zondag 17 juni 2012

Dapper?

van het www
Van Angelika  (Ontdekking van Groningen) kreeg ik een blogaward. Doorgeven doe ik niet, want een poos terug ging er ook zo'n golf van awards door blogland en dat is wel genoeg voor mij. Evengoed bedankt, meid. Jouw blog lees ik zeker altijd! Maar bij je motivatie om mij deze award toe te kennen noem je me dapper, en dat kan ik niet beamen.
Om heel eerlijk te zijn:  Ik ben best bang voor sommige dingen (ik heb bv  hoogtevrees en voel me nog steeds geen held bij dikke spinnen of een onweer dat recht boven me hangt), dus het is maar heel betrekkelijk dat begrip. Ik zou mezelf eerder optimistisch/realistisch willen noemen, want het leven brengt voortdurend verrassingen waarvan velen niet op het verlanglijstje staan. Dan kun je wegkruipen en de werkelijkheid steeds dreigender en angstaanjagender zien worden, je kunt ook met de moed der wanhoop de werkelijkheid in de ogen zien en dan krimpt hij , echt waar. Het is  gewoon een tactiek om het leven makkelijker aan te kunnen en dat werkt. Dus niet dapper, maar een mens dat ontdekt heeft wat de handigste aanpak is.
Iedereen heeft zo zijn eigen manier, maar velen blijven hangen in strategieën die niet werken omdat ze die nu eenmaal kennen en omdat velen het ook zo doen, terwijl het niet tot het gewenste resultaat leidt. Het is je verschuilen in je comfortzone, al is die zo lek als een mandje. Als je het eens probeert op andere manieren, is dat even eng, maar al snel blijkt dat je er veel meer aan hebt. Dat het leven en de dood en alles ertussenin  een proces is, waarin jij deelneemt, en dat het goed is zoals het is, zelfs als het niet is wat je zou wensen. Je zult ermee moeten leven anders leeft het jou.
Het is hetzelfde als mensen zeggen dat iemand vecht tegen kanker en al dan niet wint. Kanker is een soort natuurrramp, je kunt je lichaam helpen door het te steunen met bv goede voeding en ongewenste stoffen te vermijden, en je helpt jezelf door je te richten op het leven zolang het er is, zonder angst voor een eventueel einde ervan. Maar kanker bestrijden....? Medici kunnen het met zeer grove methodes een (tijdelijk) halt toeroepen en jij kunt in  het proces goede beslissingen nemen voor lijf en geest, maar winnen of verliezen? Nee dan zou iedereen die sterft verliezen, daar spreek je toch ook niet van bij een hartinfarct of een ongeluk?
Ga mee in het leven , het is voor mij de enige manier.

4 opmerkingen:

  1. Goede manier inderdaad, meegaan in het leven.
    Als je dat niet doet wordt het allemaal ook vaak zwaar.
    Fijne zondag!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je weet dat ik geen hoogtevrees of spinnenangst bedoel ... Meegaan in het leven, met alle opstakels die er zijn, vind ik dapper .
    Je noemt het anders, we bedoelen hetzelfde.
    Groet, Angelika

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Meegaan met het leven... wat schrijf je dit prachtig...

    BeantwoordenVerwijderen