dinsdag 22 juli 2014

Mooie rotwereld

Bloedmooi,  de wereld. Hoe de mens ook zijn best doet het te verpesten, het blijft prachtig. Dat ene paardenbloemetje tussen het beton, de mossen op een verweerde muur, kunstwerken!
Waarom moet de mens die van zichzelf vindt dat hij het hoogtepunt van de schepping is, er zo'klerenzooi van maken?
De tegenstelling is bijna te groot om reeel te worden; prachtig weer, de natuur die overvloed toont waar je maar kijkt en dan het nieuws........
Het klopt niet meer. Helemaal niet en ik ben bang dat het ook nooit meer goed komt. Ok, deze crisis met een vliegtuig, de beschietingen in de Gazastrook, de ellende in Syrie en in diverse Afrikaanse landen, het zal ooit ween stuk geschiedenis worden, maar dan is het leven wel weer vervuld van andere , nieuwe narigheid, onnodige narigheid.
Ik probeer mijn eigen leven en dat van enkele mensen die in mijn gezichtsveld zijn wat fleur en kleur te geven. Ik zie de schoonheid gelukkig overal (gisteren een meisje in een rode spaanse stroken jurk op een waveboard in de regen) en ben voor mijzelf nergens bang meer voor, maar ik vind het zoooooooooooooooo zonde, wat er gebeurt, terwijl we in paradijs zouden kunnen  leven met zijn allen.
 Ik hou van mijn leven, maar wat is er veel dat pijnlijk en afschuwelijk en harteloos is in de wereld.

3 opmerkingen:

  1. Zo lang er mensen zijn, zal het paradijs weg blijven, vrees ik. Maar ook: zo lang er mensen zijn, is er hoop, is er liefde. Het word soms overschaduwd door ellende. Maar het is er!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe laat je al die ellende niet toe ? Ik wil voor mezelf niet op een eilandje zitten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geen erger beest dan de mensch...

    BeantwoordenVerwijderen