zondag 16 februari 2014

Hart

Mijn hart maakt overuren met die spannende races op de OS. Mijn hemel wat een enerverende  momenten beleef ik. Gister met Koentje Verweij die met 3 duizendste seconde (ik kan me er niks bij voorstellen....) verschil ipv van goud zilver verdiende. De teleurstelling was zo groot bij deze atleet die alles heeft gegeven. Dit seizoen liet hij zijn levenslustige maar sportief niet zo handige levenswijze achter zich en concentreerde zich in alles alleen maar op deze spelen. Tot op het bot afgetraind en mentaal sterk begon hij, perste de laatste druppel energie uit zijn lijf en dan drieduizendste seconde tekort voor goud. Hij kon het moeilijk verteren.
Dan leef je zo mee, dat het bloedstollende ogenblikken voor mij als kijker zijn.
Gelukkig kan mijn hart best wat hebben en ook de Jaggeroefeningen helpen hiermee, natuurlijk.
 Zowel boven als beneden heb ik mooie fotoś van Mick hangen (intrigerende kop, spannend maar niet perse aimable mens) die ik regelmatig met een bedankje toespreek (ik ben nog niet niet seniel hoor, maar wat kinderlijk ben ik wel gebleven).
Gisteren sliep ik uit, deed niet veel in huis en vermeed het buitengebeuren omdat ik geen zin had een skeletonrace met mijn scootmobiel te maken, maar vergeleken met oktober is het niet meer dan behoorlijk  harde wind.
Nu Vroege Vogels en OVT op de radio en wat administratie verwerken, bioboodschappen bestellen (ha er is verze spinazie! Het wordt echt lente!)
en nog wat weekendkrant uitlezen voordat vanmiddag Ireen en haar ploeggenootjes de tv onveilig gaan maken. De Oranje medailles worden als pepernoten uitgedeeld, ongelovelijk maar wat leuk!!!

3 opmerkingen:

  1. Ja, ik vind eigenlijk dat ze die duizendste seconde moeten afschaffen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Volgens mij is het nog beter te verkroppen als je vierde wordt, dan dat je op deze manier net naast het goud pakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier staat de spinazie ook op de bestellijst.Veel plezier vanmiddag

    BeantwoordenVerwijderen