zondag 23 februari 2014

PTG

Elk kwartaal krijg ik KRACHT in de bus, een gratis kwartaalblad van het KWF voor kankerpatiënten. Vaak heel lezenswaardig en vooral de ervaringen van (ex-)patiënten spreken mij aan. Veel herkenning en verwantschap, wat wel eens prettig is.
Hoewel ik zejker niet konstant met mijn kanker bezig ben, is het weten er wel. Op de achtergrond als een schaduw die je trouw volgt en af en toe kijk je in de spiegel en dan zie je hem heel duidelijk. Geen grote vijand meer, een vriend zal het ook nooit worden, wel een goede en vertrouwde bekende met een wat grillig gedrag. 


Ik ben er niet bang meer voor, maar liever speel ik zelf voorlopig de hoofdrol in plaats van deze ziekte.
In de nieuwe Kracht lees ik een artikel over het fenomeen dat veel patienten ook positieve ervaringen ontlenen aan hun ziekte. Een persoonlijke ontwikkeling ervaren die vooral verrijkt. Hiermee kun je de narigheid , pijn en heftigheid niet wegpoetsen, zeker niet, maar het brengt wel een glans aan de rest van je leven, of dit nu weken of jaren mag zijn. Er is zelfs een term bedacht voor dit fenomeen: Posttraumatische Groei en dat is aardig de spijker op de kop. Zelf ervaar ik het ook zo. Hoewel ik altijd wel met filosofie, boeddhisme en Tao en verdieping bezig ben geweest, heeft het pas sinds de ziekte toesloeg een duidelijke en grotere plek gekregen in mijn leven en kan ik veel uitspraken en leringen echt leven en voelen.  Iemand die kanker niet zo aan den lijve heeft ondervonden, vooral kanker die palliatief wordt behandeld, kan zich nooit helemaal inleven in het leven en denken van iemand die het wel doormaakt.
Het is soms troostend en bevestigend (ben ik gek dat ik dit zo voel?) en in elk geval bemoedigend om te zien hoe anderen hiermee omgaan. Ik ben blij met het blad en de term PTG geeft het eindelijk een naam, ik ben niet zomaar een blije muts maar ik heb PTG!!

5 opmerkingen:

  1. Wat moet dat een herkenning voor je zijn. WAnt ik vermoed,dat ook die verrijking niet altijd begrepen wordt door andere mensen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je nu weer zo positief in het leven kunt staan!
    Samen met de PTG ben je vooral een mega-kanjer!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Toch mooi dat je iets positiefs kunt halen uit de ellende die je mee maakt. Respect hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat er een naam voor is. Ik ervaar het ook als groei. Er is een vóór en ná de kanker. Ik ben veranderd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een kennis van mijn eigen leeftijd, een twintiger, heeft diverse keren kanker gehad. Ze heeft daardoor een amputatie ondergaan. Ik zie bij haar ook die verrijking, vooral het relativeringsvermogen waarmee ze in het leven staat. Vind dat echt bijzonder.

    BeantwoordenVerwijderen