woensdag 31 juli 2013

wie zonder zonde is.....

Vele verhalen, ook uit blogland, gaan over zoeken, zoeken naar geluk, naar het perfecte leven en perfecte gezondheid. Een ieder doet dit op zijn/haar manier en naar eigen inzichten of verkregen ideeën via anderen, goeroe's, specialisten, idealisten, de bijbel en nog meer. Wat het goede is voor mij of voor jou is natuurlijk niet te zeggen, het blijft een zoektocht, proberen, verwerpen, verbeteren, terugvallen, van insteek veranderen, het licht zien  en veranderen. Het is leuk om anderen hierin te volgen. Je herkent er vaak veel in, leert ervan, want ondervinding is de beste leermeester en wat een ander uitprobeert, scheelt jou weer een stuk zijweg. Leren, gezond verstand, instinct en openstaan voor andere ideeen dan die je jong leerde, zijn de  gereedschappen en vooral ook incasseringsvermogen. Vaak leer je in eerste instantie vooral wat niet de goede manier is, maar dat zijn wel lessen die je bijblijven. De ezel en de steen nietwaar? Toch is het moeilijk om niet in oud gedrag te vervallen, het is bekend en veilig (denk je),  dus minder vermoeiend dan het doorzoeken, terugkeren op je weg en je op onbekend terrein te begeven.
Angst en verkeerde aannames (die over je zelf voorop) houden je vaak tegen.
Ik ben nu eenmaal een...., ik heb het altijd zo gedaan...., men zegt....., ik denk......., wat een vallen om in te trappen, vooral in tijden van spanning, tegenslag en onzekerheid klampen we ons graag vast aan iets of iemand die houvast  lijkt te bieden.
We zijn mensen, we zijn niet volleerd geboren, we zijn niet volmaakt (naar wiens inzicht trouwens?), we zijn lui, onoprecht, hebberig. We zijn mensen.
Ook ik ben nog lang niet af, en zal dat nooit worden ook, waarschijnlijk. Maar ik heb al veel onzin en larie en oordelen van anderen terzijde kunnen gooien en dat gaf alleen maar licht en ruimte. Het blijven onderzoeken van jezelf en wat je past is mijn weg, en zolang ik onderweg ben, groei ik. Het leven is en blijft spannend en verrijkend.

10 opmerkingen:

  1. Mooi stukje Vlasje.Maar zouden we allemaal op dit moment wel "af" zijn? Om in een ander moment weer anders te zijn,juist goed voor dat ogenblik.Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel mooi verwoord. Ik kan het je niet verbeteren. ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier noemen we dingen vaak "gevalletje voortschrijdend inzicht". Vooral als iets niet lukt, terwijl het een ideaal was.
    Bloggen is inderdaad leuk om dingen van een andere kant te bekijken en met mensen mee te leven. Maar ook het delen.
    Liefs en fijne dag

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vlasje, jij hebt hier beschreven wat vele onder ons voelen.
    Zo mooi verwoord. We zijn er nooit, maar we doen allemaal ons uiterste best.

    Hartgroet,
    Gelukkigbewust

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben het helemaal met Ellen eens.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. het leven is als een reis..... precies zoals je het hebt verwoord.
    Daar wordt je stil van........

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi omschreven. Ik merkte door de nare opmerking van mijn MIL hoe de.onzekerheid over mezelf weer langzaam doorsijpelde in andere delen van mijn leven. En dit keer herken ik het: zo moet het dus niet. Inderdaad de eerste les die ik leer. Nu bedenken wat ik ervoor in de plaats ga denken/voelen. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. En dan daarna jezelf ook nog kunnen vergeven/accepteren.
    Nadat je je zelf onder ogen hebt moeten komen.
    Zo moeilijk.
    Je hebt helemaal gelijk.Groeien doet leven.
    Of anders om ;-)
    Groet Maamke

    BeantwoordenVerwijderen