zondag 24 september 2017

Stil

De hemel heeft nog wat ochtendroze in zich en de boomtakken steken er stil bij af.
Zondagssfeer, de dag belooft rust. Mooi, dat had ik nodig, lekker een stil dagje. Niet omdat ik moe ben, hoor, maar omdat ik het af en toe fijn vind en er geestelijk van oplaad.
In een wereld waar mensen sterven aan kanker, honger of geweld, waar de natuur nog steeds in de verdrukking zit, waarin gekken met raar haar hun hand vlakbij de rode knop hebben, is het af en toe nodig even tot jezelf te komen, bij jezelf te blijven.
Nou heb ik meestal veel tijd voor mijzelf, maar ik heb ook veel nodig. Verstilling is de kortste weg.
Vrede in mijzelf is een kostbaar goed dat ik ook zorgzaam bewaak.

zaterdag 23 september 2017

Gouden licht

De stand van de zon is duidelijk herfst. 'S morgens en in de namiddag is het licht goud, tenminste als er zon is.
Vanmorgen goud, dus het weekend begint mooi.
Markt, tuinieren en lekker weekendpilkrant lezen.
Bovisten/pompoen schotel op het menu. Niks te miezemuizen, alleen maar in standje goud, zoals het licht.

vrijdag 22 september 2017

Weer een kraal

Gitermiddag reeg ik weer een prachtige kraal aan mijn levensketting. Het was een geweldige rit, de zee geurig en rustig, de Grafelijkheidsduinen bespikkeld met Grote Parasolzwammen. De Harmplassen zijn weer zoals ze horen te zijn, geen kabouterplasjes in veel zand, maar echte meertjes. De Noordduinen ook vol parasols en prachtig vergelend met hier en daar een duinroosje in nabloei. Terug naar Mariendal, waar al snel de eerste rood-met-witte-stipjes stoelen in zicht kwamen. Prachtig, echt een geweldig paddestoelenjaar ik reed door naar een stukje Kanoroute en waar ik op hoopte kwam uit, volop reuzenbovisten en ja ook omgeschopten, zodat ik twee kinderhoofdjes meenam om lekker op te peuzelen.Weer de steven naar Mariendal om daar over te steken naar ons bos : de Donkere Duinen. Alle paddestoelen paraat, weer Vliegenzwammen, stuifzwammen, boleten, russula's en nog veel meer, ik ben geen grote specialist en herken niet alles. Daarna terug naar de Grafelijkheidsduinen en op een bankje zowaar vriend M met een kennis. Heb er lang zitten bijpraten, lekker in het zonnetje. Ik vertrok om 1 uur, en kwam om half zes pas thuis, geheel vervuld.
Ik had nog de helft van de Toko-maaltijd van de dag tevoren, zo opgewarmd en smakelijk gesnaveld. Wat een zalige middagje was dat.
En vanmorgen komt praatmaatje I, zodat er weer gebabbeld gaat worden. Vanmiddag maar eens rustig bijlezen en wat extra rust pakken, want ik wil het lijf niet uitwonen.
Zo blij met het leven!

donderdag 21 september 2017

Snoeiende heppie 1

Vanmorgen al als een dolle, nou ja, voor mijn doen dan,  gesnoeid in de tuin. Diverse boomstronken liepen weer uit en waren bezig aardig wat ruimte en licht weg te nemen en de klimop kan er ook wat van. Nu even pauze met een hapje en dan zo een tochtje naar duin en bos en zee natuurlijk.
Lekker dagje zo. Zelfs een halsstarrige pc wist ik weer tot bedaren te krijgen. Ubuntu moet er nodig weer nieuw opgezet worden, er is al weer een nieuwe versie uit, en ik krijg die nu niet geïnstalleerd, dat zal de boel verbeteren. Want in elk systeem sluipen foutjes. Denk maar aan ons DNA, dat ook rare mutaties kan maken of stukjes verliezen, zo zit dat met Besturingssystemen ook.
Karweitje voor zonloze koude dagen.
Nu ben ik tevreden met wat ik presteer. Nog een fractie van een "normaal" mens, maar vele malen meer en prettiger dan vorig jaar om deze tijd. A small step voor anderen een grote voor mij.