zondag 29 mei 2011

Het kind in ons


Als ik mensen tegenkom die ik van vroeger ken, zie ik door hun huidige verschijning heen, hun toenmalige voorkomen heenschemeren. Die dikkige kale man heeft opeens schouderlang haar , een baard en hele dunne spijkerbroekbeentjes. De rimpelige grijze vrouw, heeft een paardenstaart en een minirok. Bij mensen die ik niet ken van vroeger is dat niet zo vaak aan de hand, al zijn er types die zelfs als ze hoogbejaard zijn nog steeds die schooljongen in korte broek zijn gebleven of dat meisje met de lakschoentjes en een strik in haar haar. Tijd is een betrekkelijk begrip. Ik vind het altijd een leuke ervaring als ik zo'n deja-vu beleef.

2 opmerkingen:

  1. Dat heb ik heel sterk,als ik oud-leerlingen tegenkom. Soms zie ik ze zelfs zitten op hun plaats in de klas.Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen