zondag 24 februari 2013

Loslaten

Zo'n dooddoenerig begrip vaak; je moet leren loslaten, het klinkt erg zweefteverig.
Een hoop mensen kunnen  zich er ook weinig bij voorstellen, want wat in je hoofd zit, stuur je toch niet zomaar weg?
Nee.Zo werkt het ook niet.
Vroeger was ik ook nogal een piekerprinses en lag uren wakker met zorgelijke gedachten.
Maar als je er bij stilstaat, wat zijn die gedachten dan?
Je bent vooral bezig met rampenscenario's en eigenlijk komen die zelden uit.
Als je je dat realiseert en ook het feit dat je er meestal niks aan kunt veranderen wat er gebeurt, dan begint de piekerknoop zich te ontwarren.
Als je ligt te malen, denk dan eens; Is deze gedachte waar, nu? Is het waarschijnlijk dat het zich in de nabije toekomst voor gaat doen? Wat kan ik zelf doen om de narigheid te voorkomen/verminderen? Heb ik genoeg vertrouwen in mijzelf om de zaken te kunnen hanteren als het zover is?
Ik heb bij mijzelf het volgende ontdekt;
-Er zijn al de nodige heftige dingen in mijn leven gebeurd en ik heb het er uiteindelijk goed vanaf gebracht.
-Er zijn behoorlijke tegenslagen geweest in mijn leven, maar ook veel vaak onverwachte meevallers.
-Als ik meteen aktie onderneem waar mogelijk, is het probleem beter te hanteren.
-Is er geen aktie mogelijk? Kijk naar de manieren om met je lot om te gaan, er zijn er vast bij die de zaken verbeteren.
-Het slechtste scenario bewust afspelen in je hoofd, maakt het duidelijk wat je eventueel te wachten kan staan, en ik bedenk dan dat er vele makkelijker en lichter scenario's mogelijk zijn.
-Alle energie die ik in zorgen  maken steek, is verloren voor oplossingen.
-Ik ben echt sterk als het er op aan komt.
Hè, dat lucht echt op!!!

3 opmerkingen:

  1. Een mooi bericht weer Vlasje!
    Loslaten is inderdaad lastig, maar ervaaring leert...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk nummer. Loslaten blijft lastig.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je bewust zijn,dat je fantaseert over een mogelijke toekomst is al heel wat. Soms zou het fijn zijn,als de fantaserende gedachten meteen al retour gingen.Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen