vrijdag 2 december 2011

schuld en boete

Gisteren schreef ik over mijn neiging om bij irritaties over kleine dingen de schuld bij anderen te leggen. Gelukkig heb ik dat niet met andere dingen, dan denk ik eerder dat ik wel schuld zal hebben en dat terwijl dat meestal niet zo is.
Voorbeelden?

Kleine dingen; waar is mijn maatschepje? verdorie, dat zal M. wel op de verkeerde plek neergelegd hebben (terwijl ik het zelf mislegd heb).

Grote dingen; He, al heel lang niks meer van A. gehoord ondanks diverse mailtjes van mijn kant. Zou ik wat verkeerds gezegd hebben, ben ik een verjaardag vergeten? (in werkelijkheid; A. is een aantal dagen uit het land geweest en heeft daarna de griep gehad)
Nog zo een;
 De pc doet raar; ik zal wel ergens aan gezeten hebben waar ik beter af had kunnen blijven. (terwijl de provider aan het klooien is, het programma net zit te updaten of er is een virus binnengeslopen).

Schuld en boete overal. Komt dat door de hel en verdoemenis die vroeger overal werd gepredikt?
Hebben we zo weinig vertrouwen in onszelf en ons kunnen? Moet er ook altijd een oorzaak zijn (soms gaat iets spontaan kapot)? Willen we altijd in controll zijn?

Het is wel iets wat veel levensplezier kan verpesten en niet fijn om mee behept te zijn.

3 opmerkingen:

  1. Ik denk inderdaad dat het er deels door de kerk is ingehamerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk inderdaad,dat ons begrip van schuld en fouten maken er in gehamerd is door geloof. Terwijl we het ook kunnen zien,als iets,wat kennelijk anders moet. Waar we van kunnen leren. Jij leert vast van je eigen inzicht in deze. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ben helemaal niet gelovig opgevoed maar heb dit ook. Het zijn ook patronen die er van jongs af aan al ingeslopen zijn zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Ook de mensen om je heen en je eigen zelfbeeld spelen een rol.

    BeantwoordenVerwijderen