vrijdag 9 september 2011

Groot leed

Vanmorgen is mijn hulp er wat eerder vandoor. Dat is geen punt, want ze doet altijd zoveel voor me en werkt vaak even door om haar klusjes af te krijgen. De reden is echter triest. Een klasgenootje van haar dochter van 15 wordt vandaag begraven, gestorven aan kanker. Zo'n mooi meisje, zo ziek geweest en dan over. Wat een drama is zoiets altijd. Het voelt zo onterecht dat zo'n jong kind moet sterven. Je hart breekt ook voor de ouders. Dit zijn heel grote onbegrijpelijke gebeurtenissen die diepe krassen maken.  Mijn hart huilt een beetje mee.

8 opmerkingen:

  1. Oh, kan me indenken dat je daar even heel stil van wordt en je verdrietig voelt. Wij hebben het meegemaakt in ons gezin, mijn zusje was 16(geen ziekte maar ongeluk), en je neemt het de rest van je leven mee. Sterkte voor je hulp en jij met deze trieste dag.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo ontzettend verdrietig, sterkte voor je hulp en haar dochter
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ouders, die hun kind moeten begraven, daar zijn geen woorden voor, daar kan alleen het hart meevoelen:))

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, dat is zo triest en zo niet te begrijpen!!
    Kinderen horen niet dood te gaan, en zeker niet aan die vervelende ziekte.
    Het raakt mij ook altijd diep als ik zo iets hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh wat is dit erg! Mijn dochter Mirte van 17 heeft een vriendinnetje van dezelfde leeftijd waarbij ze leukemie vaststelden zo'n 2 maand geleden. Ik hoop toch zo dat het goed gaat. Want zelfs nu is het al een lijdensweg voor vriendin en haar ouders. Hoe erg...

    BeantwoordenVerwijderen