zakmes van de KPN nu draait hij op zijn 59e ploegendiensten bij een andere werkgever voor hetzelfde salaris.. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen