maandag 14 juli 2014

Je kunt het maar kwijt zijn

Geregeld sta ik nog in de opruimmodus en dat is een fijn gevoel en er moet stevig misbruik van worden gemaakt, want o, wat lekker als er weer meer ruimte komt. Met de kleding ben ik roetje voor roetje en plank voor plank bezig. Elke dag een beetje en eens per week naar de kledingbak.
Ook de badkamerkastjes ontkomen niet aan opruimen; veel produkten die over de datum zijn, of die ik niet meer gebruik; foetsie.
Vanmorgen de hulp gehad en ondertussen de lectuur mand en -tas uitgemest. De mand staat beneden, en de tas wordt meegesjouwd naar de plek waar ik me verpoos.
Beiden zijn een stuk lichter.
Af en toe een laatje of een vakje of een doosje. Het aloude Kastje-per-Dag recept en het werkt.
Mijn bed is schoon, de was wappert, de kattenbak is schoon, de brokjeston bijgevuld en de gridton idem.
Buiten is de kermis aan het opruimen, veel is al weg, anderen zijn al afgebroken en gepakt, dus dan gaat het opeens snel. Heerlijk, geen achtergrondgebonk en gegier. Het circus dat gelijk arriveert staat iets verder weg en zal niet veel overlast geven.
Joepie, weg is weg, opgeruimd is ruimte.

3 opmerkingen:

  1. Ik krijg soms het gevoel van vechten tegen de bierkaai. Ik doe weg en mijn man sleept het (blij met zijn koopjes) binnen van de kringloop.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het kastje-per-dag-principe is zo'n goeie. Op die manier hou je de boel lekker bij. Ik heb ook zo'n dag en kick op de voldoening.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Babysteps zijn ideaal! Zo wordt een grote klus ineens te doen.

    BeantwoordenVerwijderen