zaterdag 7 mei 2011

losse pols

Naar aanleiding van mijn stukjes over zalfjes en kruiden en James Wong, krijg ik reacties als; wat is het recept of deel je recepten, maar dat kan ik niet. Ik ben zowel met koken als met deze materie iemand van de improvisatie en de losse pols. Ik rotzooi maar wat an,  zei Karel Appel en ik ben net zo. Ok, recepten zijn een inspiratiebron en geven wat grondbeginselen, maar afwegen met een weegschaaltje doe ik nooit , en ik varieer altijd met de ingrediënten naar de luim van de dag, wat ik in huis heb en waarvoor ik het wil gebruiken. De tweede keer verander ik dan meestal wel weer wat omdat een zalf niet smeuïg genoeg was (meer vloeibare olie gebruiken en minder vaste wasachtige basis) of te vloeibaar (andersom) en ook de oliën wissel ik naar wat ik lekker vind en wat me van toepassing lijkt en wat me een goede combi lijkt.Ook noteer ik nimmer wat ik precies gebruikt heb en in welke hoeveelheden. Met koken doe ik het net zo, het is nooit precies hetzelfde omdat de inhoud van de voorraadkast en koelkast en mijn bui, het weer , de beschikbare tijd enzovoort bepalen hoe een gerecht gaat worden. Echt mislukkingen heb ik zelden omdat ik door ervaring aardig wat fingerspitzengefuhl heb ontwikkeld, en is het resultaat minder, dan is het vaak alsnog wat op te peppen of is dat een goede leer voor de volgende keer. Op internet vind je op bv You Tube goede filmpjes van James Wong (alle filmpjes op een playlist bij elkaar  via) en er zijn vele sites, oa van Dandalion die recepten geven, zodat je een idee hebt van ingredienten en verhoudingen.  Ik wil ook niet verantwoordelijk zijn voor eventuele recepten die ik zou doorgeven, ieder voor zich in deze.

1 opmerking:

  1. Het voordeel van die losse pols is,dat elk gerecht uniek smaakt. Je krijgt nooit meer precies hetzelfde. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen