dinsdag 26 februari 2013

George en de dood

Zondagavond was op de tweede Belg het tweede deel van een lange documentaire over George Harrison te zien. Ook deze zag ik al eerder maar maakte weer indruk. George Harrison was een gewone volksjongen die altijd verder dook in de dingen die hem boeiden.
Toen hij eenmaal de Indiase spiritualiteit had ontdekt, werd dat een grote liefde, wat hem echter niet weghield bij zijn andere liefdes; muziek, snelle voertuigen, vrouwen en  film.
Een aimabel en wijs mens die echter ook kon wegzinken in drugs, of woedend kon zijn.
Een paar dingen blijven in mijn hoofd zitten; hoe hij bezig was met de dood bijvoorbeeld.
Bij de moord op John Lennon was zijn reaktie vooral dat hij John had gegund op een andere manier de dood te ontmoeten. Hij hechtte groot belang aan de manier waarop men de overgang uit het leven maakt. Zijn reaktie op bv de dood van Roy Orbison, met wie hij in de door hemzelf geformeerde band The Travelling Willburries zat, tegen mede bandlid Tom Petty;
Ben je niet blij dat jij het niet bent? Over Roy hoef je je geen zorgen te maken, die komt er wel. Hij is er trouwens nog steeds.
Zijn tweede vrouw Olivia verklaarde dat toen George aan longkanker stierf, hij de kamer verlichtte. Hij was er klaar voor, denk ik.

Intrigerend mens was hij. 

3 opmerkingen:

  1. Ik heb het ook gezien Vlasje....ik vond het ook heel mooi.....
    en heel interessant...
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vermoedde al,dat jij zou kijken. Ooit vertelde iemand,dat haar man zo stierf en wat voor troost dat gaf.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heb beide delen gezien en het maakt grote indruk. Vooral het gedeelte over hoe hij de dood tegemoet wil treden.

    BeantwoordenVerwijderen