dinsdag 2 oktober 2012

Living on the edge

Soms wordt mij gezegd dat mijn interesse in verhalen als dat van Bibian en bv de serie Over mijn lijk, mobide is en ongezond.
Zo zit het dus niet. Iemand die de dood recht in de ogen heeft gekeken of kijkt komt in een andere werkelijkheid terecht, een wereld waarin niets vanzelfsprekend is, waarin alles kwetsbaar en wonderlijk teer is en je zintuigen op dubbel scherp staan. Je ziet het bij bijna al die mensen, ze proberen elke druppel uit het leven te persen die erin zit, genieten zich suf en leven grenzeloos intens.
van het www
Prioriteiten verschuiven en je beseft dat je eigenlijk nooit goed hebt begrepen waar het in het leven echt om draait totdat het je bijna ontnomen wordt.
Voor mij dus ook een realiteit.
Gisteren bij de oncoloog realiseerde ik me, dat dit jaar bij hem alle alarmen en sirenes waren afgegaan toen de bloeduitslagen rare bokkensprongen maakten. En nog is hij niet helemaal zeker van de  vrij onschuldige reden (een auto-immuunreaktie op medicijnen ) en neemt het zekere voor het onzekere door me nogmaals in januari te laten testen.  Zelf ben ik er wel van overtuigd dat het verhaal zo in elkaar zit, want mijn lijf heeft wel vaker rare streken uitgehaald, maar het toont wel aan hoe de situatie in één klap zou kunnen veranderen. Die wetenschap wapper ik niet weg, en de ervaringen van anderen maken dat ik scherp blijf en niet terug zak in een leven waarin kleine ergernissen en details de loop met me nemen en de belangrijke zaken voorbij geleefd worden. Nee, het leven is te kostbaar om het niet ten volle te leven, al is dat op de vierkante centimeter soms. De kruik gaat te water totdat ie barst, maar voorlopig dobbert ie nog vrolijk rond.

5 opmerkingen:

  1. Mensen,die zoiets zeggen schuiven het sterven(van een ander en zichzelf) weg.Ik denk,dat de dood gewoon bij het leven hoort en ook gedachten daaraan of programma's er over.Mooi beschreven,hoeveel meer waarde het leven nu voor je heeft. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Naar dergelijke programma's kijken kan inderdaad bij menigeen de wenkbrauwen doen fronsen. Niks van aantrekken. Voor heel veel mensen is oppervlakkigheid de beste manier om het leven aan te kunnen, want anders ben je maar een zeurpiet.
    Ik wens je sterkte met evt komende onderzoeken en testen. Lijkt me elke keer weer afwachten of je 'nog mee mag doen aan het leven'...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik denk dat zulke programma´s juist maken dat je tot de kern van je bestaan kijkt... Wat is nu werkelijk belangrijk? Daar word je je weer akelig van bewust als je weer eens mensen voorbij ziet komen die minder geluk hebben maar er zó sterk mee om gaan! Mooi logje hoor!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Morbide en ongezond?
    Toen mijn cavia overleed heb ik mijn dochter van 4 er gewoon bij geroepen en gezegd dat ie dood was. Niet dat ie lang ging slapen, maar gewoon dat zijn hartje was gestopt omdat hij ziek was en toen ging hij dood. Even afscheid laten nemen en geen drama ervan gemaakt.

    De dood is onlosmakelijk verbonden met het leven. Misschien dat wij mensen die de dood nog nooit recht in de ogen hebben gekeken, dat nog niet zo realiseren als diegenen die dat wel hebben gedaan. Maar het besef is er hier wel degelijk en ik probeer het voor mijn kinderen ook niet een op zichzelf staand mysterie te maken of zo.

    Ik vind het knap hoe je de dood (en zo dus ook het leven) zo goed kunt accepteren in je leven.

    BeantwoordenVerwijderen