dinsdag 12 april 2011

leven in een contrastrijke wereld

Alle klussen van gister volbracht en zelfs een ritje naar de stad gemaakt en een bosje knaloranje ranonkels gekocht, daar wordt een mens erg vrolijk van. Maar wel bijna weer in de valkuil gestapt van te veel in één dag te willen doen. Vandaag dus rustiger. Het is ook een stuk kouder, dus dat nodigt minder tot avonturen.
Naar aanleiding van de blogpost van MevrouwJee, wil ik graag reageren. Ik begrijp heel goed dat bij haar de moedeloosheid soms toeslaat. Ik heb hetzelfde; alweer een familiedrama, alweer een land waar gruwelijkheden plaats vinden, we zitten er inderdaad ook met de neus bovenop dankzij de media, die het ook dankbaar uitmelken. Het is soms erg veel en te heftig. Dan doe ik een poosje de gordijnen dicht, niet letterlijk, maar ik kijk zo min mogelijk tv, lees geen nieuwssites en probeer even in stilte bij te komen van alle commotie en mezelf de kans te geven op te laden. Dan kan ik ook met meer mededogen naar b.v de dader van iets akeligs kijken, ik denk dan aan hun familie en vrienden, voor wie het ook heel ontwrichtend moet zijn en in wat voor hel en zwartheid zo'n mens geleefd moet hebben. Ze zijn toch ook een product van onze maatschappij.Zelf probeer ik door een positieve houding  uit te stralen te laten zien dat het ook anders kan.
Dat zij (Mevrouw Jee) geïrriteerd raakt door mensen die in de slachtofferrol gaan zitten en passief alles en iedereen de schuld geven van hun lot, herken ik zeer. Ik moet ook niet te vaak en teveel met deze mensen omgaan. Toch geldt voor die mensen hetzelfde, Ze hebben ws nooit geleerd om anders in het leven te staan en zolang niemand  ze daarin helpt , blijft het zo. Kijk naar die programma's van Dubbeltje op zijn kant en zo, opeens zien ze het licht, al duurt dat even en gaat het vaak moeizaam.
Geef die bloesemtak en die vlinder net zoveel aandacht als deze zaken, dan wordt je batterij weer positief opgeladen en kun je de wereld en de mensen om je heen meer geven en jezelf vooral.

2 opmerkingen:

  1. Soms zitten negatieve mensen (kinderen) zo vast in hun eigen geloof en denkbeelden dat zelfs de moeder er geen vat meer op heeft. Dit is pijnlijk om te ervaren want je gunt je kind het beste. Ik laad mij iedere ochtend op als ik de hond uitlaat, dan kom ik langs een wei met lammetjes. De onschuld die daar van afstraalt is obeschrijflijk. Daar kan een mens nog veel van leren. Maar zoals je inmiddels weet heb ik meer compassie met dieren dan met mensen omdat ze zo zichzelf zijn en nog puur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je laatste advies spreekt mij het meeste aan.

    BeantwoordenVerwijderen