Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zaterdag 30 mei 2015

Mei

De maand is bijna voorbij. Een maand die begon met veel commotie rond ziekte en dood van dierbaren. Niet dat dat allemaal opgelost is, was het maar zo makkelijk, maar het is wel geland en eist niet meer alle aandacht op. Ik kan er nu vrij nuchter over denken en praten, ondanks dat het pijn doet om te zien dat mensen kennelijk zoveel narigheid moeten meemaken .
Ik heb een niveau van aanvaarding bereikt, dat genoeg rust biedt voor het dagelijks leven, waarin toch ook zo veel hartstikke fijn is.
Dat ik snel herstelde na een colitisaanval en geestelijk mijn balans weer vond is een bewijs voor mij, dat ik het best goed aanpak allemaal.
Ondanks het beneden peil weer, geniet ik van tuin en af en toe een tocht. Ruim ik gestadig door op en ben een tevreden mens. Besef steeds meer dat ik heel veel dingen niet perse nodig heb om te kunnen funktioneren, sterker nog, het zit nogal in de weg, teveel  bezitten. Wat fijn en nodig is, of wat extra comfort biedt is welkom, maar met mate.
Ik koop weinig, maar ontzeg mijzelf niks.
Ik bezie het wereldgebeuren afstandelijk, want begrijp van veel dingen niets en wil dat niet eens begrijpen ook. Te wezensvreemd. Ik moet wel oppassen niet te veel in mijn veikige cocon te kruipen. Ik voel me daar prima, maar een beetje minder veilig is ook niet te versmaden.
Juni kan een heel fijne maand worden, als de temperaturen wat omhoog gaan helemaal. Ik ben er klaar voor.

vrijdag 29 mei 2015

Voorpret

Vrijdag, even alle losse eindjes van de week bijeenrapen en afmaken. Dan kan ik met een gerust hart het weekend in. Morgen is het De Dag Van De Muziek. Hoewel het weer niet optimaal lijkt te worden kun je in de binnenstad zomaar allerlei toffe muziek horen, zowel binnen als buiten en daar verheug ik mij zeer op.
Is het te koud? wel thuis is dichtbij.
Maar misschien kom ik deze man tegen ..
Of deze groepen.
Wow!!!

donderdag 28 mei 2015

Yeah Baby, yeah!

Gistermiddag dus een flinke rit gemaakt, een halve kanoroute met uitgebreide aanloop en terugtocht. De orchiskriebel liet zich voelen en terecht, de allereerste exemplaren staken hun paarse koppen omhoog. Dat geeft zo'n blijdschap, terwijl natuurlijk de rest van de natuur al meer dan de moeite waard is, is dat voor mij een van de mooiste kersen op de taart. Ook al veel bloeiend pijlkruidkers, koekoeksbloemen, duinroosjes, duinviooltjes en ander groen gespuis gezien, net als een zwartkop en een tapuitje. De bloeiende kruipwilgen en kastanjes zijn iets minder plezant, ivm allergie.
Bij ons plaatselijke bos, pauseerde ik even op een terrasje en had een ontmoeting met onze stadsnomade Alex. Deze man had een onderkomen gebouwd in de binnenstad op een ruig terreintje, maar ja de gemeente vond dat ze meer zouden verdienen aan dure stadsvilla's, dus moest Alex weg, Hij heeft nu ergens op onbekende plek zijn tentje opgezet. Erg spraakzaam is hij niet, maar hij had een koppel duifjes bij zich in een houten kistje, die hij een duivenhotelletje gaat bouwen.
Enfin prachtig onderweg dus en op de terugweg, door de stad nog een tregging en een lekker zomerhesje in de uitverkoop gevonden en een bamboe bijzettafeltje gejut, dat in de tuin zijn funktie kan uitoefenen, om heerlijke watertjes en theetjes te dragen naast mijn luie tuinstoel.
Nou is dat geen mooie eindmeimiddag?

Vandaag nog iets meer wind, grijs en regen op de voorspelsite, dus meer een huisdagje, ook niks mis mee.
Eerst nog maar even wat weekendboodschapjes halen. En het oud papier aan de weg zetten. 


woensdag 27 mei 2015

Verrassing

Vanmorgen haalde ik een nieuwe wasmand (de ander was echt kapoet) en de biospulletjes en toen ik dat thuis aan het uitpakken was, belde opeens mijn reflexvriendin op, of het goed was dat ze langskwam. Natuuuuuuuurlijk, altijd!
Dus gezellig getheeleut en bijgepraat. Zij had nogal wat ziekte en leed in haar omgeving gezien en ik dus in de mijne idem. Wat een kwetsbaar leven is het toch en hoe kostbaar.
Nu schijnt de zon en ga ik met de scoot even genieten dat kun je niet genoeg doen, vind ik.