zaterdag 17 augustus 2013

Piekerdepieker

Meestal ben ik een vrij zonnig mens, maar soms kunnen dingen me aardig uit mijn evenwicht brengen.
Een vriend die zichzelf in de problemen heeft gewerkt is de laatste maanden veel in mijn gedachten. Moeilijk, want er is geen oplossing voor zijn situatie tenzij hij zelf wil, en dat is niet zo. Omdat ik een van de zeer weinige mensen in zijn leven ben, voelde ik me toch een beetje verplicht het contact goed te houden, maar dat wordt steeds moeilijker. Niet alleen door zijn weigering er iets aan te doen, maar omdat het tevens  meebrengt dat hij steeds lastiger in de omgang wordt. Het kost me steeds meer energie, vooral geestelijk. Dat begint nu ook voor mij een probleem te worden, waarvan ik weet dat het alleen maar erger kan worden. En toen?
Het contact verbreken lijkt  me steeds logischer. Ik kan hem niet helpen en nu lijd ik er ook onder, terwijl ik mijn  handen vol heb aan mijn eigen gezondheid en  mijn  leven, in de verlenging,  een beetje positief blijven zien.
Blijven doorgaan en toezien hoe iemand zich echt helemaal naar de knoppen helpt, is ook niet echt een oplossing, lijkt me. Ik heb gedaan wat ik kon, zelfs verder dan ik eigenlijk wilde gaan. Het lijkt me dat ik eerstdaags (eigenlijk nu al) moet kiezen. Poeh.
Er zijn nogal wat contacten waar ik de laatste periode een streep achter heb gezet, soms aktief, vaker (bewust) passief. Het waren alle goede beslissingen bij nader inzien.
Of ik opeens zo onverdraagzaam ben geworden? Nee, ik denk eerder dat ik lang te verdraagzaam was en pas op het laatst voor mezelf durf te kiezen. Misschien ben ik eindelijk assertief genoeg om bepaalde stappen te zetten. Het leven is me de laatste negen jaar te kostbaar geworden om energie te blijven steken in dode paarden voort slepen.
Het zijn geen ondoordachte beslissingen die je neemt, maar een zorgvuldig afwegen van alle factoren, evengoed moeilijk om te doen.
Wish me luck.

7 opmerkingen:

  1. Heel veel luck! Moeilijk hoor. Heb het een aantal jaren geleden ook gedaan middels een brief. Ben ik achteraf niet trots op, maar ik wilde die persoon niet meer live horen. (legde dmv emotionele chantage zoveel druk op me). Ik kijk nu ook eerst de kat uit de boom (past eigenlijk niet bij mijn karakter) voordat ik weer een vriendschap aanga. En daarbij: ik heb genoeg aan manlief en de kinderen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat zijn lastige dingen Vlasje. Doe waar jij je goed bij voelt. Niet uit plichtsbesef deze vriendschap aanhouden. Zo heb ik ook pas nog een vriendschap verbroken omdat er teveel energie in ging zitten van mijn kant. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik wens je geluk en wijsheid. Soms is loslaten een stuk gezonder.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kan me zo voorstellen dat het een beetje een gevoel vab rouw meebrengt omdat je inziet dat hier afscheid nemen toch het beste is. Veel sterkte, het is niet gemakkelijk. Eens had ik ook een vriend die me veel energie kostte en waarvan ik niets terug kreeg. Ik kom hem nog weleens tegen op straat maar het voelt prima om niet meer dan hoi te zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo vlasleeuwenbekje dat zijn hele moeilijke besluiten.
    Maar je moet aan jezelf denken,want hij zal dit op dit moment
    niet in de gaten hebben hoe erg jij erover piekert.
    Ik heb het bij mijn eigen zoon moeten doen en dat is erg.
    Maar van binnen weet ik dat ik de juiste keus heb gemaakt.
    Ik blijf wel als hij komt normaal tegen hem doen.
    Manlief heeft daar erg veel moeite mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel veel sterkte, Vlasje. Ik vraag me af, iemand die je leegzuigt, is dat vriendschap?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik moet zeggen dat ik vriendschap niet als een verplichting zie en ook me niet verplicht voel om het contact zeer nauw te houden. Soms loopt je leven zeer dicht naast elkaar waardoor je veel contact met elkaar hebt en soms loopt het (tijdelijk) uiteen. Zo zijn we vanlaatst bij een oude vriend op visite geweest die we 10 jaar !!! niet hadden gesproken, zijn relatie was uitgegaan en we gingen verder waar we gebleven waren. Het contact was er niet minder warm om. Ik hou absoluut niet van claimgedrag, al mijn vrienden zijn welkom, willen ze in een opgeruimd huis komen moeten ze even bellen en anders schuif maar aan. Het maakt me niet uit hoe lang we elkaar niet spreken. Als iemand alle energie uit me zuigt neem ik zelf wat afstand, soms komt het later dan vanzelf weer goed en anders maar niet....

    BeantwoordenVerwijderen