Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 28 augustus 2014

Rust in de tent

Na een onrustige nacht, wegens een opstandige buik,  nu maar rustig thuis. Denk dat ik even te veel gedaan en ongeordend gegeten heb, Tijd voor een revisie dagje. Gisteren belde degene voor wie ik Buddy ben, dat het hulpprogramma waarvoor een intake liep, nu van start gaat, intern voor een paar maanden. Ben heel blij want wat is dat nodig! Voor mij betekent dat afstand en rust. Ook niet slecht. Zal natuurlijk regelmatig schrijven ter opbeuring ende vermaeck. Hoop dat dit gaat brengen waarnaar verlangd wordt.
Nu heb ik de kans om een kleine retraite in te voeren. De vorm is nog onbepaald, maar dat komt wel.
Vandaag is een mooi moment om even in mijn schulp te kruipen om dingen helder te krijgen, zowel qua buik als anderzins. Yes!

woensdag 27 augustus 2014

En weer flink wat km

Ja hoor, mooi weer dus na de bioboodschapjes via de dijk naar de haven en vandaar naar de Rijksweg naar het Ravelijnventrum (wat spulletjes bij de A C tion ingeslagen )en richting
 Doggersvaart. Via het  Schoterduinpark langs de spoorlijn, door het andere park en Tuindorp en de Linie weer op huis aan. Weer uren onderweg geweest en nu dus de Oost-Zuidgrens van Den
Helder afgeschuimd. Geen bruikbare paddenstoelen gezien, wel bv prachtige panteramanieten, de bramenplekken waren hartstikke geplunderd, dus ook daar geen oogst, maar  o wat een genot verder Ik krijg steeds meer Swiebertje neigingen, want voel me zo tof buiten dat ik soms spontaan in mijzelf  begin te zingen met als refrein "Alles is van mij..."Slaat misschien nergens op, maar voor mij klopt het helemaal.

dinsdag 26 augustus 2014

O my!

Vanmorgen was de hulp er en werd het huis even in goede staat gebracht, maar steeds keek ik met een schuin oog naar buiten waar een zonnetje me probeerde te verleiden. Terwijl alle voorspellingen voor dinsdag van een regendag spraken, heb ik vrijwel geen wolkje gezien. Dus na M hartelijk bedankt te hebben voor alle verleende diensten, sprong ik op de scoot, na eerst met de garagedeur een bijna onhoorbaar rijdende auto in de steeg een kras bezorgd te hebben (daar heeft een mens verzekeringen voor, maak me niet druk) bezocht ik de laatste braderie en besloot dat af te sluiten met een rondje onder langs de dijk naar Huisduinen, maar je dan kun je net zo goed even de Grafelijksduinen meepikken en daarna is een extra stukje duin ook niet weg, kortom, voor ik het wist zat ik al bijna in Julianadorp en dan kun je net zo goed doorrijden om via de kanoroute terug naar huis (wel weer over Huisduinen) te gaan, dus het werd onbedoeld een groot rondje Den Helder. Maar wat heb ik genoten. Konijnen (ze beginnen  formaat Vlaamse reus te benaderen, wat een joekels), parasolzwammen bij velden tegelijk (een klein maaltje meegenomen) een zeearend  gezien en helemaal blanco geblazen door het briesje en de zon op mijn hoofd. Dit hebben we weer in de pocket,

maandag 25 augustus 2014

toch lichter

Sinds ik viel in de duinen, was mijn linkeroksel gevoelig. Door de klap dacht ik. Maar terwijl vrijwel alle  verdere kwetsuren verdwenen bleef dat rare okselgevoel aanhouden. Dit weekend besloot ik toch de huisarts er naar te laten kijken, want het is aan die kant dat er geen okselklieren zijn weggehaald na amputatie, dus je weet maar niet. Gelukkig voelde de goede man niets verdachts en concludeerde dat ws door de dreun er van alles wat gekeneusd was en dat het wel binnen nog twee a drie weken vanzelf zou normaliseren. Fijn om te horen, want hoewel ik me gen echt grote zorgen maakte, blijft er snel een lichtje knipperen van ; het zou ook.......
Nu dus lekker de dag verder zorgenvrij  verder beleven.