Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



maandag 1 september 2014

Janus

Niet Janus van pak me nog een keer, maar de god met de twee gezichten.
Iedereen die me wat langer volgt weet dat ik een enorme optimist ben, die probeert zo positief mogelijk te leven. Wat niet betekent dat ik ook niet momenten van verdriet, boosheid en opstandigheid ken, o, nee verre van dat zelfs. Maar ik laat me er nooit lang door meeslepen of door leven. Mijn blog van gister was een momentopname van de gevoelens van negativiteit die vanuit allerlei hoeken ook mij kunnen overspoelen en dreigen mee te sleuren. Ook dat hoort bij mij en wil ik laten zien. Natuurlijk ben ik niet alleen een blije muts, maar vooral een mens met alle zwakheden die daarbij horen. Af en toe moet ik mezelf even de ruimte geven om die negativiteit te herkennen, die te uiten en dan mezelf herpakken en een modus te vinden waarin ik weer een poosje in mijn vrije ruimte kom i.p.v. in de aura van akeligheid getrokken te worden. Er bestaat een + en een -, zwart en wit, Jantje lacht-Jantje huilt. Lieve mensen met geweldige ideeën en akties tegenover ellendelingen die dood geweld en verdriet zaaien. Die beide zijden zijn er en mogen niet ontkent worden, maar altijd alleen naar de zon kijken, kan ook uitputten. Er zijn vele onterechte zaken in deze tijden, zowel in Nederland als de wereld, zowel in mijn buurman als in mijzelf. Ik wil beiden zien en erkennen.

zondag 31 augustus 2014

belofte maakt schuld

Mijn ouders hebben me met die wijsheid opgevoed, beloofd is beloofd en daar probeer ik me aan te houden, wat meestal ook lukt. Ik ben zo'n type dat altijd een kwartier te vroeg is en vindt dat de eerste afspraak geldt. Omdat de meeste mensen zich daar ook aan hielden werden de zaken in het dagelijks leven heel overzichtelijk.
Tegenwoordig is dat niet meer zo, waarbij de Overheid voorop loopt. Je betaalt je hele leven en mag dan op je 65ste met een redelijke oudedagsuitkering uitrusten... Je betaalt braaf je belastingen en premies en hebt dan recht op goede onvoorwaardelijke gezondheidszorg..... Als je het niet meer zelf redt, krijg je hulp en steun..... Je betaalt netjes je hypotheekkosten en dan ben je na jaren eigenaar van je huis, zonder schulden....... en zo zijn er nog wel wat meer. Ik heb me aan mijn kant van de afspraak gehouden, maar de andere zijde mag zomaar de regels veranderen blijkbaar, en degene die het allemaal niet kan veranderen is de dupe.  En je ben dan opeens volslagen rechteloos. Ik maak me regelmatig zorgen hoe het moet als ik toch nog meer extra levensjaren krijg en mijn gezondheid verdere problemen gaat geven. Zoek het maar uit? Terugvallen op je netwerk? Op de betrokkenheid van mensen om je heen? Die vaak financieel gestraft worden voor hun hulp ipv tegemoetgekomen?
Sorry maar ik vind het zo onmenselijk, dit beleid in een land waar velen nog steeds boven de Balkendenorm verdienen (waar onder meneer Balkenende zelf), twee maal of meer op vakantie gaan, een of twee auto's hebben en in een huis wonen dat al tonnen waard is. Ik snap dat niet.Ik zie een zooitje mannen op tv die het volkomen rechtvaardig vinden om mensen te onthoofden, schoolmeisjes te ontvoeren, vluchtelingen in de bergen te drijven,om ziekenhuizen te bombarderen en dorpen weg te vagen, vrouwen met een groep dood te neuken  om maar een paar dwarsstraten te noemen. Ik snap er geen bal van. En ik ben boos.

zaterdag 30 augustus 2014

Weeemoedige zwijmel

Elton John hoort zeker niet bij mijn favoriete artiesten. Heb er weinig tot niks mee, maar er is een uitzondering;
Song for Guy is een lied gecomponeerd, gespeeld en gezongen door Elton John. Het nummer, dat grotendeels instrumentaal is, is het slotnummer van zijn album uit 1978 album, A Single Man.
Elton John schreef over dit nummer: Toen ik dit nummer op een zondag schreef, stelde ik me voor dat ik de ruimte in zweefde en neerkeek op mijn eigen lichaam. Ik stelde me voor dat ik stierf. Geobsedeerd door deze gedachte schreef ik dit nummer over de dood. De volgende dag kreeg ik te horen dat Guy (Burchett), onze 17-jarige koerier, tragisch om het leven was gekomen bij een motorongeluk de dag ervoor. Guy stierf op de dag dat ik dit nummer schreef.[1]
Het lied opent met een pianosolo. Kort na de intro komt de percussie in, met ondersteuning van windchimes en synthesizers die de melodie herhalen. Het lied blijft instrumentaal tot het einde, waarin de zin Life isn't everything wordt gezongen op de openingsmelodie.
Het lied is erg bekend in Europa. In Nederland, maar ook in andere landen, werd het een grote hit toen het uitkwam. In de Verenigde Staten kwam het nummer niet verder dan plaats 110.

Ik vind dat dit lied zo'n weemoed uitdraagt , zo veel gevoel van sehnsucht, dat ik het vaak  tot in mijn ziel voel klinken. Waarschijnlijk volslagen onzin, maar het is voor mij een prachtige melodie, juiust door die herhaling en vrijwel woordloosheid.

vrijdag 29 augustus 2014

Allmost

Na een heel rustig dagje en een reuzenslaap, voel ik me al beter, buik op rust en meer rust in het hoofd. Vandaag nog zo"n dagje en de herstelwerkzaamheden zullen voltooid zijn. Dan is het meteen weekend, dus kan de relaxstand nog even doorgezet en ben ik weer boven Jan (nou ja, niet bovenop Jan, die is getrouwd en zijn Anneke zal dat niet op prijs stellen, maar zo noem je het nu eenmaal). Ik wil proberen een dag of wat even de pauzeknop te handhaven qua prikkels. De negativiteit van de gebeurtenissen in de wereld en wat intensieve persoonlijke dingen hebben me een beetje aangepakt en dat merk ik meteen aan het lijf. Dus mijn pauze wordt voornamelijk  prikkelarm en vol rust en vredig vooral. Minimaal pc, idem tv, alleen opbeurende en inspirerende lektuur en veel stilte, dat begeleid met wat extra sapjes enzo moet wel een positieve invloed hebben.
Tja, ik ben soms een beetje overvoerd door alles wat voorvalt en dan trekt het me een beetje mee. Vooral de wereldgebeurtenissen de politiek zijn erg heftig, en dat beïnvloedt me dan teveel in energie. Zelf aan de bel trekken en een revisie plegen doet dan meestal de truc wel. Misschien blog ik minder, ik zie wel.