woensdag 8 juni 2011

Moeizaam

Er zijn mensen die zo verzonken zijn in hun eigen wereld en eigen gelijk, dat ze totaal niet openstaan voor ideeën, hulp of suggesties. Ze beschouwen het zelfs als een vijandelijke aanval als je je visie geeft, of je eigen gedachten over hun problemen verwoordt. Ze gedragen zich net als verslaafden, die zich vastklampen aan hun eigen middelen , hoewel ze weten dat ze zich zo kapotmaken. Er is zoveel angst voor de realiteit dat die bedreigender is, dan hun eigen gebouwde kooi. Dan kun je niet anders dan het laten gaan. Vooral als ze dan ook nog laten merken dat jouw eigen manier van leven, niet erg spoort in hun ogen. Dat kan pijn doen, omdat je er van uitgaat dat in vriendschap er een bepaalde vorm van acceptatie is, die wel kritiek kan hebben maar dan wel wederzijds.
Ondanks dat ik erg bezorgd ben over de gevolgen van hun keuzes, moet ik het loslaten, ook uit een vorm van zelfbescherming,. omdat het mijn eigen vrijheid dreigt te beperken als ik niet meer kan zeggen wat ik echt oprecht denk en voel. Ieder heeft de keuze om zijn eigen ondergang te regisseren, maar vraag me niet om applaudisserend aan de kant te gaan staan en mee te doen. Ik kan hier niet dieper op ingaan omdat het andermans privacy zou aantasten als ik meer vertel, maar mijn eigen gevoelens mag ik wel even lucht geven. Steeds proberen niet op tenen te trappen en de vrede dan te bewaren is niet makkelijk.  Als de situatie niet zo tragisch was, zou ik het contact verbreken, maar dat is geen keuze, omdat ik ze niet wil laten vallen in een moeilijke tijd.


7 opmerkingen:

  1. Herkenbaar.
    Lijkt mij wel heel moeilijk zo een situatie.
    Gr,
    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sterkte, klinkt inderdaad moeilijk. Zoals je weet heb ik nog niet zo lang geleden ook met dat bijltje gehakt, vreet energie. Nogmaals sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zolang je je eigen gevoel blijft volgen blijf je trouw aan jezelf. En steunen als je het niet met iemand zijn keuzes eens bent, getuigt van sterkte en bewustzijn. Compliment en ga vooral zo door en twijfel niet aan jezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. een beetje meekijken vanaf een afstand maar er niet téveel betrokken bij raken vlasje...

    is dat een optie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Eerst wil ik je even bedanken dat je altijd zo'n lieve reactie op mijn blog achterlaat. Ik waardeer het zeer. Dank je wel!

    Wat heftig en moeilijk. Ik kan alleen maar respect hebben voor de manier waarop je hier mee omgaat.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat moeilijk. Ik heb langzaam geleerd,dat het mijn kijk op het leven van die ander is,die verdriet doet. Misschien beleeft die ander het niet op dezelfde manier. Sterkte,Izerina

    BeantwoordenVerwijderen