woensdag 14 maart 2012

Laatste stand

Tja, ziek zijn is ook een vak. Ik heb het nog altijd niet onder de knie al heb ik heel wat ervaring.
Gelukkig gaat het, heel langzaam, wat beter, iets meer lucht, minder moeizaam hoesten, goed slapen, een beetje meer eetlust. Vervelen, niet echt, want altijd leesvoer, de pc en de tv. Wel gemis van dingen, zoals even lekker de lente opsnuiven, een boodschapje doen, een beetje rommelen in huis en tuin.
Heb er teveel ziektedagen opzitten om het prettig te vinden in alle rust uit te zieken. Woon alleen, dus niemand die me verwent en vertroetelt (is soms best leuk) en elke handeling kost me veel energie, die nu dus compleet zoek is.
Het ergste vind ik, dat als het je wat beter gaat, alles meteen wordt afgebroken zodat je weer van dat kleine stukje bergwand, waar je uiterst voorzichtig met veel geduld bent opgeklauterd, afdondert, hup lekker het ravijn in. Daar word ik af en toe wel eens moedeloos van. Een soort Sisyfusarbeid, met een grote steen op je rug een steile berg opklimmen en nooit boven komen. Nou ja, boven is misschien wel hoog gegrepen, maar een klein stukje weg uit het dal en de vrijheid van uitzicht hebben, dat zou al een grote beloning zijn.
Maar er zit niks anders op dan de steen weer op mijn rug te hijsen en de berg opnieuw aan te vallen.

7 opmerkingen:

  1. Ik wens je veel sterkte, moed en energie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Misschien straks weer met je voeten naar die vriendin? Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hopelijk doet de zon je morgen goed, lekker van genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel veel beterschap. Kleine stapjes vooruit is ook vooruitgang!

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel veel beterschap. En inderdaad, hopelijk dat de zonnestralen jou morgen gaan helpen om verder energie op te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Och arme, ik leef met je mee. Ik hoop dat je vandaag iets beter bent en wat kunt genieten van het prachtige weer.

    BeantwoordenVerwijderen