zondag 17 juli 2011

Verdraagzaamheid

Jammer dat verdraagzaamheid een wat zeldzame omgangsvorm lijkt te zijn geworden. Als scootmobielrijdster zie je dat ongeveer 1/3 van de mensen geërgerd reageert alleen al op het feit dat je ergens rijdt en plaats inneemt, 1/3 negeert je en wil eventueel wel opzij gaan, als je het beleefd vraagt, maar niet uit zichzelf. De rest van de mensen zijn gewoon vriendelijk en zo nodig behulpzaam. Soms wordt je gewoon onbeschoft behandeld alsof je je er voor moet schamen dat je bestaat. Ik probeer van mijn kant altijd rekening te houden met anderen, en geen opstopping of gevaar op te leveren en laat vrijwel altijd iedereen voor gaan. Niet dat ik heilig ben, maar ik probeer me wellevend te gedragen omdat ik dat zelf ook waardeer van anderen. Het kost moeite om af en toe niet echt kwaad te worden als bv jongeren expres voor je gaan rijden in rijen van 4 breed en dan steeds vlak voor je wielen langs te zwenken. Laatst werd er zelfs een glazen flesje vlak voor mijn wielen stukgegooid, o, o, wat leuk!!!Gelukkig liep ik geen lekke band op en kreeg geen hartverzakking, maar je komt gefrustreerd thuis.
Niet alleen in mijn scoot ervaar ik het. Ook in winkels dringen mensen onbeschaamd voor, gaan in gangpaden uitgebreid staan praten zonder ook maar een stap opzij te gaan, worden deuren voor je neus dichtgeslagen, snijden ouderen met rollators je vlak voor de kassa en gaan daar dan uitgebreid tutten over een half pond worteltjes of toch liever een half pond bietjes, zijn lang aan het dubben of ze wel of niet zegeltjes willen, of ze wel of niet gepast kunnen  betalen, zonder te merken dat ik me dan van de pijn sta te verbijten omdat ik nauwelijks meer kan staan. Ik probeer juist met een glimlach te reageren en een pose aan te nemen of het me geen fluit kan schelen, maar inwendig kook je soms toch.  Ben ik een zeurende muts aan het worden?

9 opmerkingen:

  1. Nee, niet echt. Het is gewoon zo en ik ben bang dat het alleen nog maar erger wordt. Helaas.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, vind ik niet. Je bent geen zeurende muts. Ben het volkomen met je eens en erger mij ook al jaren kapot aan de vervagende normen en waarden. Ik rijd dan geen scootmobiel maar merk dat je een mikpunt wordt van spot onder de jongeren. Laatst passeerde ik met mijn snorbrommer een hele schoolklas die op de fiets was. "Ha, kijk een dwerg op een brommer!" riep een amper 12 jarig jochie. Als leerkracht had ik de jongen even toegesproken want zo praat je niet over een oudere vrouw. Ik ben nog net geen 1.60 cm dus blijkbaar is dat erg lachwekkend. Maar ook ouderen kunnen bot en onverdraagzaam zijn, met name in winkels. Dus nogmaals: nee, ik vind niet dat je zeurt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat die acceptatie van de scootmobiel,jij bent de tweede die ik ken met dat verhaal.En inderdaad zijn het ook volwassenen,die zich soms bot gedragen.Die mevrouw uit zeeland wordt met name door toeristen bijna van de weg geduwd met haar rolstoel. Bij de kassa is het anders. IK herken het,want ik sta ook op mijn kar te leunen. Maar mensen weten niet,dat je pijn hebt en graag op wilt schieten. Gezeur over "wat zal ik eten"daar kan ik me ook aan ergeren. Bejaarde mensen,die het geld niet kunnen vinden of hun pincode vergeten zijn,daar probeer ik geduld mee te hebben. Wie weet,hoe ik over 15 jr ben.Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nee, je zeurt niet. Het is helaas niet anders. De maatschappij verhardt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nee, absoluut niet. Ik zie het ook vaak. Vreselijk vind ik het. Ik wil graag met respect behandeld worden en zo behandel ik ook mijn medemens. Ik ben behulpzaam, vriendelijk, maar vaak is het eenrichtingsverkeer. Jammer dat de mensen zo weinig verdraagzaam zijn.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Izerina, het betreft hier geen warrige oudjes maar pinnige dames die denken door achter een rollator te lopen overal voorrang te krijgen en die geen rekening met anderen wensen te houden. Dat ik lopend vanaf mijn scoot bij de kassa weet te komen (omdat lang niet elke winkel toegankelijk is voor scootmobiels, vaak wel voor rollators) wil niet zeggen dat ik veel fitter ben dan betreffende voordringende dames.
    Iedereen die reageerde; bedankt voor jullie meeleven en bevestiging dat het niet aan mij ligt, maar dat velen het zo ervaren. Anders voel je je nog schuldig ook omdat je denkt dat het aan jezelf ligt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Voor mijn gevoel heeft dit ook alles met respect te maken. Laat ik het niet merken dat 1 van mijn kids zo'n opmerking zou maken! Dan mogen ze zéker hun excuses komen aanbieden. Maar eigenlijk hoef ik daar helemaal niet bang voor te zijn. Ze halen het niet in hun hoofd....

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nee hoor, jij word geen zeur. Mensen denken vaak alleen nog maar aan zich zelf en daardoor neemt de verdraagzaamheid hard af! En dat onder elke groep van de maatschappij, want ik kom ook onverdraagzame mensen in een scootmobiel tegen, die totaal geen rekening met andere wensen te houden.
    Weet je, ik doe dan maar een stapje opzij, want mensen staan dan ook niet open om de andere kant te horen of zien.
    Het is jammer, maar het lijkt steeds meer in onze maatschappij thuis te horen.

    BeantwoordenVerwijderen