maandag 5 mei 2014

Pragmatisch leven = zen

Pragmatisme


Het pragmatisme is een filosofische stroming gekenmerkt door de focus op het verbinden van de praktijk met de theorie, die volgens het pragmatisme niet los van elkaar staan. Het bekendst is wellicht hun pragmatische theorie van de waarheid die stelt dat een opvatting waar is als het in de praktijk werkt. Waarheid wordt dus niet gedefinieerd aan de hand van een correspondentierelatie of coherentie, maar in termen van praktisch nut en maatschappelijk voordeel. Waarheid is zo iets dat niet vaststaat, maar mee evolueert met de inzichten van een samenleving. Deze opvatting staat ook in nauw verband met het fallibilisme. In het pragmatisme wordt de mens als handelend wezen in het centrum gezet en waarbij handelen en denken in dienst staan van het oplossen van praktische problemen. Verdere kenmerken van het pragmatisme zijn een functionalistische en consequentialistische inslag.
Daarnaast bestaat er ook nog een morele of religieuze variant, die de waarheid van metafysische opvattingen of van religieuze leerstellingen bevestigd ziet als ze heilzaam blijken te zijn op zedelijk of moreel gebied en als ze daarin richtinggevend zijn.
In het dagelijks leven worden handelingen en ideeën die effectiviteit boven theoretische of morele overwegingen stellen, pragmatisch genoemd.

Dat zegt wikipedia en ik vind het wel duidelijk. 
Voor mij betekent het o.a. dat ik leef naar oplossingen ipv problemen.
En dat leeft best licht en prettig is mijn ervaring.
Voor mij  houdt het niet in  dat ik elke morele of idealistische overweging verwerp, nee zeg, maar dat ik wel realisitsch probeer te zijn.
In de praktijk is het niet zo eenduidig of simpel, maar als je in gedachten blijft houden wat je uitgangspunten zijn, wordt het wel duidelijk. .
Soms moet je harder zijn dan je eigenlijk zou willen, maar noodzaakt de situatie tot doortastend handelen en daar kunnen wel eens splinters bij vallen. Maar de geit en de kool beiden sparen gaat altijd ten koste van iets of iemand.Zachte heelmeesters.....
Bovendien gaan andere mensen en het lot ook niet altijd zachtzinnig met een mens om.
Je zult aan jezelf moeten toegeven dat niet alles gaat zoals je het je voorstelt en dat de praktijk soms vies kan tegenvallen. Dan kun je door blijven worstelen, maar uiteindelijk zal er iets moeten gebeuren. Ik heb liever niet dat het ten koste van mijzelf gaat, dus moet ik dan wel kiezen, al zal dat niet altijd iedereen goed uitkomen of welgevallig zijn.
Bv contacten en vriendschappen. Soms groei je domweg uit elkaar, of zijn er andere factoren die een prettige omgang laten omslaan in een ergernis, of het gevoel dat het een verspilling van je tijd is, of zelfs je verdriet of pijn kan doen. Dan moet er toch iets gebeuren want het is geen gezonde manier van optrekken met iemand . Verbreken of laten doodbloeden van zo'n relatie is dan het beste. Dat kan de ander pijn doen, maar het deed jou ook pijn of kwetste je of verveelde je mateloos, of tot kwaadheid leiden, (dan was het toch niet zo ń goede begrijpende vriend(in). 
Het schrijnt een beetje een tijdlang, maar je voelt al snel ook opluchting en ruimte.
De laatste jaren laat ik problemen niet te lang voortwoekeren, ik kijk ernaar, probeer het te defineren en te bedenken wat de oplossing kan zijn. Meestal eerst via de zachte manier, maar als het geen resultaat heeft, dan maar op een hardere.  Ook bij mijzelf, ik pak  mijn ego en luiheid en gemakzucht en uitstelleritis ook stevig aan.Sluit mijn ogen niet voor mijn eigen zwakheden. Dat geeft me meer stevigheid naar anderen toe ook.
Soms voel ik me daarbij een bitch, maar het heeft mijn leven wel veel simpeler gemaakt en daar gaat het uiteindelijk om. 
Problemen worden anders een loden last en het leven geeft ons al genoeg te dragen, nietwaar?



 

3 opmerkingen:

  1. Mooi stukje, het is niet altijd makkelijk om zo te leven, maar uiteindelijk weer wel. Wat dubbel eigenlijk ;-) Maar een supermooi streven dus, waar je volgens mij alleen maar vrijheid en lucht voor terug kunt krijgen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik was bij de apotheek vanochtend. Mijn huisarts bleek één van de medicijnen te zijn vergeten op het recept. Ik heb, bij de huisarts, meer dan een uur moeten wachten op dat recept. Er onstond bovendien in de apotheek een forse discussie over de kosten van 6,50 per recept voor uitleg met een andere mevrouw.
    Er was weinig zen meer in mij, heel weinig.
    Merel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat goed van je. Ik heb heel laf een nummermelder op mijn telefoon,om niet te hoeven zeggen,dat ik soms geen zin heb in te veel en lange gesprekken

    BeantwoordenVerwijderen