dinsdag 19 juli 2011

Huishouden van Jan Steen

Mijn oma was van goede huize en heeft jaren dienstmeisjes gehad. Koken deed ze wel zelf en verdienstelijk, maar een weduwe in de kenniskring kwam later werken(het zware werk), haar dochter verstelde, ik poetste koper en zilver, de boodschappen werden thuisgebracht en opa deed de rest.
Mijn moeder, afkomstig uit een arm Amsterdams gezin, werd al jong als dienstmeisje  en hulp in een huishouding te werk gesteld, waardoor ze waarschijnlijk voor altijd de schurft aan huishoudelijk werk, inclusief koken, heeft gehad. Ze deed wel van alles, maar meer voor het oog van anderen dan vanuit een echt huishoudelijk instinct, of hartstocht Ik ben er dus niet mee opgegroeid om de huishouding vanzelfsprekend te vinden. Ik zie het vaak ook niet. Veel liefhebberij heb ik er nooit in gehad en bij gebrek aan voorbeelden had ik ook niet echt het Miep Kraakheldersyndroom.
Och ik doe wat echt moet en nu ik er zelf de kracht niet echt meer voor heb, ben ik heel blij met mijn thuiszorgfee. Twee maal per week drie uur hulp is vrij luxe, maar wel nodig. Ik doe heus wel mijn dingen, maar heb ik weinig zin in energieverspilling dus doe ik de dingen op mijn manier. Een voorbeeld; de afwas laat ik altijd twee/drie dagen oplopen, zodat het tenminste de tijd, het water en de moeite waard is. Als je niet voor alles meteen een nieuw kopje pakt en dingen netje afspoelt en stapelt is dat ook best te overzien. De katten verzorg ik ook zelf, ik doe mijn eigen boodschappen, kook en de meeste opruimklussen doe ik ook zelf. Dat is net zo'n beetje mijn taks. Wel ben ik erg ordelijk en doe veel dingen op een "handige"manier. Zware dingen optillen? Welnee, een deurmatje eronder en slepen maar, das veel makkelijker en zo heb ik vele trucjes. Mijn zadelkruk helpt ook en het geduld om te wachten tot dingen wel lukken of er hulp voor is, werkt ook. Mezelf forceren werkt contraproductief want dan heb je kans dat ik weken in de kreukels lig en niets kan doen. Ik ben behoorlijk inventief geworden en heb het gevoel dat alles evengoed wel loopt. Een heel superclean huis is met drie katten en een lekker levende bazin een utopie en dat bevalt me wel.

5 opmerkingen:

  1. Dit is grappig. Mijn moeder is dus net zo een, ze ziet het en en al ziet ze het, hoeft het van haar niet.
    Ze zegt vaak dat ik niet haar dochter kan zijn omdat 'opgeruimd' voor mij zo belangrijk is.

    Koken kan ze aan de andere kant als topchef.
    En dat kan ik weer niet zo goed....

    Gr,
    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn moeder was erg netjes en huishoudelijk aangelegd. Ik heb een hekel aan het poetswerk, maar wij zijn wel heel erg opruimerig en houden van ordenen en archiveren. Het is hier zelden een rommeltje.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heerlijk,dat er twee keer iemand komt.Dan is even je hele huis netjes. Ik doe het zelf in hapklare brokken. Dus heb ik nooit een huis dat helemaal blinkt.Mijn moeder hield niet van koken en bakken. Ik smeekte soms,om eens iets te mogen leren,want ik deed het zo graag. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. is het niet zo dat een huishoudelijk instinct ons van klein af aangepraat wordt, samen met de babypop, het strijkplankje en strijkijzer en het net echt bezempje, veger en blikje.
    het is tenminste bij mij niet blijven hangen.
    koken wel, dat is mijn passie.
    maar als het mooi weer is ben ik buiten, en blijven de dustbunnies maar even de dustbunnies:))
    vertaling dustbunnies=stofpluizen:))

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn moeder heeft ook in de huishouding gewerkt. Toen ze getrouwd was, is ze daar zo'n beetje mee opgehouden. tot ik het kon doen. dat gevoel heb ik tenminste.

    Ik heb er geen hekel aan. Sterker nog, ik vind het leuk. Husband begrijpt er niets van, maar is er wel blij mee.

    Ik vind het knap hoe je met je beperkte energie omgaat. En fijn dat je hulp hebt.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen