zondag 28 juli 2013

Zoemhoofd

Al een poosje zoemt er van alles door mijn hoofd. Ik heb zorgen over iemand en kan er niet over schrijven omdat het te privé is. Maar maakt het  voor mij moeilijk omdat ik het niet echt kan delen en mijn hoofd eens stoom laten afblazen. Ik heb gelukkig een paar mensen in vertrouwen kunnen nemen, dat scheelt wel.
Toch gaat het zoemen door, en naast een piep/suis-oor is dat nogal veel herrie, waardoor ik af en toe erg slecht slaap en vervolgens af en toe bijna 12 uur pit om het kennelijk in te halen.
Onrust.
Ik probeer mezelf ervan te overtuigen dat het niet mijn probleem is en dat ik echt niets kan doen, omdat ik alles wat mogelijk is al in de strijd heb gegooid,  dat mensen eigen keuzes maken...... maar ik kan mezelf niet echt in de relax-stand zetten. Het hele gedoe over de indicatie komt daar dan nog bovenop, dus het is niet echt de meest ontspannen periode van mijn leven. Toch reageer ik stukken beter dan vroeger op zulke situaties. Toen werd ik depressief en stortte me op het uitgaansleven om het lawaai in mijn kop te overstemmen, maar dat helpt voor geen meter en geeft een mens narigheden erbij, dus verzwaart uiteindelijk je problemenpakket.
Nu mediteer ik, voer gesprekken met mezelf en zoek rust en ruimte op. De laatste aktie die ik nog kan ondernemen voor die mens in problemen, is nu uitgevoerd dus ik weet dat ik er alles aan heb gedaan wat binnen mijn bereik ligt. Nu maar afwachten hoe het afloopt.

8 opmerkingen:

  1. Sterkte, 'k denk vaak aan jou om allerlei 'goeds' jouw kant op te sturen,
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat ontzettend lastig, Vlasje. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Misschien kan het je nog opluchten door je zorgen wel op te schrijven en niet te publiceren? Een soort dagboekje over die persoon schrijven. Het heeft mij ooit in zo'n soort situatie geholpen om het 'malen' kwijt te raken.
    Nou ja, wat klets ik eigenlijk. Gezien de laatste alinea weet je wel hoe het voor je zelf werkt. Het is meer de onmacht die je parten speelt, lijkt me.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Onmachtig voelen is heftig. Er blijven allerlei scenario's door je hoofd spelen, in de trant van ; als ik dat nu eens zei, kan ik misschien dat doen, als als als, maar het zijn geen reële mogelijkheden. Het je er bij neerleggen is het enige en niet zomaar een knop die je om kunt zetten. Bedankt voor de lieve reaktie.

      Verwijderen
  4. Wat moeilijk,die onmacht!Accepteren lijkt mooi,als je een boek leest. Maar echt doen valt niet mee.Sterkte,Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sterkte met alles! Je krijgt de laatste tijd behoorlijk wat te verduren!
    Mijn kaarsje brandt vandaag voor jou!
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je wilt zo graag, maar je kunt niet. Onmacht is moeilijk. Gelukkig reageer je er beter op dan vroeger. Wijsheid heet dat. Veel sterkte ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een heel herkenbaar gevoel, vooral het blijven malen. Opschrijven helpt mij inderdaad ook altijd. En soms gewoon iets doen. Maar dat moet je energie maar niet toe laten natuurlijk.
    Ik hoop dat je je snel wat rustiger voelt, want ik weet hoe akelig het is.

    BeantwoordenVerwijderen