zondag 18 september 2011

Tijger

Natuurbescherming sprak me al jong aan en ook later ben ik er aktief in geweest. Jarenlang zette ik me in voor de bescherming van de kroegtijger en het rockbeest. De jaren zestig waren voor mij niet de jaren van drugs (wel eens een joint geprobeerd, maar mwah.. niet mijn ding)maar gedronken werd er in progressieve linkse kringen des te meer. Het hoorde er bij en ik deed er volop aan mee en genoot. Het waren wilde jaren met veel feesten, popmuziek en uitgaan en we hebben ook ontzaglijk veel lol gehad. Al snel begreep ik dat drank en ik, elkaar erg aardig vonden, te aardig. Mijn rem was hierin niet adequaat en hoewel ik nooit een echte verslaafde of alcoholiste ben geworden, was het regelmatig toch wel over de top. Roken was een soortgelijk ding; alles of niks, dus toen rookte ik als een schoorsteen in het Ruhrgebied.
Omstreeks de tijd dat ik de veertig begon te naderen ben ik bewust minder uitgegaan en tegen het moment dat de vijftig in zicht kwam, was ik er wel klaar mee en ben helemaal gestopt. Het kostte toen niet eens veel moeite, in tegenstelling tot vorige pogingen, omdat ik dat boek echt uit had. Het bleek een bevrijdende  ervaring waar ik nooit spijt van heb gehad. Ik heb ook genoten van de wilde jaren, maar achteraf gezien, speelde ik wel met vuur, gezien mijn matige gezondheid en verslavingsgevoelige genen. Schamen doe ik me er niet voor, ik ben trots op het feit dat ik er zelf mee gestopt ben, zonder hulp. Dat bewijst mijn sterkte.
Nu begrijp ik nauwelijks nog, waarom ik het toen zo leuk vond.

3 opmerkingen:

  1. Daar mag je ook terecht trots op zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoewel ik iets jonger ben dan jij heb ik ook de roerige jaren 70 en 80 meegemaakt. Roken was nog heel normaal, ook een pretsigaret. Toen ik zwanger werd stopte ik radicaal met roken en alcohol maar ging daarna vrolijk verder. Nu vind ik sigaretten stinken en rook al jaren niet meer. Een drankje gaat er nog wel in. Het werkt ontspannend als ik pijn heb. Maar daarin schuilt ook het gevaar. Discipline is erg belangrijk, je hebt bewezen dat een mens dat heeft en dat is heel goed van je. Helaas is niet iedereen zo sterk en zie je steeds meer jongeren aan de drank. Wij drinken nu alleen nog in het weekend een wijntje maar dat is ook wel anders geweest. En ook ik schaam me niet, we zijn allemaal mensen, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb nooit gerookt en weinig gedronken. Het bleef bij een paar keer toen ik uitging. Vanaf mijn negentiende niet meer.

    Knap dat je gestopt bent. Maar er is niks mis met en beetje feesten als je jong bent, toch?

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen