maandag 13 februari 2012

Moe, hondsmoe

Op het moment zit ik gelukkig in een opgaande fase, maar ben wel geschrokken van de scherpe terugval die ik kreeg na een simpele, maar heftige inspanning door een vastzittende garagedeur.
Ik voelde me zo goed de laatste maanden dat ik zelfs een beetje begon te denken dat ik het afgeschud zou kunnen hebben, maar nee, dus.
Het doet me goed dat Spaarcentje hier nu een heel blog aan heeft gewijd. Bij mij is nooit een diagnose gesteld op de vermoeidheid, omdat ik meerdere ziektebeelden heb, die hier invloed op kunnen hebben. Daar ben ik het eigenlijk niet mee eens want de moeheid bestaat al heel lang, eigenlijk gaat het al mijn hele leven met me mee. Het is wel duidelijk dat het een onbegrepen ziektebeeld is, dat zowel in de medische wereld als bij de mensen om je heen tot grote misverstanden en onbegrip leidt. Hetgeen de zaak er natuurlijk niet beter op maakt. Gelukkig heb ik door mijn andere medische klachten recht op huishoudelijke hulp, want anders zou ik, toch al een slechte huisvrouw, geheel vervuilen. Het moeilijkste is om je eigen balans hierin te vinden. Voor mijzelf heb ik het glasservies uitgevonden als maatstaf. Waar de meeste mensen over een 24- of 32- delig servies beschikken, qua energie, soms nog met een karaf erbij, moet ik het soms  met een half borrelglaasje doen. Ben al blij als dat een longdrinkglas wordt, laat staan als ik meerdere van die glazen vol brandstof tot mijn beschikking heb. Het is alleen heel breekbaar glas en moeilijk aan te vullen na breuk.
Mijn aktiviteiten deel ik in volgens mijn glasservies van het moment. Kleine slokjes en goed verdeeld zodat niet aan het begin van de dag alles al op is. Ook is het zaak om vooral leuke aktiviteiten in het programma op te nemen, want alleen moeten-dingen op het programma hebben, maakt een mens niet echt blij.
Het accepteren en roeien met de riemen die je op dat moment hebt, zijn essentieel, maar o zo moeilijk aan te leren, Echter verzet er tegen kost ook energie en maakt het niet leuker.
Nee, leren zeggen en niet kniezen om wat niet mogelijk is, maar genieten van wat wel kan is een levenshouding die niet komt aanwaaien. Je kunt er oud mee worden (in mijn geval nog maar de vraag, gezien de andere dreiging die nog steeds over me heen hangt), maar prettig oud worden op deze manier is nog een hele verworvenheid.
Maar omdat ik er nog ben, tegen veler verwachtingen in, ben ik elke dag dankbaar voor wat het leven voor me aandraagt, het is evengoed een wonder.

Lees http://wel-en-wee-met-me.blogspot.com/, als je er geen last van hebt, kun je er meer door leren begrijpen. Heb je wel problemen met je energiehuishouding lees dan vooral, want herkenning  helpt en gedeelde smart is halve smart, zeker met onderlingen tips en begrip.

12 opmerkingen:

  1. Wat jammer,dat je zo hardhandig teruggefloten werd.Ik herken je verhaal. Qua energie heb ik zo langzamerhand een paar glazen ter beschikking. Maar moet nog voorzichtig zijn met visuele en auditieve prikkels. groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb het gelezen, indrukwekkend!
    Sterkte voor jou.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed als je je energie zo in stukjes verdeeld over de dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken veel dingen uit haar en jouw blog.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De extreme kou van de afgelopen week heeft ook bij velen veel energie gekost. Hier in Nederland moet alles altijd doorgaan, of het nu -20 is of 40 graden boven nul, de treinen moeten blijven rijden en men moet naar het werk etc. Heel naar voor jou dat je nu een stap terug hebt moeten doen, je wilt zo graag door in het ritme wat je had. Heel begrijpelijk. Hoop voor je dat je snel weer wat energie terugkrijgt en tussendoor goed luisteren naar je lichaam en je omgeving. Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo, hoe vergaat het jou, zo zonder blog? Spaar je er veel energie door? Voelt het rustiger?
      Leuk dat je blijft reageren! Ja een mens met dit soort klachten blijft steeds bezig met wennen aan een andere modus en dat is altijd weer lastig.

      Verwijderen
  6. Het is jammer dat je vaak eerst je hoofd moet stoten voordat je verder kunt. Oftewel eerst ervaren en dan de balans vinden.
    Balen dat die garagedeur zoveel van je heeft gevreten, ik herken het. Je liep zeker al in gedachten te huppelen hoe lekker het ging. t Komt wel weer goed, heeft even tijd nodig!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hè jammer dat zo'n akkefietje je weer helemaal terug bij (bijna) nul brengt. Hopelijk gaat het nu weer gauw beter met je. Ik lees je blogjes wel hoor en ik kom weer vaker reageren is mijn goede voornemen. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat herkenbaar dat je je zo voelt. Ik had het 2 maanden geleden toen ik voor het eerst naar de fyiso moest. Ik had op de kaart gekeken hoe ik moest fietsen, want ik kende het daar niet. Ik op weg, blijkt er ergens dat er een loopbrug over de weg is gemaakt, ik moest mijn fiets in een richel zetten en omhoog en omlaag duwen. Daar heb ik tot nu toe last van. Sindsdien doet de rechterkant van mijn lijf het niet meer goed. Echt absurd.
    En bij jou door een garagedeur. Heel vervelend.

    Wat fijn trouwens dat je mijn nieuwe blog noemt, ik zag meteen gisteren dat ik veel bezoekers via jou had. Zou je willen overwegen om mijn nieuwe blog in je lijstje met links te zetten? Want een nieuw blog moet weer zijn weg vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heb nog steeds ruzie met Blogger en kan niets veranderen, weghalen of toevoegen in mijn bloglijst. Anders graag!
      Ja, dat zijn van die uitgesproken ME-verhalen. Heb het gehad van een fysio (het heette Herstel en Balans!!!!!), maar ondanks een begripvol voorgesprek kreeg ik veel te zware oeFeningen; drie maanden doodziek van moeheid. En hun antwoord was dat ik hersteloefeningen moest doen, dan zou het binnen drie dagen over zijn........ En een vriendin schatte eens een wandeling op mij onbekend terrein te rooskleurig voor, dat kostte een half jaar. 50-100 meter lopen is mijn max en dan niet achter elkaar please. Ik kan het zelf niet uitleggen, hoe kan een ander het dan begrijpen?

      Verwijderen
  9. Ik krijg net een mail met het verzoek om deze petitie te tekenen:

    http://deziekteME.petities.nl/

    BeantwoordenVerwijderen