dinsdag 10 juli 2012

Huisarts

Vorig jaar ging mijn eigen huisarts met pensioen. We zijn uit de zelfde generatie, vandaar. Met hem had ik een bijzondere band. Veel met elkaar meegemaakt, dezelfde humor, zelfde smaak in veel dingen en ook politiek gezien in dezelfde hoek. Een aimabel mens  die veel respect voor de mens achter de patient had. Ik mis hem node. Wat nu?
van het www
Er is nog één arts over van de oude maatschap, nummer twee , ook al zo'n fijn mens, ging onlangs ook met groot verlof, maar zij werkt na een hersenbloeding twee jaar terug nog maar parttime en kan geen nieuwe patiënten meer aannemen. Er zijn inmiddels nog een stuk of drie artsen de praktijk gaan delen, maar die ken ik niet. Vanwege een oorontsteking moest ik een afspraak maken en koos de eerste dokter die een gaatje in de agenda had. Een heel leuke jonge man, die mij meteen tot specialist van mijn eigen lijf verklaarde en samen met mij naar een oplossing voor behandeling zocht, zonder in het door  bijnierschorshormonen beheerste laatje terecht te komen. Heel prettig om zo met een arts om te gaan. Hij zou zomaar mijn vaste arts kunnen worden......
Laten we hopen dat de ouderwetse zure oordruppels hun werk gaan doen.

5 opmerkingen:

  1. Met jouw eigen expertise en een invoelende huisarts moet het mogelijk zijn snel te herstellen. Ik wens je het van harte toe.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Beterschap! Inderdaad heel prettig,als je mee kunt denken met je arts. Houden,die man.Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat fijn dat je een arts treft die op jouw level zit (tot nu toe). Succes met je druppels.

    BeantwoordenVerwijderen