zondag 2 oktober 2011

Geluk

Gisteren in het magazine van de Volkskrant een heel interessant artikel van Wilma de Rek; Wie is hier eigenlijk een loser?
De strekking; de wereld wordt tegenwoordig verdeeld in winnaars en losers. Wanneer ben je een loser? Als je denkt dat je niet aan het beeld van de winnaar voldoet. Het heeft dus te maken met je wens om te voldoen aan  de positieve opinie van anderen,  je wilt erkenning, waardering, bevestiging. Kortom je gevoel van tevredenheid met jezelf laat je afhangen van de mening van de goegemeente of je geliefden.
Zelfliefde en waardering is , als het goed is, niet direct afhankelijk van anderen, maar van je verhouding tot jezelf. Mensen die op een kritische maar gezonde basis tevreden met zichzelf zijn en zichzelf kunnen accepteren in alle levensgebieden, zijn heel blij en tevreden. Het is een vorm van geluk, dat niemand van je kan afnemen. Dit is geen pleidooi voor ongebreideld egoïsme, maar iemand die in evenwicht leeft met zichzelf, is een prettig mens in de omgang en heeft veel mededogen. Helemaal immuun voor de mening van anderen zullen we wel nooit worden, maar hoe vaker je je realiseert dat je twijfels en onvrede met jezelf daar zijn oorsprong vinden, des te meer je voelt wat het belangrijkste is in je leven. Die ander lijdt niet voor je, voelt niet jouw verdriet, sterft niet voor je. Wat je zelf kan doen is geboren worden, leven en sterven in een zo groot mogelijke harmonie met jezelf en het leven in het algemeen. Dan voel je je vervuld en dat is een grote vorm van geluk.

3 opmerkingen:

  1. Vroeger was je wie je was en dat was goed. Nu heerst de gedachte dat iedereen CEO / minister-president / profvoetballer kan worden als je je best maar doet. En dat is natuurlijk niet helemaal zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En toch moet ik eerlijk bekennen dat ik ook de kriebels krijg als ik artikelen in dergelijke spirituele magazines lees. Het geeft mij het gevoel weer iets te moeten (dat is dus razend interessant voor mezelf om te onderzoeken, waarom dat zo voelt). Daarbij is het leuk om 1 artikel te lezen. Helder, duidelijk, inspirerend. Maar 2 bladzijden later staat er weer zo'n duidelijk en helder artikel maar van een compleet andere strekking. Zie ik door de bomen het bos niet meer en kom ik toch altijd weer uit bij hetzelfde: mezelf. Vind al die input van buiten dikwijls verwarrend.

    BeantwoordenVerwijderen