woensdag 18 juni 2014

Tribe

Wat een mooie en indrukwekkende reakties op mijn laatste blogposts! Er is een hele stam van overlevers, verschillende oorzaken, maar wel metdezelfde uitkomst; mensen die elke dag opsnoepen en dingen weten te waarderen die er (nog) zijn. Welkom Tribe , welkom bij de Zongezichten! Sommige verhalen laten me even slikken en beseffen dat het lot zeer gemene trucks met een mensenleven kan uithalen. Voor het kiezen heb je dat niet, maar tenzij je de handdoek in de ring wilt gooien (soms ook een begrijpelijke en bewuste keuze), kun je wel kiezen hoe je wilt verder leven. Over je geest en je gedachten en inzichten ben je wel eigen baas. Ook als het niet zo voor de hand ligt; je kunt het jezelf leren. Het is een groot geschenk als je dat dan ook kunt.
Toch komen er soms minder goede reakties los, mensen die je zielig vinden, die je verooordelen, die etiketten plakken of zelfs ge-ergerd zijn door jouw positieve houding. Tja, daar doen ze me echt wel eens pijn mee, want ik ben geen Tell-Sell dame die het wel even komt uitleggen, of een Amerikaanse dominee (lijken soms erg op elkaar....) die met een tandpasta smile die pijn doet aan je ogen komt vertellen dat hij je de hemel - met korting en leuke extra's - kan aanbieden, ja ook voor U.
Ik ken ze, de klagers, pessimisten, zwartkijkers, lopende rechters (zonder diploma), cynici, ik-blijf-op-mijn-paadje-lopers. Sommige heb ik zelfs uit mijn leven gezet, want ze wilden me alleen maar meeslepen in hun zwartheid en zwaarte en daar is mijn leven me te kostbaar voor. Als het echt moet, kies ik dan toch voor mijzelf.
Verder bekijk ik het meestal met humor en mededogen.
Kijk, bij mij is het zoals het is en dat is geen kwestie van een leer aanhangen of mezelf iets aanpraten, het is er gewoon, echt en onopgesmukt. Ik wil er niet altijd mee te koop lopen, ik wil geen mensen bekeren, maar ik wil ook mijzelf niet krampachtig aanpassen of verbergen.
De mensen die nu reageerden hebben zelf meestal al het nodige meegemaakt (soms wel heel veel) en weten exact wat ik bedoel. Ze doen het misschien anders, met een Heer of een Swami of een andere leraar, maar ze komen op hetzelfde uit en dat is zo fijn voor ze en het is ook geweldig om mensen van je stam te ontmoeten, even niets uit te hoeven leggen en begrijpen wie je bent zonder woorden of definities.
Dus  Zongezichten, wees altijd welkom en ontvang een grote knuffel van me. 

12 opmerkingen:

  1. Mooi dat je jezelf zo terugziet in anderen :)
    Zelf heb ik te weinig meegemaakt om mezelf tot jullie 'tribe' te rekenen, maar ik ben wel sympatisant :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het kan zomaar gebeuren, een omslag in je leven. Het hoeft niet altijd iets heel ergs of naars te zijn dat je met de neus de andere kant opzet. Jij mag rustig bij de tribe rondhangen hoor.

      Verwijderen
  2. Hele grote, dikke, supervette knuffel terug! :-)))

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geweldig,dat internet zo'n herkenning en daardoor misschien steun kan geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik reken mezelf tot de zongezichten en af en toe lukt het niet of nauwelijks m'n gezicht te laten schijnen. Maar heel vaak ook wel en het is mooi dat mensen zoals jij dat onder woorden brengt voor anderen. Ik lees/volg je graag!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Als zondagskind val ik een beetje stil bij het lezen van wat velen moeten doormaken.Maar kan ik glimlachend instemmen met de positieve en krachtige manier waarop mensen hun leven leven. Ik voel de kracht en de spirit uit de reacties en dat alles leiding van Vlasje, die het zo perfect verwoordt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een dikke knuffel terug.Ik kijk iedere dag even hoe jij je dag weer kleur hebt gegeven.
    Lieve groet,Anneke*

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Vlas, wat een super blog weer! Ik lees je blog echt zo graag.
    Er is echt helemaal niets nep aan je. Noppes, nada!
    Ah, van die tribe vind ik prachtig! Dank voor je welkom! Ik sluit me graag aan. En fijn, dat ik er bij mag horen!
    Ik mis mijn broer, ik mis mijn ouders vreselijk! Drie is teveel, nietwaar! Maar vandaag stond ik bij het stoplicht en naast mij stond een blinde vrouw en ik kon nog zeggen het is groen! Zijn we samen overgestoken. Ik kan nog praten en ik kan nog zien.
    En nu ben ik ook nog lid van The Tribe!
    Luv you! xxxx Simone!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voel me vereerd met jouw medelidmaatschap! Jou is iets vreselijks overkomen en
      je gemis en verdriet zullen heel hevig zijn. Ik word er heel stil van als ik het lees. Jij krijgt van mij een ere-veer!

      Verwijderen
  8. Mooi gezegd, Vlas. Ik neem mijn hoed af voor jou, en zeker voor Simone. Allebei een dikke knuf!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Joh, jij zit nog midden in de storm, maar ik denk dat het in jouw bootje toch goed toeven is. En ik zie je zongezicht al in je blog doorschijnen.

      Verwijderen
  9. Sterk geschreven Vlasje. Je bent een sterk mens. Overigens heb ik geen idee wat een Tribe is. Dus ik zal er ook wel niet bij rondhangen. Ik heb het trouwens te druk voor rondhangen. Mijn dagen zijn prettig gevuld.

    BeantwoordenVerwijderen