dinsdag 3 december 2013

Poen

In andere blogs gaat het veel en vaak over geld. Geen wonder, iedereen heeft er zo zijn eigen relatie mee en veel mensen hebben het niet breed of niet breed genoeg om alles te verwerkelijken wat ze zouden willen.
Sommigen hebben een haat-liefde verhouding met geld, vaak door ervaringen met rood staan en/of schulden. Dan moet er inderdaad regulerend worden opgetreden en nieuwe omgangsvormen met geld worden gevonden. Dan wordt geld, of het ontbreken ervan een negatieve spiraal, een eeuwig gevecht, dat je pas wint zodra je de controle erover terug hebt.
Vroeger, toen ik klein was, was er net een oorlog geweest en een distributie periode geweest, waarin vrijwel niemand het breed had en het best moeite kostte om een huis ingericht en de buiken gevuld te houden. Een nieuwe winterjas of schoenen nodig hebben kon een groot probleem zijn en velen van mijn generatie zijn  opgegroeid met "afdragertjes"van anderen, wat geen schande was, want iedereen zat in hetzelfde bootje.
Pas eind jaren vijftig -begin jaren zestig werd het wat ruimer, mensen konden weer op vakantie, soms zelfs naar Frankrijk of Italië, al was dat nog meestal kamperend en sommigen hadden een auto, tv en/of pick-up , brommer, wasmachine en andere luxe-artikelen.  Dat was mijn jeugd en tienertijd. Tegen de tijd dat ik ging werken waren een aantal dingen al aan het wennen, mode kunnen volgen, uitjes, de snackbar, de chinees maar een minimumloon bestond nog niet en ik ving nog geen 200 gulden per maand in mijn eerste baan. Wat kostgeld, wat sparen en je eigen kleren kopen! Broeken met wijde pijpen, mini-jurken, hotpants, LP 's en singles en misschien een transistorradio!
Toen ik later ging samenwonen was de levensstandaard voor beginners nog niet hoog; oud huisje, gekregen en gevonden meubels en andere spullen en wat was je tevree. Vriendlief kon niet zo goed met geld omgaan, bleek schulden te hebben, maar ik hield de touwtjes strak genoeg om het goed te redden. Later verdiende ik ook altijd minimumloon of net er boven, dus geen vetpot, maar geen problemen, geen schulden, door niet meer uit te geven dan binnenkwam. Ook een studie betaalde ik vrijwel geheel zelf (op een kleine lening na, die ik later snel weer inloste). Kortom nooit veel geld gehad maar ook weinig of geen problemen of schulden. Dat heb ik zo kunnen houden, niet door me veel met geld bezig te houden, maar door er bewust mee om te gaan.
Jarenlang  en nog hanteerde ik het volgende beleid;
eens per jaar alle inkomsten en uitgaven in kolommen uitschrijven en optellen, alles door 12 delen en zelfs ietsje ruimer  (5% per jaar) stellen qua uitgaven elk jaar en vooral; extra inkomen door teruggaves, belastingen, vakantiegelden en alles wat buiten het maandinkomen valt, NIET mee te nemen in mijn overzicht. Dat blijven dus extraatjes die gebruikt kunnen worden als buffer (spaargeld) en om ongeplande uitgaven mee te dekken.
Het is krap leven, maar als je eraan gewend bent, goed te doen, en heel overzichtelijk met genoeg ruimte om tegenslagen op te vangen. Ik weet wat ik per maand naast de vaste lasten te besteden heb en doe het er mee. Geen punt. En als je weet dat ik al jaren een lage uitkering heb, weet ik echt wel hoe het werkt. Geen zorgen, geen potjes, geen gekkigheden, sober leven, goed nadenken over aanschaffen en/of reparaties en verder is het maar geld. 
Genoeg en geen zorgen, wil je het mooier?

7 opmerkingen:

  1. Soms denk ik wel eens dat "een gat in de hand"of de mildere versies daarvan genetisch bepaald zijn. En ook het omgekeerde,goed met geld kunnen omgaan. Jij hebt dat laatste,ik ook. En ben daar blij mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken het helemaal in de jeugd- tiener- en jongvolwassen jaren. En al is mijn inkomen ruimer, ik maak nog steeds uit oude lappen een tafeltent voor de kleinkinderen, zal nooit eten weggooien en kan niet tegen verspilling. Jong geleerd is oud gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi geschreven, respect voor je inzicht :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Perfect. Zo zagen mijn jeugdjaren er ook uit. Na ons trouwen kregen we het wel een stuk beter en konden ons meer luxe permitteren dan menig ander. Dat hield weer op toen manlief in '97 zijn bedrijf beëindigde.
    Bij ons wisselen vette en magere jaren elkaar af. Wij passen ons gewoon aan en zetten de tering naar de nering.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn ouders waren kleine zelfstandigen, dus de levensstijl die jij beschrijft voor eind 50, begin 60er jaren duurde bij ons zeker tot 1972. Pas in 1972 kregen we een tv, mijn moeder naaide en verstelde veel kleding en vakantie hadden we nooit. Toch leek het vanaf 1972 voor ons ook wat beter te worden, maar helaas kreeg het binnenvaartschip waarop mijn ouders voeren toen een zwaar ongeluk/een aanvaring, met een peperdure reparatie en een 3 jaar durende rechtszaak over de aansprakelijkheid als nasleep. Toen dat achter de rug was zaten we in de oliecrisis, met alle gevolgen voor de vervoerssector van dien. Ik herinner me dus eigenlijk alleen maar schrale tijden met afdankertjes en uitverkoopjes tot de tijd dat ik 18 was. Daarna nog een tijd schraal want de crisis van de jaren 80 kwam er nog achteraan. Ik ben vaak met een partij boeken naar de Slegte geweest, van het geld wat ik opstreek kon ik weer een week eten.
    Eigenlijk werd het pas begin jaren 90 voor mij wat beter. Maar ik heb wel goed met geld leren omgaan en verspil niets.

    Afgelopen weekeind hoorde ik dat mijn hoogbejaarde vader aan een meisje van 27 dat lid is van dezelfde kerk als hij, en waar hij een goed contact mee heeft, geld geleend heeft voor een auto. En eigenlijk wilde ze ook nog geld bij hem lenen voor een huis maar de bank vond het niet goed dat ze naast haar hypotheek nog 2 leningen had uitstaan bij mijn vader (voor de auto dus en evt. ook nog voor de aanvullende lening voor het huis) en wilde haar geen hypotheek verstrekken. Daarom is die 2e lening bij mijn vader niet doorgegaan.
    Ik wist niet wat ik hoorde. Dat meisje kan dus niet goed met geld omgaan en mijn vader gaat uit loyaliteit met haar zijn geld uitlenen. En dat terwijl wij zo sober en bijna armoedig zijn grootgebracht! Maar ik kan er niets tegen doen, mijn vader mag zelf weten hoe hij zijn geld besteedt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Triest dat er iemand misbruik van je vader probeert te maken. Is er niemand van die kerk die een beetje kan reguleren?
      Maar goed met geld kunnen omgaan maakt het leven een stuk prettiger, afgezien van de hoogte van je inkomen.

      Verwijderen
  6. Geboren als een dubeltje en ooit wel even dat kwartje geweest ben ik nu weer dat dubbeltje.Het is sappelen met de kinders, maar het is nu eenmaal zo. Wanneer de nood het hoogst is is de redding nabij,zei mijn moeder altijd. En tot nog toe heeft zealtijd gelijk gehad ;)

    BeantwoordenVerwijderen