maandag 23 juni 2014

Haar

Een kort koppie heb ik een groot deel van mijn leven gehad en staat me wel. Het is ook geschikt voor mijn niet al te dikke  sluike haar. Ik was altijd erg eigengereid, want na een relatie nam ik meteen een ander kapsel terwijl ik bij liefhebbers van lang haar mijn haar kort liet knippen en omgekeerd..... Niet eens bewust, maar later viel me dit patroon op. Kennelijk veel behoefte aan mezelf onafhankelijk uitdrukken......
Nu , na de chemo, draag ik het lang. Ten eerste omdat ik blij was dat het terugkwam. Kaal is voor een periode niet zo erg (ik droeg geen pruik) en er zijn leuke doekjes en petjes zat, maar met is het een wat minder zielig ziek gezicht. Eerst was het dik en krullend, tot mijn grote vreugde, maar nu is het weer het bekende melkboerenhondhaar. Wel heb ik mazzzel dat ik, ondanks vele grijze haren ertussen, niet grijs oog.
Kappers, meestal ging ik met tegenzin, dat gefrunnik aan je hoofd, ik vin er niks an. En het kost ook nog eens een smak geld en daarbij hebben veel kapsters geen leuke band met mijn haar. Degene die ik al lang trouw ben wel, maar die ziet me niet vaak meer. Heel af en toe wat dooie onderkanten bijwerken, de pony doe ik zelf. Vaak draag ik het met een klem of anderszins opgestoken, want dat voorkomt gesliert.
Goedkoop en makkelijk en geheel naar mijn eigen wens van dit moment.

2 opmerkingen:

  1. Als je haar maar goed zit. Echt een uitdrukking waar ik me helemaal in kan vinden. Zolang je zelf tevreden bent over je haar, voelt het goed. Kaal zijn lijkt me echt wel vreselijk, dik en krullerig lijkt me een feest. Ook ik doe het met melboerenhondenhaar. En nog grijs ook. Maar het zit goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Laatst kreeg ik een advies over een nieuw supplement. Ook tegen kaalheid en haaruitval. Ik heb het niet eens overwogen. Mijn haar is dun en mijn kruintje zichtbaar,helaas.

    BeantwoordenVerwijderen