zondag 27 juli 2014

Zondagmorgengevoel

Vroege Vogels, wat losse eindjes van administratie wegwerken, wat dingen regelen. De pc  net zo, wat oude berichten wegdoen, evt post beantwoorden, agenda bijwerken, to do idem en kijken wat deze week moet en kan.
Grijs weer, koel en dat maakt dat ik me energieker voel, al moet de warmtekater nog even wegzakken.
Deze week is mijn trouwe hulp M er weer en hoe aardig en werkzaam de invalhulp deze keer ook was, er gaat niks boven M, die inmiddels helemaal haar eigen, goede koers vaart in dit rommelige maar duidelijke huishouden. Geeft mij meer ruimte en we zijn aardig bevriend na al die tijd en het voelt zo vertrouwd!
De maand juli loopt ten einde en dat betekent dit jaar dat ik 10 jaar leef met mijn kanker. Een vreemde datum dus. De brand is in augustus vijf jaar geleden en ik ben deze zomer mijn vader meer dan 30 jaar en mijn moeder 15 jaar kwijt.  Gemengde blessings.
Die tien jaar kanker is wel een streep aan de balk, want er is maar 5 % die dat haalt en daar hoor ik, onvoorstelbaar maar waar, bij. Dankbaar dus vooral, temidden van een wereld die in brand staat. Maar in mijn geboortalbum plakte mijn pa al krantenkoppen van toen;

HEDENMIDDAG LAATSTE SCHOT IN PALESTINA

DRUK DER VS OP ISRAEL

VREDESVERZOEKEN IN CHINA

ISRAEL TREKT TROEPEN UIT EGYPTE TERUG

WESTEUROPA WORDT EERSTE SLAGVELD. 

65 jaar geleden was het ook niet bepaald koek en ei.

Aan het einde van het album, toen ik tien was, knipte hij weer de krantenkoppen;

ONVERZOENLIJKE CHROETSJOW  NAAR OOST-DUITSLAND

IN CENTRAAL-AFRIKA BLIOJFT DE ONRUST BROEIEN

STRAALBOMMENWERPERS BEDREIGEN FORMOSA

 RELLETJES IN BEIROET

Conclusie; we (de wereldbevolking) leren het nooit, helaas, maar het is echt niet alleen ellende geweest, toen en nu.


11 opmerkingen:

  1. Helaas speelt het tegendeel van ellende zich vaak op het persoonlijk vlak af. Wonderlijk,dat"je naaste liefhebben"zich niet tot groepsniveau kan uitstrekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een heel aantal mijlpalen dus. Ik feliciteer je met die 10 jaren, ik zit op 7.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. gefeliciteerd met 10 jaar kankervrij. ik zit op 27 deze maand. ik kijk altijd blij naar
    mensen die het redden. groeten berna

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Kankervrij zal ik nooit worden verklaard. Maar het staat stil en ik overleef. 27 jaar is heel veel! Wat heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wij zijn van hetzelfde "bouwjaar", onvoorstelbaar dat er toen al dezelfde brandhaarden waren. Ik wist het ergens wel, vooral van het Israel/Palestina conflict maar als je het zo concreet leest dan vraag ik me toch echt af of het de mensheid ooit lukt om in vrede met elkaar samen te leven. Mijn man heeft een paar weken geleden de diagnose kanker gekregen en ik hoop echt dat het ons gegund is om over 10 jaar nog samen te zijn in goede gezondheid. Ik realiseer mij wel natuurlijk dat er met mij ook ieder moment iets kan gebeuren. Wat ik wel lastig vind is dat wij nu privé een moeilijke en verdrietige tijd doormaken en dat er tegelijkertijd ook zoveel ernstige dingen in de buitenwereld gebeuren die ook moeilijk buiten te sluiten zijn. We proberen in ieder geval zoveel mogelijk te genieten nu van ieder positief bericht en van de fijne reacties van mensen om ons heen.
    Fijne zondag, Leontine

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Moeilijk, Leontine. Maar kijk eerst naar wat jezelf en je gezin nodig heeft. Het leven, hoe moeilijk soms ook, heeft altijd veel prachtigs ook. Zwart en wit zijn twee vormen van licht. Realistisch positief blijven en het Nu omarmen zijn de grootste hulpmiddelen,. Veel lieffs, kracht en liefde!

      Verwijderen
    2. Dank je wel, Leontine

      Verwijderen
  6. Het lijkt me een vreemde gewaarwording om te horen tot de 5% overlevers en daar hoort toch wel een felicitatie bij. En wat een fantastische pa had je toch. Met dat soort krantenkoppen leert een mens wel relativeren, al geeft het weinig hoop voor een vreedzame wereld. Realistisch positief blijven en het Nu omarmen dat zouden veel meer mensen moeten doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gefeliciteerd, Vlasje... Dat is zeker een streep aan de balk!

    Ik schrik een beetje van dit lage percentage, ik dacht dat het bij borstkanker veel hoger lag....
    Maar het blijven statistieken, en het doet me goed om te horen dat er zelfs mensen zijn die er na 27 jaar nog zijn. En ik geniet (meestal) met volle teugen van het Nu, want ook Nu - JUIST Nu - zijn er zo ongelofelijk veel mooie dingen om dankbaar voor te zijn. Ik zie wel hoe het loopt.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Die getallen gaan over mastitis carcinomatosis III, mijn vrij zeldzame vorm. Voor andere vorme ligt het veel beter.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan is het helemaal bijzonder dat je zover bent gekomen. Ik wens je nog heel veel jaren erbij!

      Verwijderen