maandag 14 mei 2012

Pink Floyd

Weer zo'n mooie docu op de belg gister, nu over Pink Floyd en met de nadruk op het project The Wall. Dit was echt Roger Waters kindje. autobiografisch en een uiting van zijn gevoel van afgesloten zijn van de mensen die naar hun muziek kwamen en niet echt luisterden. Het werd een megalomaan project, dat de sfeer in de groep geen goed deed. Roger bleek een fanaticus die overal de hand in wilde hebben en zelfs de regisseur die later een film maakte van het verhaal, werd aardig gestoord van hem. Het was ook de aanleiding tot een schisma in de groep. Gelukkig spelen ze nu weer geregeld samen, maar ik begrijp dat de andere leden echt gek werden van zijn autoritaire houding.
Er kwamen bij mij ook andere sentimenten op, want mijn vader, die in begin jaren 80 overleed, was dol op Pink Floyd en had zeker veel plezier gehad, als hij dit had gezien. 
Genoten dus, al stelt mijn meezingen op dit moment niks voor, het lijkt of ik een onwettig transseksueel kind ben van Marianne Faithfull en Joe Cocker.
Maar met mijn pa in gedachten, zong ik toch een beetje mee.

4 opmerkingen:

  1. Jouw stem en mijn oor pasten goed bij elkaar. Gelukkig is mijn oor vanmorgen uitgespoten en mag ik weer alles horen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha, ha, ik had je best graag willen horen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mijn pa is ook Pink Floyd fan. Mijn wederhelft vindt het ook fantastisch. Ik heb de klik niet al kan ik niet ontkennen dat het muzikaal gezien een fantastische band is.
    Marianne Faithfull en Joe Cocker kicken ass!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ken hen echt alleen maar van naam, en heb geen idee van hun muziek. Maar het schijnen wel belangrijke musici te zijn. Fijn dat je zo genoten hebt.

    BeantwoordenVerwijderen