zondag 5 mei 2013

Ucheucheuche

Er begint veel te bloeien en dat merk ik door grotere benauwdheid en hoestaanvallen en flink niezen. De kastanjes bloeien nog niet (de grootste boosdoeners voor mij) maar er is zoveel dat tegelijk zijn stuifmeel laat vliegen dat het moeilijk te bedenken is welke bij mij de overlast veroorzaakt. In de tuin heb ik er niet zoveel last van,. maar in de duinen wel, dus misschien de kruipwilg?
Gister kwam nog een verrassing : vriend G stond met zoon J voor de deur! Hij is weer in Den Helder na een deel van zijn revalidatie te hebben afgewerkt en het gaat nog steeds voorwaarts met het zicht in zijn net geholpen oog. Hoewel hij nog niet veel ziet en het andere, slechte, oog natuurlijk ook niet veel beeld geeft, is het alleen lopen voor hem nog te link. Maar dat hij zijn schreden naar mijn adres zette, deed me heel veel goed. Het was gezellig en omdat ook zijn zoon een fijn en zinnig mens is, zie ik ze graag.Het voelt als nabije familie. Ik knapte er echt van op, want gister kwam er veel moeheid uit en de kuchelarij maakt het dan niet beter.
In de tuin heb ik nauwelijks gewerkt de laatste dagen, tot mijn grote verdriet, want dat doe ik zo graag. Misschien kan ik vandaag mijn hart wel ophalen.
Gister stond ik ook echt stil bij 4 mei en herdacht alle doden die door geweld en onderdrukking vallen. Ik sprak mijn vaste straatkrantverkoopster, die eindelijk haar verblijfsvergunning binnen heeft en dat mens leek wel tien jaar jonger sinds deze beslissing. Als ik zie hoe wij vaak met vreemdelingen die de oorlogen en dictaturen ontvluchten maar ook de mensen die op zoek zijn naar een beter leven voor vooral hun kinderen,omgaan, schaam ik me voor ons land,  ik gun het een ieder om rust te krijgen en vrijheid. Ik zie geen vluchteling/immigrant/illegaal/gelukzoeker maar een mens. Wat trouwens niet inhoudt dat ik criminelen of fraudeurs het hand boven het hoofd wil houden, maar dat is een ander verhaal, want die hebben we zelf al meer dan genoeg.
Vandaag vier ik vrijheid, mijn vrijheid en ben me bewust van het grote geschenk dat je kunt geven door dit te delen.
En dat geldt ook voor mensen die zichzelf gevangen houden in vooroordelen, angst en veronderstelde verwachtingen. Vrijheid is in het NU altijd mogelijk. Zelfs als je in de gevangenis zit of afhankelijk van een niet-functionerend lijf bent. Vrij zijn is soms een keuze, soms een geschenk.

Daniël Lohues - Dan be'j pas vrij

As de wiezers van de klokke
Joe niet aangeben wanneer
A'j t met de tonge afkunnen
En niet met 'n geweer

A'j weten da 'j 't niet snappen
En ok niet ongeveer
A'j in liefde geleuben
En gien mense is joen heer

Dan be'j pas vrij
A'j in joen donkerste uur
'n Vrijheidslied verzinnen
A'j denken in de put
Alles moet nog mar beginnen

Op de fietse deur de regen
Zingen over zunne
As je iene alles gunnen
Die de alles al hef wunnen

A'j 't van de daken schrauwen
En je doen dat hiel mooi stille
A'j denke dit is wel 't leste
Waor ik zwaor an tille

A'j niet alles wat je denken
Perse huuven te zeggen
A'j kwaoigheid en haat
Rustig naost joe neer kunnen leggen


3 opmerkingen:

  1. Wat mooi,dat je de laatste categorie "gevangenen"ook noemt.Ik wens iedereen vrijheid. groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wens voor al die wachtenden een verblijfsvergunning en een normaal huis, inderdaad vrijheid is nog niet zo vanzelfsprekend, nog steeds niet.
    fijne zondag!

    BeantwoordenVerwijderen