dinsdag 18 december 2012

Frankrijk

Vooruit, nog een vriendje dan. Toen ik biologie studeerde, reed ik nog wel eens vanaf Heerhugowaard mee met de auto van een ouderejaars student. Scheelde tijd, en wat geld en het was gezelliger. Hij was op zijn beurt goed bevriend geraakt met een jaargenoot van hem, een Rotterdammer. Niet knap, maar apart. Lang, donker haar en een baard en een karakteristiek gezicht.  We dronken wel eens gezamenlijk koffie/thee in de pauzes en zo raakte ik ook met hem in gesprek. We klikten wel, maar ik wist niet beter dan dat hij getrouwd was en ik had op dat moment ook een relatie.
Toen we weer eens samen ons brood opaten, bleek dat hij al een poosje gescheiden was en niet meer bij zijn vrouw en twee kinderen woonde.  We spraken af om na de lesdag samen de stad (Utrecht) in te gaan om wat boeken op te pikken bij de grote boekhandel daar en nog wat te drinken. We raakten echter niet uitgepraat, hij bood aan me naar de trein te brengen en in de auto werd het gesprek zo intensief, dat ik al gauw trein op trein liet lopen om maar door te kunnen  praten. Hij bood op een gegeven moment aan mij naar Amsterdam te brengen, zodat we nog even in gesprek konden blijven.  Enfin we waren al lang voorbij Amsterdam , richting Den Helder voordat mij dat opviel en hij lachend  zei dat hij mij dan maar helemaal naar huis zou brengen. Zo gebeurde en we spraken maar door en door, thuis onder genot van een wijntje en dan kun je iemand niet meer met de auto op pad sturen. Maar wacht eens, ik had toch al een vriend? Hoe moest dat?
Mister 010 bleef wel slapen, maar we hebben de handjes netjes boven de dekens gehouden.  De volgende dag vertrok hij naar zijn huis en wisten we beiden dat dit toch wel meer was dan een momentopname.
Toen ik Helderse vriend D. weer sprak, vertelde ik meteen wat er voorgevallen was. Natuurlijk was hij niet blij, maar zei ook niet dat hij  dan de relatie verbrak. Mister 010 kwam het weekend daarop en we consumeerden onze gevoelens voor elkaar en hadden een heerlijk weekend, maar het knaagde wel. Dit kon toch eigenlijk niet. Vriend D. stond ook al snel voor de deur om kennis te maken met Mister 010 en wat schetst mijn verbazing,  die twee mochten elkaar wel en raakten al snel in druk gesprek over bootjes en dergelijke mannenliefdes. Geen van beiden eisten alleenrecht, dus opeens had ik twee relaties tegelijk. Door de week, D en in de weekenden Mister 010.
Eigenlijk ging het heel vanzelfsprekend en gladjes, maar ik vond het toch wel ingewikkeld.
Toen de grote vakantie aankwam was er al een korte  scheiding tussen mij en Mister 010 geweest, want hij was een poos weggebleven zonder bericht en zonder dat het me lukte hem te bereiken, maar dat was weer bijgelegd, hij was wat overspannen geweest, was zijn verweer.
In de vakantie zou hij een ruime week met mij kamperen en daarna met zijn  kinderen en ex-vrouw ook nog een poosje.
De Franse week was heel geweldig; Normandië, cider, calvados, heerlijk eten, verborgen kasteeltjes ontdekken etc. We reden veel rond (geen strandweer) en genoten, op de autoradio klonk Denis van Blondie en dat paste perfect bij de vakantiesfeer. Minder leuk was, dat toen ik weer terug in Nederland was, dat hij maar liefst 6 weken met ex en kinders ging kamperen in hetzelfde gebied.  Hij liet ook nu weer niets horen en ik had er genoeg van en maakte het uit (tot vreugde van vriend D, toch wel). Toch niet de goede man voor mij, al was iedereen van hem gecharmeerd.

6 opmerkingen:

  1. Soms betekent een relatie te veel delen en vrij laten. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je hebt het knap beschreven. Het lijken mij allebei leuke mannen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Twee zou mij wat ingewikkeld worden, maar wat bijzonder dat ze daar zelf geen problemen mee hadden!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk verhaal, herkenbaar ook.
    Zeker wanneer iemand met smoesjes komt, over onbereikbaar zijn. Niemand is onbereikbaar, wanneer hij/zij dat niet wil.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb drie jaar een relatie gehad met een enorme looser: studeerde 20 jaar ofzo aan de TU, uiteindelijk. Maar wel weekendjes weg met allerlei dames. Ik had er op een gegeven moment schoon genoeg van. Achteraf bleek hij al vrij jong suikerpatiënt. Niet iemand om een gezinnetje mee te stichten dus. Hij was wel 'intellueel' (kon iig hopen gebakken lucht verkondigen), maar ik ben helemaal gelukkig met mijn 'volkse' man nu die ik een gezonde zoon kon schenken. Blij dat ik toen een ander vond die nu in de VS voor een roddelblaadje schrijft, terwijl ie de ambitie had om hoogleraar te worden. Ach ja. Tis wat. De eeuwige jacht. Als ik jou was. had ik er ook tabak van gekregen op mijn 45e. Ik ben nu 38 en heb ware liefde met een echte bonk. Een jager. Een mannen-man. Ik moet wel op de koop toe nemen dat ie auto rijdt.

    BeantwoordenVerwijderen