maandag 18 maart 2013

Gewoon

Het is een gewone maandag, af en toe een stralend zonnetje, wat vrolijk stemt en verder wat klusjes afhandelen. Een grote afwas stond er ( ik laat afwas altijd wat oplopen tot een redelijke hoeveelheid, 1 bordje, schaaltje en kopje afwassen is niet zo opportuun vind ik), er lagen wat computerklusjes, een opruimklus en er moet nog wat opgeruimd in de bijkeuken.
Maar ik blijf zo'n dag waarderen als een cadeautje, nog steeds. Ik ga richting 10 jaar na een dramatische diagnose, waarna ik elke dag als geschenk beschouw. Hoewel ik tot het kleine percentage langoverlevers begin te horen, is het voor mij nooit meer van zelfsprekend om een dag te leven. Zelfs minder goede dagen ontvang ik in dankbaarheid. Ook levensproblemen, moeilijkheden, ruzie's, pijn, moeheid, ongemakken zijn een teken dat ik er nog ben en dat er ook kans is op mooiere momenten.  Leven is een wonder, een kwetsbare kostbaarheid.

8 opmerkingen:

  1. Thanks voor deze woorden.Don,t take life for granted.Groet Maamke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En alweer ben ik het 100% met je eens.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt voor je opsteker. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Klopt als een bus. Mijn ogen zijn geopend toen mijn ex een heftige diagnose kreeg (hij is ook een lang overlever). En daarna tijdens een reis naar Nepal.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. juist ja...dat we dat allemaal maar even goed in de oren knopen, het leven is er om geleefd te worden....ten volle!
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo is t maar net. Alles ten volle beleven en doorleven, omdat het kan.

    BeantwoordenVerwijderen