donderdag 12 december 2013

En toen

Trokken de stofwolken een aardig eind op en werd duidelijk hoe ik er voor sta; Na mijn retraite (de buurman heeft ook Kerstplannen) komt de redder in nood, met zijn schoonzoon (woont ook op de gracht en werkt vaak met schoonpapa aan allerlei klusobjecten) op een zaterdag de vloer voor de helft er uit slopen en balken vervangen en een goede ventilatie onder de grond regelen, waarna de vloer vervangen wordt. Daarvoor hoeft voornamelijk mijn zithoek ontruimd te worden en dat is te overzien.  Tegelijkertijd gaan ze kijken of de tweede helft van de kamervloer in enigszins acceptabele staat verkeert. Is dat niet zo, komt die helft van de kamer later aan bod (erger, want kachel weg, en twee grote kasten leeg en weg) en moet de vloer later belegd met laminaat. Is dat niet nodig, die tweede ingreep, dan kan ws de vloer met het bestaande kurkparket zoveel mogelijk opnieuw gelegd worden of dan hoeft alleen die helft gelaminaat te worden. De kosten kan ik in beide gevallen met het deze maand  uit te betalen  afgekochte pensioentje opbrengen, al is het een flinke bres in de gedachte  spaarpot.
Op het moment kan ik zonder problemen de feestdagen door en gewoon mijn retraite doorgang laten vinden. Het zal wat meer moeite kosten om de rust te vinden, maar mijn groeiende zen-krachten ;-) kunnen hier goed te pas komen.
Sinds het lot mij wat slechte kaarten toebedeelde ben ik nogal laconiek geworden en lukt het steeds beter om in het NU te leven, terwijl ook verleden (verwerking, goede herinneringen) en toekomst (planning, voorzorgen, sparen, realistisch denken) aan bod komen. Me kwaad maken over het gebeurde met aannemer en verzekeringsman brengt me weinig op. Ik zal de verzekeringsboef wel ter verantwoording roepen maar heb weinig illusies, hij zal wel veel hebben om zich achter te verschuilen. Ik heb hem al gebeld en verteld wat er aan het licht is gekomen, hij zou zich melden maar ik heb hem niet gezien, de held.  Ik moet verder hoe dan ook, en ik heb inmiddels als levensmotto geaccepteerd dat ik Sterker en Sterker wordt en dat het meeste dat je meemaakt niet veel voor stelt in het Licht der Eeuwigheid. Over een jaar zijn er andere dingen, vaak zo anders dan je ooit had kunnen bedenken, die een grote rol ion je leven spelen.
Nu zit ik na te dampen van een lekker badje en ga vanmorgen wat papierwerk klaren. Vanmiddag naar de Oncoloog en ben erg benieuwd wat die te vertellen heeft; ten eerste; zijn de stollingsproblemen verbeterd en kan dit, na bijna twee jaar, als mogelijk uitzaaiingssymptoom geschrapt worden en ten tweede hoe heeft mijn gewichtsverlies en manier van eten mijn bloedbeeld en andere cijfers beinvloed. Afgezien van het feit natuurlijk of de tumorfactor zich braaf heeft gehouden. Dat zijn altijd belangrijke momenten.
Jullie horen het nog!


5 opmerkingen:

  1. Sterkte! En waauw wat een mentale kracht straalt er van jouw blogje af!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat fijn dat je hulp krijgt om je probleem met de vloer op te lossen. Wat een pech heb je en wat sla je je er goed doorheen!
    Ik ben benieuwd naar je resultaten die je hebt behaald met je verandering van eten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn ook dat je al zoveel aan de voorbereidingen op de retraite hebt gedaan, dan heb je daarover al wel rust.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je bent een inspiratiebron voor me; hoe je omgaat met zaken waar de meesten enorm van in de stress zouden schieten. Mooi!

    BeantwoordenVerwijderen