woensdag 3 augustus 2011

Liefdesfeest

Overdonderend veel lieve reakties op het blog van gister.
Toch een kanttekening;de strijd met kanker aangaan? Winnen? Verliezen? Het is maar net hoe het dubbeltje rolt. Ik heb mazzel gehad; behalve in de lymfeklieren geen uitzaaiingen, een goede chirurg, die ook begreep waarom ik de tweede borst bij het eerste teken van onraad wilde laten amputeren, een prima oncoloog, die  naar me luistert en meteen het goede medicijn voorschreef. Mijn instelling helpt me om fijn in het leven te blijven staan en vrede met een eventuele dood te hebben. Mijn levenswijze; veel groenten en fruit, biologisch en zo echt mogelijk, helpt mijn lijf om te doen wat het kan doen, maar het is uiteindelijk een optelsom van deels onbekende factoren. Natuurlijk lever je ook in; mijn borsten en de verdere gezondheid, die al wankel was, is er niet op vooruitgegaan. Inmiddels zit ik in een scootmobiel, heb een traplift en twee ochtenden thuishulp per week. Ook ik ben wel eens chagrijnig of down, maar het dat duurt gelukkig nooit lang  en meestal tel ik meer mijn zegeningen dan de dingen die ik kwijt ben geraakt. Ik ben verliefd op het leven en kan het meestal wel aanvaarden , ook in al zijn hardheid en heftigheid. Das geen verdienste, maar een gave.  Maar dank voor alle lieve wensen.

3 opmerkingen:

  1. Ook een vorm van "fierce grace".Ik mijmer wel eens in hoeverre genen invloed hebben op iemand levensinstelling. OP het vermogen te genieten van wat is. Jij kunt het,gelukkig.Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het erg knap dat je zo in het leven kan staan! Mooie zin ook op het laatst; verliefd zijn op het leven en ook de hardheid en heftigheid kunnen aanvaarden.

    Daar kan ik nog van leren, ik vind mezelf soms al erg zielig als er maar een dingetje tegenzit.

    BeantwoordenVerwijderen