maandag 29 juli 2013

De achterkant van de bloemenkinderenjaren

Gister zag ik er weer één lopen, een jongen die ik leerde kennen als een frisse gozer van nog geen twintig, nieuwsgierig, puberaal zich afzettend tegen de bestaande orde en de naoorlogse dufheid en bekrompenheid. Een mooie en talentvolle knul.
Nu is hij vermagerd en verward, voortijdig oud en voor eeuwig verdwaald. Hij liep opgewekt met een gitaar rond, kennelijk om te proberen wat geld op te halen met op straat spelen, maar veel geluid kwam er niet meer uit. Door de zon weer even herinnerd aan zijn hippiejaren en vergetend dat zijn leven intussen tussen zijn vingers doorgelopen is als los vuil zand.
Er zijn er nog een paar over, die ik gekend heb voor hun teloorgang. Velen die ik  nu zie lopen heb ik nooit in hun goede dagen gezien, maar ze vertonen hetzelfde beeld en ik word er triest van.
De zeef van de vrije jaren hebben velen niet kunnen passeren om hun leven daarna weer op te pakken zonder verslaving en verloedering. Ze zijn  blijven hangen als hagelstenen die langzaam wegsmelten.
De muziek is van Tim Hardin, ook een mooi mens dat ten onder ging aan zijn tijd.

7 opmerkingen:

  1. Triest verhaal, prachtig geschreven. Column!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een verlies van talent. Terwijl ik dit lees,moet ik aan de stones denken. Wat zijn die dan sterk. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kan me er helemaal niets bij voorstellen, die 'vrije' hippie jaren. Maar je stukje heeft me wel iets dichterbij een voorstelling ervan gebracht. Ik zelf heb altijd gezegd dat ik jong had willen zijn in de jaren 70, maar dit soort beelden nuancering die 'leuke tijd' ook weer enigszins. Het leukste uit die tijd heb ik ook nu gewoon in de computer staan: muziek!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Rauw hè om te zien. Achteraf gezien vind ik de dwingende normen over hoe het hoorde uit die scene net zo erg of nog erger dan van uit wat voor gereformeerde of evangelisch club dan ook.
    Misschien is elke utopische beweging wel heel erg eng.
    Groet Maamke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een triest verhaal maar zo mooi geschreven Vlasje! Ik zie hem zo voor me lopen!
    Jij zou inderdaad columns moeten schrijven!
    liefs en fijne dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Prachtig verwoord. Ik ben blij dat ik in die tijd een braaf mutske was.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tjah, zo kende ik iemand die een universitatire studie deed en toen met zijn vrienden dacht "kom laat ik eens LSD proberen"
    Hij had zo'n slechte trip, daar is hij nooit meer uit gekomen.....eeuwigse zonde!

    BeantwoordenVerwijderen