donderdag 10 februari 2011

ontroerend

Via de E-reader, die ik van de Bibliotheek te leen heb, heb ik Haar naam was Sarah gelezen en het was een ontroerend verhaal. Het brengt een stukje vuile geschiedenis tot leven. In Parijs werden in 1942 een paar duizend Joden, vooral moeders met kinderen van huis opgehaald , in een stadion dagenlang zonder voorzieningen vastgehouden en daarna naar een frans kamp gestuurd, waar de mannen eerst van de gezinnen werden gescheiden en later de moeders ook nog van hun kinderen. De ouders gingen op transport naar Auschwitz en werden daar zeer snel vergast, de kinderen bleven onverzorgd achter in het kamp en later ook voor vergassing naar Auschwitz gebracht. Het meest schrijnende is, dat dit allemaal door de franse politie zelf werd georganiseerd. Ze wilden de Duitsers tegemoet komen in hun Jodenjacht.
Deze roman (het is geen waargebeurd verhaal, maar wel gebaseeerd op historische feiten) is misschien hier en daar wat geromantiseerd, maar het is een verhaal waarvan je nekharen recht overeind gaan staan.
En ja, de E-reader, leest als een trein, ook in bed liggend.

2 opmerkingen:

  1. Ik heb dat boek ook nog in de kast staan om te lezen, maar dan de papieren versie.
    Wat mooie dat de e-reader je bevalt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Toen het boek uitkwam heb ik het gekregen en in eerste instantie wilde ik het wegleggen, omdat ik van het beeld van dat arme jochie in die kast niet slapen kon. Maar ik werd toch in het verhaal "getrokken"en las het uit. Hartverscheurend.....

    BeantwoordenVerwijderen