vrijdag 6 januari 2012

Eigen insteek

Vandaag weer wat fitter gelukkig en vanmorgen toch begonnen met een stapel mapjes en ander opbergspul uit te zoeken.
Vroegah had ik alles mooi geordend in stapeltjes maar door de brand is wat er gered is ongesorteerd in dozen verdwenen en inmiddels grotendeels wel te voorschijn gehaald, maar  niet grondig uitgezocht. Dit zijn dingen die je niet elke dag nodig hebt, dus was het een grote stapel geworden waar soms wat nodigs werd uitgevist, waardoor het geheel nog rommeliger werd.
Nu is dat dus aan de beurt en een deel gaat in een doos als kantoorvoorraad naar boven. Ik zal weinig hoeven kopen de komende jaren want er is nog van alles.
Kijk dat brengt me bij het opruimproject. Gretig lees ik allerlei blogs hierover en bekijk de foto's met grote aandacht. Nee, niet veroordelend, want ooit was het bij mij ook een ravage (nou ja), maar al jaren ben ik aan het opruimen en ordenen. De brand twee en een half jaar terug heeft letterlijk roet in het eten gegooid. Boven had ik al veel boeken uitgezocht bijvoorbeeld en wat over was stond keurig geordend op de planken. Alles is door elkaar opgeslagen in de opknaptijd van het huis en staat nu volkomen chaotisch in dozen en voorlopig op de planken. Dat wordt een enorm projekt, waar ik nu al bijna grijze haren van krijg. Maar nu ben ik beneden de puntjes op de i aan het zetten. Wat me wel opvalt en Consuminderen met Marianne wijst daar ook al op, dat ik veel herorden, wel dingen die voor mij niet meer van belang zijn wegdoe, maar echt weggooien is haast niet aan de hand. Het meeste gaat in recyclebakken, naar de kringloop, of naar liefhebbers wordt gerepareerd of hergebruikt of opgemaakt, of (op een geordende en logische manier) opgeborgen elders voor komend gebruik. 
Het geeft ruimte omdat ik weet wat ik heb en waar. Omdat ik zoveel niet hoef te kopen voorlopig en  dat dingen die voor mij onnut of teveel zijn geworden een nieuwe bestemming krijgen. Weggooien is alleen een optie voor erg vuile, erg kapotte dingen die ook voor anderen zo niet van nut zijn.
Gelukkig kan ik een stuk makkelijker loslaten dan voorheen en heb ik de bewaartic van mijn moeder grotendeels van me afgeschud. Nee, geen dopjes, zakjes,  dekseltjes, losse touwtjes in overmatige hoeveelheden meer. Gewoon, wat handig is bewaren en de rest op een goede manier weg. Ruimte is belangrijk, maar hergebruik en zuinigheid ook.

4 opmerkingen:

  1. Wij gooien en geven heel gemakkelijk weg en hechten niet aan spullen. Alleen foto's, films en herinneringen zijn belangrijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bij ons schept het ook ruimte in onze leefomgeving maar ook in ons hoofd.
    Al die bagage die je maar met je mee torst...
    Heerlijk dat opruimen en wegdoen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Misschien heb je een mooie middenweg gevonden. Ik ben van het opruimerige. En moest ooit een stuk gaas ,dat jarenlang ongebruikt in de schuur stond,van de kringloopwinkel terugkopen. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben een van de opruimers, zoals je misschien wel weet... en ik moet zeggen dat ik nu al merk dat ik sindsdien minder koop en sneller dingen weg doe waarvan ik eerst nog dacht dat ze misschien nog van pas zouden kunnen komen. Vanavond kwam er nog een kennis aan de deur die het helemaal niet breed heeft. Ze vertelde dat haar telefoon kapot was, en ik herinnerde dat wij er nog een hadden liggen. Ooit gekregen en bewaard voor je weet maar nooit. Maar hoe leuk was het haar blijheid te zien toen ik ´m bij haar in de handen drukte. Onbetaalbaar! Zo snijdt het mes van 2 kanten. Zij blij en wij blij met de ruimte!

    BeantwoordenVerwijderen