vrijdag 7 december 2012

roerige tijden

Nadat Lief en ik uit het kabouterhuis naar een klein huurhuisje verhuisden, begon  een tijd die minstens zo roerig was als de periode in het kabouterpand. Ten eerste was onze relatie niet rimpelloos, ten tweede woonden we tussen junks, krakers en drinkende kunstschilders in, ten derde kwamen velen uit de hippiescene bij ons langs om uit te huilen, te feesten, te praten of een slechte trip te verwerken. Het was een heftige tijd waarin steeds meer bleek dat Lief en ik enorm konden botsen. Hij had geen makkelijk karakter en ik liet niet over me heenlopen. Uiteindelijk knalde het uiteen. Lief moest vertrekken (het huisje stond op mijn naam) en de vriendenkring bleef verdeeld en verbijsterd achter. Lief liet het niet op zich zitten en of rechtstreeks of via voor zijn karretje gespannen vrienden probeerde hij zich steeds weer in mijn  leven te dringen. Ik was nogal kapot van de breuk, omdat ik toch intens van deze man heb gehouden en kon dit wat moeilijk verwerken. Ik ging (part-time) biologie studeren en bracht mijn vrije tijd vaak in de kroeg door, ongelukkig als ik me voelde.
Mijn lijflied was toen; This Town Ain't Big Enough For The Both Of Us van The Sparks. Een veelzeggende tekst.
Het kwam best weer goed met mij, maar ik had er wel wat tijd voor nodig.

5 opmerkingen:

  1. Met recht "roerige tijden". Dappere jij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jouw levensboek leest als een trein

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jij zou een mooie biografische roman kunnen schrijven. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Eigenlijk is het de soundtrack van je leven, zoals je deze stukjes schrijft.

    BeantwoordenVerwijderen