Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 27 april 2017

We zijn er nog lang niet

Over 5 weken een MRI van de pols en dan 10 dagen later de uitslag. Voorlopig ben ik dus nog veroordeelt tot mijn klachten.
Nou ja, het is niet fijn, maar het moet maar.
Gisteren kwam dus mijn praatmaatje en ik had drie kruidenplanten gekocht en in een mooie bak gezet, die ik nog had staan. Ze was er blij mee.
De poortmakende buum kwam alle puin, verrot hout en andere rommel ophalen om weg te brengen. Tuin dus aardig netjes.
De boodschapjes werden ook gehaald, dus een tevreden dame hier.
Vandaag ga ik even kijken op een vrijmarkt en heb wat opruimklusjes op de lijst staan. Misschien even de tuin in en anders is het gewoon een rustig dagje.
Het is vooral wachten, op diagnose, op warmer weer, op mijzelf, want ik kijk naar uit naar een gevoel van vrij zijn en dat moet echt tussen de oren geplant worden en wortel schieten.

woensdag 26 april 2017

Vlot getrokken

De hete peper van zaterdag was exact wat nodig was. Ik ben weer op gang. Mijn lijstjes worden weer afgestreept, routines zijn hervat en ik voel me weer eens tevreden over mijzelf.
Het is natuurlijk nog wel een lachertje als ik me vergelijk met de meeste andere mensen, ik doe maar een fractie, maar toch ben ik tevreden. Ik doe wat ik kan en zonder te overdrijven, zodat ik niet weer in het slop terecht kom.
's Ochtends en 's avonds geniet ik van mijn uitbundige merel, die er lange zanguren op na houdt.
De post, mail en het leeswerk worden bijgehouden en de afwas en de koelkast worden regelmatig geschoond. Niet dat ik niks deed, maar alles liep wat op en achter en dat leeft minder prettig.
En ik ben niet meteen door mijn energie heen als ik wat gedaan heb.
Vandaag komt mijn praatmaatje die jarig is geweest, doe ik bioboodschappen en laat de pols bekijken.
Voldoende!
Nu het weer nog, de kanoroute lokt, de tuin wacht en de dijk roept me.

dinsdag 25 april 2017

Anders

En weer loopt het anders dan gepland. Gisteren belde de Thuiszorg, dat de nieuwe vaste hulp die ik zou krijgen, ziek is. De voorgestelde vervanging was strijdig met lopende afspraken, dus een week geen hulp. Niet tof, want ik kan het echt niet zelf. Hooguit af en toe een extra taakje. Veel zaken moeten dus wachten.
De pols laat extra werk ook gaarne voorbij gaan, want nadat ik weer aktiever ben sinds enkele dagen, kreunt die weer.
Vandaag dus "vrij". Supermarkt bezoek, huisklusjes, vuilnisbak buiten etc.
Mijn  tijd komt wel om. Het is een kouwe dag, geen tochtjes of buitenstrapatzen.
Kocht een paar kruidenplantjes gisteren bij het tuincentrum en keek alvast rond voor het graf van D. Het ligt op zanderige grond in de volle zon, dus dat worden succulenten, lavendel, kattenkruid.Die zijn er nu volop, eerstdaags dus maar toeslaan.
Maak ook stekjes uit eigen tuin en zal wat zaden strooien.
Altijd wat van maken, meisjes, zoals de balletjuf zei over vallende danseressen.

maandag 24 april 2017

Yes

Egoklapjes

Afgelopen week is het me een aantal keren overkomen dat mensen opmerkingen maakten, die er aardig naast zaten. Die iets veronderstelden dat niet zo was, of mijn motivatie in een verkeerde hoek plaatsten. Kortom veronderstelling die al vastgezet waren in een mening, een oordeel, terwijl de zaken wezenlijk anders zitten. Ik voelde me aangesproken, gekwetst, verkeerd begrepen.
En hoewel je geneigd bent de zaken uit te leggen, heb ik daar zo geen zin in. Alsof je jezelf moet verdedigen, terwijl je je van geen kwaad bewust bent. Bovendien verhelpt het de houding van de ander niet. Iemand die je zo slecht kent en zo verkeerd inschat, heeft er weinig van begrepen en dat ligt toch meestal echt bij die ander: slecht luisteren, niet begrijpen. Ik zal me er heus ook zelf wel eens schuldig aan maken, maar probeer dat bewust te voorkomen.
Het zal wel vaker gebeuren want veel mensen beoordelen je al snel, gebaseerd op slechts enkele dingen in plaats van naar het hele plaatje proberen te kijken. Maar ik heb genoeg ego dat ik me toch gekwetst kan voelen.
Nog meer zen worden?