Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 11 februari 2016

Badderen

Een bad kunnen nemen is een echte luxe. Hoewel mijn badkamer van vlak na de oorlog is, en voor hedendaagse begrippen volledig outdated , doet wat het moet doen het nog steeds en naar voldoening, dus waarom een hoop geld (dat ik toch niet heb)erin steken? De meeste dagen poedel ik de meest reiniging vragende lijfonderdelen bij de wastafel (ja met koud water, ik leef hier vijftig jaar terug in de tijd) met lekkere olijfolie- (meestal Aleppo) zeep en dat is genoeg. Meer zou mijn huid in opstand brengen en dat is nie leuk nie. Twee keer per week doe ik het dus weelderig met een ligbadje. Lekker magnesiumzout erin, en wat lavendel olie en dan weer een blok aleppo zeep voor huid en haar. Eens in de paar weken gebruik ik Weleda Havershampoo, omdat ik het idee heb dat de olijfzeep  in mijn haar niet goed uitgespoeld kan worden en zich dan op een gegeven moment wat veel stoffigheid in mijn haar verzamelt. That's all folks, geen lotions, badschuim of cremepjes en spoelinkjes . Gewoon wat kristal deo en gaan met de banaan. Mijn huid doet het er heel goed op en mijn haar idem.
Maar lekker!! De lavendel geeft een subtiel luchtje en de rest is eigenlijk puur natuur.
Ik droog mijn haar niet met een fohn ofzo, want dan wordt het in no-rime moddervet en dat is water naar de zee dragen. Gewoon op de kop tot droge staat laten bekomen, niks erg.
Af en toe geef ik de voeten een schrub beurtje (met zeezout en verzorg ik die extra, maar dit is het wel.
Ik voel me fris genoeg en mijn (psoriasis)huid blijft lekker rustig.
Vanmorgen alzo gedaan en ik kan er weer tegen.
Vanmiddag de zorgmevrouw aan huis om alles door te spreken en een afwasje gluurt uit de keuken, Er is nog veel opruimen te doen en ik doe dat ook op de pc.
Voorjaarsgevoel, geurig en opruimerig.

woensdag 10 februari 2016

WauwieKauwie

Oei het valt best tegen buiten , die kou en incontinente wolken en de polige woei. Maar er zijn weer bioboodschapjes binnen en een potje en een vaasje met lentebodes en ik heb oude cartridges weggebracht en ben weer bij de kachel teruggekomen. Zag onderweg weer de ex, die allerlei pogingen deed om in beeld te komen, maar vandaag had ik er niet zo zin in dat kiekeboe spelletje te spelen.  Gisteren ontmoette ik in de steeg de wandelbuum, die alweer een tijdje uit beeld was. Als het niet zo goed met hem gaat. duikt ie onder. Ik zag meteen de reden van zijn afwezifheid in het straatbeeld, hij was knalgeel en niet ter ere van het carnaval of tweetiedag. Dus geelzucht, ws door alcohol gebruik en omgang met ongure types. . Hij schoot weg, en ik heb hem niet gesproken. Jammer voor hem.
Dat waren ook meteen de to-do dingen voor vandaag, die echt moesten en dat maakt het leven verder zorgeloos en lui. Nou ja, ik ga wat rommelen met de pc, probeer de lektuurmand leger te krijgen enzovoort.
Maar als dingen komen en gaan met de flow van mijn  lijf, voelt dat als een rustdag, een relaxdag en die zijn  altijd kadootjes aan mijzelf.
Ik zit best goed in mijn vel, de blaas is rustig en geen merkbare ontstekingen en de (kippe-)kracht weer op redelijk peil, ja dat is al voldoende om me heel tevreden mee te voelen. Dat ben ik ook.
Natuurlijk kan het altijd beter of meer, maar daar kijk ik niet naar, het is nu, woensdag 10 februari, en ik ben echt hartstikke blij met wat is. En dat is altijd heel veel, vooral als je het erg bewust ziet. Die kunst beheers ik steeds beter.


dinsdag 9 februari 2016

Hoop geregel en gedoe

Vandaag was rommelig. Eerst vaste hulp M, die rondstofferde terwijl ik allerhande opruimklusjes pleegde, waardoor nu weer een stapel klaarligt voor de kringloop en ook de vullisbak aardig opgetopt is en ik weer weet welke snoertjes met welke stekkertjes netjes opgeborgen liggen.
Daarna kwam de apotheek langs en verwachtte ik gebeld te worden voor de beeldzorg, maar ook nu geen bliepjes die een aanminnig facie van een zorgmedewerkster aankondigde, dus maar zelf weer gebeld, en niemand te pakken kunnen krijgen. Enfin net een meneer gesproken over hoe dat nou zit, want die I-pad is leuk om in huis te hebben, maar erg funktioneren waar het voor is, doet het nog niet. Toen kwam er een meneer een rollatorrek op mijn scoot bevestigen, dat is nu ok.
En nu lijkt het droog te worden zodat ik de scoot naar zijn hok kan brengen.
Beetje moei dus van alle gedoetjes.
Donderdag komt een andere juf van een ander zorgteam nog even overleggen over wat er nodig is en wat er al voor elkaar is. Een mens kan het er druk mee hebben. Alhoewel, echt druk is het natuurlijk niet en ik heb ook een grondige hekel aan het druk-druk-gedoe van mensen. IK probeer mijn eigen ritmes aan te houden of er zo snel mogelijk naar terug te gaan. Easy does it.



maandag 8 februari 2016

Technogedoe en de geest krijgen

Is de telefoon weer ok, dan doet opeens de pc lullig. Geen geluid, ligt niet aan boxen of verbindingen, het moet of een software of een geluidskaartprobleem zijn. Dat doe ik niet zelf, dus heb ik Broer en zijn zoon ingeseind voor hulp. Nou ja ik kan ook wel op andere manieren herrie maken hoor, en stilte is ook geen straf. Het oplossen van zulke probleempjes houdt een mens wel van de winderige straat.
Toch zal ik er even uitgaan later, want de priknaalden bleken helemaal op te zijn en mijn alvleesklier doet het niet zonder hulp.
Altijd wat.

Verder wil ik het nog eens hebben over de geest, ja die wil ook wel eens waaien, maar tegenwoordig is het daar heerlijk rustig. Das grote winst want voorheen was het daar vaak een enorm gedoe. Onrust en gepieker en dat is voor een deel(het grootste), gaan liggen. Het letten op je eigen gedachten en daar meteen een schifting maken tussen onzin en zinvol is een enorme hulp. Een mens bedenkt zoveel idiote dingen; nee de hemel valt niet, nee er is nog steeds geen oorlog of een grote bedreiging. Kan het wel? Ja, maar we zullen er dan wel mee dealen, niet nu. Net als onrechtvaardigheden, lijden van anderen, daar kun je niet veel mee, meestal zelfs niks. Ik sluit er de ogen niet voor, maar neem het niet constant met me mee. Natuurlijk schrikt een mens van zoiets als bv Parijs vorig jaar, maar wie help ik met mijn medeleven? Kan ik er iets positiefs bijdragen aan het leed dat er geleden is? Neuh, ik kan beter de mensen in eigen omgeving die het moeilijk hebben steunen. Ik weet het, het zijn opengetrapte deuren die ik hier debiteer, maar het ook echt leven is toch nog wat anders. Mij helpt het enorm mijzelf te vragen IS DAT ZO? (mijn bekende motto)en dan door te vragen tot de bodem. Dat geeft veel helderheid en ruimte en voorkomt het bekende ronddraaien van gedachten.
Ik denk dat wij bijna allemaal een beetje verslaafd zijn aan onze gedachten, zodat er heel wat nonsens door kunnen sluipen die al snel de overhand krijgen. Bewust met je gedachten en angsten omgaan, lost heel veel op.
Als je bovendien nog kans ziet om jezelf niet constant met anderen of hun eventuele mening bezig te houden, is er een hoop gewonnen. Zij hoeven tenslotte niet in jouw schoenen te staan, dus let it be.
Laat maar gaan, alles wat niet nuttig, of mooi of geliefd  is.