woensdag 13 juli 2011

Hoor , er klopt iets niet

Er is iets behoorlijk scheef gegroeid in onze maatschappij; we leren onze kinderen dat eerlijkheid de norm is, terwijl de wereld van leugens en rekbare waarheid aan elkaar hang. In de politiek en de top van het bedrijfsleven is liegen of in elk geval de waarheid een mooie draai geven, de norm. Reclame is een wereld van verdraaien en verkeerd voorstellen. Tijdschriften en tv geven een wereldbeeld dat vooral commercieel interessant is, maar weinig met de realiteit te maken heeft. Hoe kunnen we die tweespalt aan en aan kinderen verkopen?
Ik wil het soms ook zo graag geloven; die fles waar een witte tornado komt die je huis in een toversnelle vaart vanzelf schoonmaakt. Natuurlijk werkt het niet zo, maar dat het vaak schadelijke stoffen bevat, waarmee je de toekomst van de planeet naar de knoppen helpt, wordt er niet bij verteld. De overheid verzwijgt vaak jarenlang schadelijkheid van stoffen, denk aan DES-hormonen, asbest, roken. Dezelfde overheid die we ons geld toevertrouwen en die ons moet behoeden en beschermen. Topmensen , ook van zg ongebonden organisaties, zoals Rode Kruis, Amnesty en Artsen zonder Grenzen, blijken eigen zakken te spekken en elkaar de bal toe te spelen. Het is een groot bedrog. Hoe kun je fatsoen preken en dat allemaal toestaan of toelaten tot het al lang heeft kunnen voortduren. Hoe kun je vertrouwen van mensen willen krijgen als je zo handelt? Ik voel me soms zo besodemietert!

6 opmerkingen:

  1. Heel herkenbaar. En ik moet je bekennen dat ik daarom ook steeds meer moeite heb met het storten van geld. De beelden vind ik verschrikkelijk die voorbij komen, maar als ik dan weer lees hoeveel de commercieel directeur van een fondsjes hier en een organisatietje daar opstrijkt word ik boos en verdrietig.
    Ook de stomme stickers, knuffels of kalenders die ze je weggeven als je wat stort, dat geld kan toch veel beter óók in het noodlijdende doel worden gestort?
    Zelfs de presentatoren van de programma's van bijvoorbeeld EO-metterdaad die bij de allerzieligste bejaarde mensen op bezoek gaan in Albanie en Roemenie, wonen in huizen en rijden in auto's die ik nóóit zal kunnen betalen...wrang wrang.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. We leven in een fake-wereld, en dat wordt steeds meer merkbaar. Zelfs buren kijken je lachend aan maar lachen je achter je rug uit. Veel mensen zijn niet meer echt en ons eten is niet meer wat het lijkt. Prachtige tuinen, die echter bol staan van de kunstmest, lekkere wijn maar wel met sulfiet, echt niets is meer wat het lijkt. En zoals altijd draait het om geld, macht en aanzien.
    Ik zal en wil er nooit aan wennen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het enige wat je kunt doen, is juist je kinderen het anders bijbrengen. Daarna hoop je dat de generatie die nu groot gebracht wordt zich op latere leeftijd nog steeds bewust is van hun opvoeding. Kortom we zijn bezig de volgende generatie directeuren en ambtenaren te leren dat het anders moet en kan.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is inderdaad vaak te triest voor woorden.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Misschien moeten we onze kinderen leren,dat de medaille twee kanten heeft.Zodat ze begrijpen,dat al dat zakken vullen en bedriegen de ene kant is. Maar dat ieder mens de keuze heeft om die andere kant te kiezen. Die we zo vaak in klein menselijk contact tegenkomen.Want die grof verdienende top van een ongebonden organisatie valt in het niet,bij al die werkers aan de basis,die misschien mensenlevens redden.Die bediegers,daar heb je geen invloed op. Alleen je eigen gedrag kan een bijdrage zijn. Dat is onze vrijheid. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  6. terecht dat je ej zo voelt,
    het gaat om de duit en de fluit zegt een vriendje van me, en ik ben bang dat ze gelijk heeft

    BeantwoordenVerwijderen