donderdag 31 juli 2014

Aftermath

Ja, tien jaar geleden kreeg ik de kankerdiagnose en ik leef nog steeds hebberig naar meer verder.
Dankbaarheid staat met grote letters boven mijn hoofd geschreven. Hetgeen niet wil zeggen dat ik alleen maar blij ben, want de kanker heeft ook veel veroorzaakt waardoor ik er dagelijks nog mee te maken heb.
Een kleine opsomming;
Als ik in de spiegel kijk zie ik, naast een platte borst, een veel te dikke vrouw, maar de combi antikankermedicatie en insuline maakt afslanken bijna kansloos. Ook de kiloś die ik verloor door glutenvrij eten, komen langzaam weer terug, hoewel ik net zo eet als in de gewichtverlies fase.
 Ik zie daarnaast vele wratten en andere huidoneffenheidjes, te veel om eens even aan te stippen ofzo (bovendien zijn ze zo weer terug  en poppen er elders weer legertjes op).
De vermoeidheidsklachten die ik al voor die tijd had, zijn dramatisch verergerd, al is glutenvrij wel een vooruitgang, maar het geheel is niet om over naar huis te schrijven, nog steeds. Niet alleen vermoeid (tot scheel ziens aan toe) maar vooral slecht , heel belazerd langzaam herstel van  in het rood komen.
Huidproblemen in het genitale gebied, De huid is dermate dun en kwetsbaar dat het voor grote problemen zorgt geregeld, een gewoon zadel is bv al fnuikend, of een iets te strakke onderbroek, of wasmiddel/wasverzachter, anders dan eigengemaakt sunlight/azijn/soda spullen. Idem huisverzorgings en bad produkten.
Overgevoeligheid voor van alles en nog wat, wat zich steeds nog uitbreidt.
Mijn gebit heeft ernstig geleden, waardoor ik een kunstgebit boven heb, wat nooit echt lekker zit en eet. De rest van mijn ondertanden zijn ook niet meer best.
Ik heb neuropathie, verergert door chemo en nu wat verbeterd door glutenvrij.
Mijn lever funktioneert niet echt goed, hoewel daar verbetering in is gekomen door dieet en supplementen.
Mijn darmen waren door colitis al een puinzooi, maar dat is nog een flinke stap verergerd na de chemo. Gluternvrij verbetert zeker, maar goed komt het nooit. Blijft uiterst kwetsbaar.
Ik had al een reumavorm,  nl arthritis psoriatica , die  de eerste jaren verergeerde, maar ook door glutenvrij verbetert, net als de psoriasis zelf.
Er zal vast nog wel meer zijn dan ik zo snel opschrijf, maar ik wil er niet te lang bij stilstaan. Bovendien ben ik  ook heel blij dat ik geen lymfoedeem heb of osteoporose.
Er bovenop staat het feit dat de kanker nooit zal genezen (mijn vorm mastitis carcinomatosis doet dat niet) maar stilstaat, waardoor je levenslang hebt qua medicatie, controles en grote kans op terugkeer/uitzaaiing. Dat alles eist ook een geestelijke tol, natuurlijk.
Ik kan dan ook echt gekwetst zijn als mensen zeggen; o maar je bent toch schoon/van de kanker af/genezen? Nee, dus. Was het maar waar. En al die nasleep van gevolgen hoe levensveranderend en beperkend ook, zijn al heftig, maar de onzekerheid is het ergst.
Ik wil niet leven als kankerpatient, wil er niet hele dagen mee bezig zijn en denk niet bij elk pijntje of  afwijkinkje dat de kanker wel weer terug zal zijn. Ik ben een realistische optimist. Dwz ik ben me overal van bewust, maar stel het leven in het NU op de voorgrond en de rest beschouw ik als een soort schaduw die altijd bij me zal zijn, maar die je vaak niet zo bewust registreert.
Het leven is mooi, hartstikke kostbaar mooi. Maar niet  vlekkeloos.
Toch is het gedenkwaardig dat ik dit jubileum heb gehaald!



17 opmerkingen:

  1. Ik denk dat iemand die na behandeling schoon is, toch ook altijd de angst zal hebben dat de kanker terug zal komen. Ik zie dat nu wel bij een vriendin: die had 20 jaar geleden maagkanker en was daarna schoon en nu heeft ze borstkanker. Ik denk dat als het eenmaal is je zit, je er ook nooit meer van afraakt.

    Je hebt behoorlijk veel klachten. Ernstige klachten. En het is inderdaad waar: als iemand genezen is van kanker, gaan anderen er maar veel te snel vanuit dat iemand het oude leventje gewoon weer kan oppakken, alsof er niks gebeurd is. Maar chemo en/of bestralen hakken er gewoon flink in.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik krijg door je blogs de indruk dat je, ondanks dat je lichaam niet altijd wil meewerken, een fijn leven hebt. Ik zie een vrouw die door haar levenslust en positieve instelling van iedere dag weer een fijne dag probeert te maken en geniet van allerhande "kleine, gewone dingen". Ik hoop dat je, samen met je katten, nog vele jaren mag genieten. Marja

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is een hele opsomming Vlasje. Maar wat een (genetisch?) pluspunt,dat je in staat bent te LEVEN met alles,wat er nu is. Ik hoop je blogs nog lang te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik bewonder je dat je, ondanks alle gezondheidsproblemen, nog altijd zo positief in het leven staat....liesbet

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Uit je levensinstelling, zoals ik op je blogs lees, ben je een sterke vrouw die meer uit het leven haalt dan menig gezond mens. Evengoed zijn het wel ernstige lichamelijke problemen die je hebt. Pluk de dag heb ik altijd een geweldige spreuk gevonden en past ook helemaal bij jou m.i. Over zadels gesproken: mijn beste vriendinnen hebben allebei Lychen Sclerose en na lang zoeken blijken er speciale fietszadels te zijn voor vrouwen met huidproblemen in en rond de vagina!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Goed en knap van je dat je ook deze, meer zorgelijke kant van je leven met ons deelt.
    Moeilijk is het vaak als een opgaande lijn tot een (tijdelijke?) stilstand komt; je hebt wel heel duidelijk de gave om een balans op te maken op de diverse terreinen en daardoor weer weloverwogen verder te gaan in datgene wat jou het meeste goed doet. Groet Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ben een beetje stil nu ik je verhaal lees en ik heb respect omdat je steeds weer zo positief schrijft en geniet van heel veel dingen .Volgens mij ben je een heel sterke vrouw !!Ik weet niet of ik dat zou kunnen !!
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Gefeliciteerd met deze tien jaar. Ik kreeg in 1996 borstkanker, chemo waar ik ook van alles aan overgehouden heb en ik 2012 uitzaaiingen in longen en botten. Maar ik geniet van elke dag en ik ga in september een hele verre reis maken. Ik hoop dat jij ook nog jaren vooruit kunt. Groet, Louisa

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Evenveel respect en bewondering voor je positieve ingesteldheid als ik heb voor Vlasje....Ik denk niet dat ik 'dat' allemaal zou aankunnen. Jullie verhalen doen me beseffen dat ik mijn (goede) gezondheid veel te veel als normaal beschouw. Chapeau....liesbet

      Verwijderen
  9. Knap geschreven, Vlasje. Je bent een prachtig mens en een overlever. Je komt er inderdaad nooit zonder kleerscheuren af. Ik weet er alles van.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Allereerst natuurlijk wat fijn dat je nu 10 jaar verder bent. Ik vind je een positief en vooral ook een eerlijk mens. Knap dat je zo van het leven kunt genieten ook al zit het je niet mee. Ik lees je blog graag ook als het eens iets minder gaat.
    Groet Thea

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Mooi geschreven. Ik vind het altijd fijn om te lezen hoe je van je leven geniet. En als ik dit zo lees heb je echt met moeilijke dingen te maken in je leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ben een beetje verlegen....zat hier gewoon wat te suffen omdat ik al veertien dagen
    met een sinusitis zit en me maar belabberd voel(de). Als ik jouw verhaal lees denk ik:
    vooruit een schop onder men achterste en ga leven en genieten zoals Vlasje die het
    veel moeilijker heeft en altijd zo positief blijft.
    Dankjewel omdat ik mag meelezen bij jou die ondanks alles altijd maar verder gaat!
    heel veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Door dit stuk besef ik me eens en te meer hoe kostbaar dit moment is en hoe belangrijk het is om NU te leven en niet morgen of gisteren. Dankjewel!!!!
    Dat je nog veel jaren mag plakken aan deze waarin je het licht in je hart mag blijven voelen.
    lieve gr

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat ben je een dappere sterke vrouw. Dit is kostbaar stukje. Ik lees zo graag bij je.

    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ben een beetje zonder woorden. Bewonderde je levenskracht al, maar nu helemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een mooi logje, Vlasje. Respect hoe je in het leven staat. Een voorbeeld voor velen.
    Gefeliciteerd met je jubileum en nog heel veel mooie , goede jaren!

    Liefs en een dikke knuff, Frederique

    BeantwoordenVerwijderen