woensdag 5 oktober 2011

De rest van mijn leven

Vannacht (!!!!) een heel mooie docu op de BBC gezien, de moeite waard om wakker voor te blijven.  Hij heette; Alex, a life fast forward. De hoofdpersoon Alex is 17 als er ongeneeslijke kanker wordt geconstateerd. Hij heeft dan nog maar één doel.en dat is de rest van zijn leven zo veel mogelijk plezier te hebben en te genieten. Hij wil het leven vieren zolang dat kan. En dat doet hij. Met tomeloze energie stort hij zich op reizen, tijd met vrienden, ervaringen als skydiven, sporten, feesten en vooral veel lachen.
Op een trip naar Australië ontmoet hij Ali, een leuke griet en ze vallen voor elkaar als blokken en hoewel zij weet wat er met Alex aan de hand is, kiest ze voor hem en reist mee naar zijn huis. Die twee genieten zo intens van elkaar en het leven, dat iedereen in de omgeving geïmponeerd is.  Na drie maanden vraagt hij haar ten huwelijk en ze accepteert het aanzoek. Na een tijd waarin toch duidelijk wordt dat Alex steeds meer moet inleveren en steeds meer pijn krijgt, besluiten ze toch een bruiloft te plannen. Je ziet Alex vermageren en zwakker worden, maar stralen dat hij doet! En zijn as bruid niet minder en hoewel familie en vrienden met pijn in het hart zien hoe de ziekte hem sloopt, besluiten ze zijn grote droom te laten doorgaan, al moet hij in een rolstoel zijn jawoord geven en kan hij nog maar zacht zijn huwelijksbelofte uitspreken. 5 Dagen na het grote feest, overlijdt hij, 22 jaar maar de gelukkigste man ter wereld , zoals hij op zijn sterfbed nog schrijft.  Iedereen heeft verdriet, maar toch is er ook veel vreugde over een leven dat zo tot de laatste druppel ten volle geleefd is. Daardoor heeft juist erg veel nagelaten.
De rest van je leven, hoe kort of lang dat ook mag zijn, is zo kostbaar dat je het niet met zorgen en verdriet moet doorbrengen, maar , alles wat nog zo mooi en goed is vieren
 Voor Facebookers; http://www.facebook.com/pages/Alex-A-Life-Fast-Forward-What-an-inspiration/250835821595345

4 opmerkingen:

  1. Wow.... wat een verhaal. Erg emotionel, maar wat een kracht gaat er van Alex uit. Heel bijzonder!

    Ik moest wel een traantje wegpinken toen ik je logje las. Mooi geschreven.....

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daar kunnen we van leren. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen