zaterdag 28 juli 2012

Droef en blij

van het www
Gemengde gevoelens. Na de dood van weer iemand aan die rotziekte, voel ik naast rouw en verdriet, ook blijheid. Verdriet over die ander en blijheid over wat ik ervan leerde en hoe ik het leven steeds intenser leef, daardoor. Degene die sterft is er dan vaak ook wel aan toe omdat het een verlossing betekent van pijn en lijden. Er is verdriet bij de achterblijvers, die een leegte tegenkomen waar eens een geliefde was. Je kunt blijven treuren om wat geweest had kunnen zijn , maar je ook verheugen in dat wat geweest is en wat er nog is. Bij mij verhoudt dat zich meestal op een gezonde wijze tot elkaar. En de vreugde om het leven zelf overwint nog altijd.

5 opmerkingen:

  1. Wonend in je eigen paradijsje, het leven en dat van anderen zo liefhebben en dat dan ook nog zo prachtig verwoorden! Daarom lees ik je zo graag.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi,dat je dit zo beleefd. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb geleerd dat je mensen die gestorven zijn los moet laten. Het ze gunnen, nu ergens anders te zijn. Wel aan hen denken natuurlijk, maar niet meer terug willen halen. De vrijheid geven om te zijn waar ze nu zijn. Het "gekke" is dat ze daardoor juist weer meer hier lijken te zijn. Ik kan het niet verklaren, maar het is fijn het zo te ervaren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We zitten helemaal op dezelfde lijn. Het proces van loslaten is een vorm van rouw. Heel heilzaam!

      Verwijderen