maandag 10 december 2012

Wat er gebeurde met de bloemenkinderen

Ooit maakte ik een lijstje met namen van de aktieve kabouters. Een flinke lijst die ik laatst weer terugvond. Bij nadere bestudering bleek dat ruim 1/3 van de mensen overleden is. Een nogal hoog percentage. Drugs, ongelukken en zelfmoorden haalden velen weg. Van de overgeblevenen zijn er ook meerderen drugsverslaafden geworden die nog met magere leden en holle ogen door de stad lopen. Een paar zijn geestelijk volledig van  het pad geraakt maar gelukkig zijn er ook nogal wat die tot redelijk oppassende burgers zijn uitgegroeid. Wel mensen met een anarchistisch trekje die,  als je ze tegenkomt, met een glimlach aan hun wilde jaren terugdenken en waarmee je altijd een band zal blijven voelen.
Je hebt iets gedeeld dat diep verankerd is in je ziel.
Als ik Hotel California van the Eagles hoor (overigens geen nummer dat ik graag draai) komt de destructieve kant van de underground jeugd voorbij en zie ik hoe veel naieve jongeren een fuik van vrijheid inliepen, waarin ze nooit meer de uitgang hebben kunnen vinden.

Mirrors on the ceiling,
The pink champagne on ice
And she said "We are all just prisoners here, of our own device"
And in the master's chambers,
They gathered for the feast
They stab it with their steely knives,
But they just can't kill the beast

Last thing I remember, I was
Running for the door
I had to find the passage back
To the place I was before
"Relax, " said the night man,
"We are programmed to receive.
You can check-out any time you like,
But you can never leave! "

2 opmerkingen:

  1. Toch denk ik dat zulke bewegingen een mini-koerswijziging in het algemene denken veroorzaken. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen