donderdag 26 april 2012

Scootfeuilleton









Aan het zorgloket en in afschrift aan het Hulpmiddelencentrum
                                                                                                                                            Den Helder, 26 april 2012
M.H.



Voor alle duidelijkheid wil ik de gang van zaken omtrent mijn scootmobielverstrekking nog eens op een rijtje zetten.
Eind 1997 kreeg ik een Malibu scootmobiel toegewezen wegens het  verregaande teruggaan van mijn mobiliteit.
Het is heerlijk om dan weer eens naar de dijk te kunnen bv. Al snel bleek het model Malibu niet erg stabiel en viel ik diverse malen, met stevige verwondingen tot gevolg (een open hand, waar later nog allerlei steengruis uit moest worden verwijderd, vele schaafwonden en blauwe plekken en kneuzingen, kleding kapot). Ik heb dit destijds duidelijk aangegeven. Maar de scoot reed motorisch goed en de enkele keer dat ik pech had, werd er snel en adequaat gereageerd door toen nog Revatech.
Vorige zomer, na een jaar vol pech voor mij (een gebroken been en diverse ziektetoestanden) reed ik op de dijk en stopte de scoot plots en startte niet meer. Er kwam redelijk snel een monteur, die hem moeiteloos opstartte (raadselachtig maar waar). Na de winter, waarin ik alleen heel korte ritten maakte, bleek toch dat de scoot problemen had met opladen. Vanaf half februari is er drie maal een reparatie gepleegd, die het probleem niet oploste, ondanks het plaatsen van andere accu's etc. De leenscoots, die ter beschikking werden gesteld,  hadden deze problemen niet.  Half maart werd deze scootmobiel afgekeurd en zou ik een nieuwe krijgen. Omdat ik weer steeds had aangegeven  me niet veilig te voelen op het Malibumodel, dacht ik nu een ander te krijgen, maar nee, het is hetzelfde model, een gereviseerd ander exemplaar. Toen heeft men nog bijna drie weken nodig gehad om deze af te leveren, waarna al binnen een week bleek dat deze ook  oplaadproblemen had. Inmiddels is hij teruggeweest en voorzien van een andere accu en sinds gisteren terug, waarna bij een proefrit bleek dat hij veel te snel terugliep qua accu-capaciteit en ook niet goed oplaadde. Dus met twee verschillende Malibu's heb ik in nog geen drie maanden  minstens 5 keer een niet afdoende service gehad. Van diverse keren heb ik de mails nog liggen. dus ik kan het verhaal met feiten onderbouwen.
Het ligt niet aan mij of mijn oplaadpunt, want met de leenscoots had ik geen problemen. Nu neem ik geen genoegen meer met deze gang van zaken en wil ik, heel simpel, waar deze verstrekking voor bedoeld werd; een veilig en goed werkend exemplaar waarmee ik minimaal 30 km uit de voeten kan, omdat ik graag ook langere ritten maak.
Al is dit niet zakelijk; ik wil U toch schetsen wat dit allemaal in de praktijk voor gevolgen heeft.
Na een slecht jaar, hoopte ik te kunnen genieten van de dijk, de duinen, de Kanoroute, Mariendal etc.  Daarnaast heb ik hem domweg nodig voor boodschappen, doktersbezoek, sociale contacten.
Nu durf ik amper in de binnenstad een boodschap te doen, en al helemaal niet naar wat verder gelegen winkels, vrienden en kennissen, laat staan plezierritten te maken.  Als ik wegga, zit ik in angst, want ergens  met accupech komen te staan is niet fijn. Het gebeuren zorgt dat ik mijn complete planning van de scootmobiel moet laten afhangen, dat ik uren zit te wachten op monteurs, of de ophaalservice, dat ik tussentijds op leenscoots rijd die weliswaar motorisch goed zijn, maar waar of geen spiegel opzit, ofwel een gammele stoel, of de door mij gehate duimgreep van het gas (waar ik in het verleden al talloze malen onbedoeld mee aan het rijden sloeg in binnenstad of supermarkt omdat je er met je kleding achter blijft haken) niet verwijderd was, waar geen goede toeter op zit en altijd weer die vermaledijde Malibu's blijken te zijn.
Ik leef in reservetijd en wil deze graag zo plezierig mogelijk doorbrengen. Voor mij is mijn  tijd kostbaar en mijn energie, waar ik ook al niet dik inzit, ook. De impact die die soort affaires hebben, is groot, en onnodig.
Mijn vertrouwen in het HulpMiddelenCentrum is nu definitief tot nul gedaald en  de Malibu  begint in plaats van een hulpmiddel een tegenstrever te worden.
Als er nu geen goede oplossing wordt gevonden, is het noodzakelijk dat ik andere instanties hierbij ga betrekken.


Hoogachtend,

Vlasje

5 opmerkingen:

  1. Gelijk heb je hoor! Sterkte en ik hoop dat je snel aan het "en ze leefden nog lang en gelukkig" einde van je feuilleton komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat heb je goed verwoord. Sjapoo!
    Ik hoop dat je snel geholpen wordt en je die Malibu op de schroothoop belandt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Afwachten maar weer of er nu een menselijk wezen met inlevingsvermogen is die jouw klacht serieus neemt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed zo! Ik hoop voor jou op goes resultaat.
    Ik klom ook in de pen gisteren, dat wil zeggen in klom in het toetsenbord en mailde mijn behandelaar.

    Ook al weet ik niet of het effect heeft dat voelt toch beter dan je passief zitten opvreten!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dat heb je heel helder op papier gezet. Nu hopen dat er een definitieve en goede oplossing wordt geboden.

    BeantwoordenVerwijderen