woensdag 6 juni 2012

Regendagje

Gelukkig dat ik gisteren mijn kans greep voor een mooie grote rit, want vandaag is het triest grijs en nat buiten. En koud!
Vanmorgen een beetje tussen de buien door mijn bioboodschappen gehaald en inderdaad maar enkel spatjes gehad.
Nu dus eindelijk de tijd om over het boek "leer ons stil te zitten" van Tim Parks te schrijven.
Dit boek was voor mij een heerlijk leesavontuur, omdat het aansluit met waar ik al een poos mee bezig ben; mindfullness, het afpellen van het onechte en in harmonie en balans leven.
van het www
Voor iemand die gewoon een prettig boek wil lezen zal het niet altijd binnenkomen en die zal het vaak langdradig vinden, terwijl ik juist in de uitgebreide observaties van zijn denkprocessen en ervaringen veel herkende.
Het autobiografische verhaal zelf; 
Tim Parks is een Engelse maar in Italië wonende  schrijver en universitair docent. Afkomstig uit een streng gelovig milieu heeft hij geleerd om het lichaam onbelangrijk te beschouwen en hij leeft in zijn hoofd.
Langzaam maar zeker krijgt hij steeds meer onderlijfpijn. Hij denkt eerst aan zijn prostaat, maar de eerste onderzoeken geven geen duidelijkheid. Als de pijn heftiger wordt en de geboden therapieën  hem afschrikken, gaat hij op zoek. Op internet, in boeken, bij schrijvers die dezelfde soort klachten hadden, bij forums, bij artsen en langzaam maar zeker ontdekt hij dat er een mentale component  een rol speelt., Pas als hij via een Amerikaans boek ontspanningsoefeningen probeert, voelt hij dat je zelf macht over je lichaam kunt hebben, zo lang je ermee samen weet te werken. Shiatzu massage en een ayurvedische arts brengen hem verder op dit pad en als hij besluit een meditatiecursus een zg vipassanameditatie (zitten op een kussen met je rug recht en dat gedurende grote delen van de dag; men let daarbij op de ademhaling en probeert het denken los te laten) te doen, ziet hij het licht; pas als geest, verstand en lichaam met elkaar in balans zijn , kun je zonder spanning en pijn leven.
Het boek biedt dus geen snelle oplossing of De Waarheid, maar zijn inzichten na een lange zoektocht. Gelukkig schrijft hij met veel zelfspot en humor en is hij een goede schrijver, anders was het inderdaad een wijdlopig verhaal zonder clou geworden.  Het vraagt wel enige inzet en doorzettingsvermogen van de lezer, wat niet moeilijk is voor mensen die al geïnteresseerd in deze onderwerpen zijn. Ik vind het een waardevol boek, dat heel duidelijk laat zien hoe een scepticus, die niets van New Age moet hebben, langzaam de waarde van bepaalde inzichten leert kennen en toepast.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen