zondag 20 juli 2014

Wilde tijden

De beelden en berichten uit het rampgebied in de Oekraïne zijn afschuwelijk. Of het een expres of per ongeluk gebeurde ramp betreft, het maakt niet uit;, er zijn bijna driehonderd doden, een veelvoud van mensen betreurt een onverwacht en schokkend verlies. De daders staan er slecht op, en Poetin en de overheid in het gebied, zeker ook de rebellen, ze hebben alles gedaan wat je niet moet doen en verhinderen elke respectvolle afhandeling en onderzoek. Dat maakt het des te bitterder.
In Israel is men ook bezig met akties die alle menselijkheid voorbij lijken. En zo zijn er ook nog veel plekken in bv Afrika en het Midden-Oosten waar mensen alle normale normen ten aanzien van medemensen met voeten treden en zich daartoe kennelijk gerechtigd voelen.
Het is toch ongelooflijk dat de menselijke beschaving nog steeds dit soort dingen blijft voortbrengen en dat we geen manieren hebben om dit een halt toe te roepen. Je zou om minder depressief worden.
Gelukkig zakt de temperatuur want zelfs in het normaal koele Den Helder werd een hitterecord genoteerd. Gisteren werd het 34.6, de hoogste temperatuur hier ooit gemeten.
Het was ook smoor en ik heb voor pampus gelegen net als de katten.
Vandaag herkansing qua temperatuur , het is nu 10 graden koeler. De rest van de zaken zijn minder snel opgelost, helaas.

4 opmerkingen:

  1. Erg he, ik zag vanmorgen het leven echt even niet meer zitten, ik begrijp namelijk niets van wat er gebeurt, het gaat mijn verstand te boven. Vooral het besef dat de nabestaanden in de media moeten horen hoe er met hun geliefde overledenen wordt omgegaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik besefte gisteren nog een keer hoe bijzonder het eigenlijk is dat wij in Nederland al zeventig jaar in een vrij, welvarend en beschaafd land leven zonder oorlog. En ik realiseerde mij nog een keer wat onze ouders en grootouders meegemaakt hebben in WOII, mijn moeder zei altijd dat het gevoel van onvrijheid zo beklemmend was. Ik hoop voor de nabestaanden dat ze binnen niet al te lange tijd op waardige wijze afscheid kunnen nemen van hun dierbaren. Marja

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ben ik blij,in een land zonder oorlog te wonen. Ik weet niet hoe ik onder bepaalde omstandigheden zou handelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo komt de oorlog wel heel erg dichtbij. Ook hier uit het dorp kwam een jongen om bij de ramp. 23 jaar jong. Ik ken hem niet persoonlijk maar het raakt je dan toch des te meer...

    BeantwoordenVerwijderen