Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



dinsdag 29 juli 2014

Water en lucht

Den Helder is gister de ergste regen ontlopen, de buien waren aardig geleegd tegen de tijd dat ze hier passeerden. Maar de tuin was dankbaar, de atmosfeer verfrist en vandaag heb ik na het doorwerken van het huis met hulp M (heerlijk alles zijn gangetje weer) even de Juttersmarkt opgezocht maar omdat de toeristen daar wegens gebrek aan zon waren samengestroomd, meteen maar door naar de dijk. Heerlijk, die grijze lucht die het grauwe water ontmoet, wind om het hoofd en de geur van zeewier in mijn neus. Ik woon aan de Duin en Dijkroute en maak daar dankbaar
gebruik van!

Geheel verkwikt duik ik zo in wat lektuur.

maandag 28 juli 2014

Blanco

De week ligt open voor me. Alleen de hulp op dinsdagmorgen, maar verder mag ik het invullen zo ik wil.
Nu regent het, wat niet zo erg is, want de tuin kan altijd vocht gebruiken en het koelt de huizen en straten verder af. Dat is me welkom want bij een max 22 graden , liefst minder, funktioneer ik het best.
Er  moet afgewassen, opgeruimd (anders schrikt de hulp zo, morgen.....) en er is altijd wel wat uit te zoeken of schoon te maken of te organiseren. Dat doe ik vrij graag, behalve dan het echte poetsen.......
Het wordt weer tijd om dingen weg te doen en uit te zoeken, dat geeft ruimte en bevrijding.
De Tour is voorbij (was mooi, maar na 3 weken ben ik het weer zat ook) en de middagen dus van mij.
Het nieuws staat nog steeds bol van Oekraïne en Gaza en ik doe vooralsnog alsof er niks aan de hand is. Niet dat het me niet raakt, maar niemand schiet er iets mee op als ik in de stress ga of depri word, ikzelf in het minst. Een beetje afsluiten voor alle narigheid en negativiteit en mijn eigen leven prettiger maken. Meerr kan ik er niet van maken op het moment.

zondag 27 juli 2014

Zondagmorgengevoel

Vroege Vogels, wat losse eindjes van administratie wegwerken, wat dingen regelen. De pc  net zo, wat oude berichten wegdoen, evt post beantwoorden, agenda bijwerken, to do idem en kijken wat deze week moet en kan.
Grijs weer, koel en dat maakt dat ik me energieker voel, al moet de warmtekater nog even wegzakken.
Deze week is mijn trouwe hulp M er weer en hoe aardig en werkzaam de invalhulp deze keer ook was, er gaat niks boven M, die inmiddels helemaal haar eigen, goede koers vaart in dit rommelige maar duidelijke huishouden. Geeft mij meer ruimte en we zijn aardig bevriend na al die tijd en het voelt zo vertrouwd!
De maand juli loopt ten einde en dat betekent dit jaar dat ik 10 jaar leef met mijn kanker. Een vreemde datum dus. De brand is in augustus vijf jaar geleden en ik ben deze zomer mijn vader meer dan 30 jaar en mijn moeder 15 jaar kwijt.  Gemengde blessings.
Die tien jaar kanker is wel een streep aan de balk, want er is maar 5 % die dat haalt en daar hoor ik, onvoorstelbaar maar waar, bij. Dankbaar dus vooral, temidden van een wereld die in brand staat. Maar in mijn geboortalbum plakte mijn pa al krantenkoppen van toen;

HEDENMIDDAG LAATSTE SCHOT IN PALESTINA

DRUK DER VS OP ISRAEL

VREDESVERZOEKEN IN CHINA

ISRAEL TREKT TROEPEN UIT EGYPTE TERUG

WESTEUROPA WORDT EERSTE SLAGVELD. 

65 jaar geleden was het ook niet bepaald koek en ei.

Aan het einde van het album, toen ik tien was, knipte hij weer de krantenkoppen;

ONVERZOENLIJKE CHROETSJOW  NAAR OOST-DUITSLAND

IN CENTRAAL-AFRIKA BLIOJFT DE ONRUST BROEIEN

STRAALBOMMENWERPERS BEDREIGEN FORMOSA

 RELLETJES IN BEIROET

Conclusie; we (de wereldbevolking) leren het nooit, helaas, maar het is echt niet alleen ellende geweest, toen en nu.


zaterdag 26 juli 2014

Eensgezindheid

De hele week stond in het teken van het vliegtuig dat uit de lucht werd geschoten. Mijn hoofd staat niet zo naar zwijmelen.
Ik verlang wel terug naar de tijd van flowerpower, toen protesten duidelijk en alom waren en een hele generatie een eind wist te maken aan de heilloze oorlog in Vietnam. Niet dat toen alles opeens ok was, maar je had het gevoel dat er iets kon veranderen. Dat mis ik nu.
Daarom een nummer uit die tijd, geen zwijmel, maar wel duidelijk, heel Woodstock zong mee, en ik krijg er nog steeds kippenvel van;

Vietnam Song


by Country Joe And The Fish. Buy album CD: Other Songs B - V


Well, come on all of you, big strong men,
Uncle Sam needs your help again.
He's got himself in a terrible jam
Way down yonder in Vietnam
So put down your books and pick up a gun,
We're gonna have a whole lotta fun.

And it's one, two, three,
What are we fighting for ?
Don't ask me, I don't give a damn,
Next stop is Vietnam;
And it's five, six, seven,
Open up the pearly gates,
Well there ain't no time to wonder why,
Whoopee! we're all gonna die.

Come on Wall Street, don't be slow,
Why man, this is war au-go-go
There's plenty good money to be made
By supplying the Army with the tools of its trade,
But just hope and pray that if they drop the bomb,
They drop it on the Viet Cong.

And it's one, two, three,
What are we fighting for ?
Don't ask me, I don't give a damn,
Next stop is Vietnam.
And it's five, six, seven,
Open up the pearly gates,
Well there ain't no time to wonder why
Whoopee! we're all gonna die.

Well, come on generals, let's move fast;
Your big chance has come at last.
Now you can go out and get those reds
'Cause the only good commie is the one that's dead
And you know that peace can only be won
When we've blown 'em all to kingdom come.

And it's one, two, three,
What are we fighting for ?
Don't ask me, I don't give a damn,
Next stop is Vietnam;
And it's five, six, seven,
Open up the pearly gates,
Well there ain't no time to wonder why
Whoopee! we're all gonna die.

Come on mothers throughout the land,
Pack your boys off to Vietnam.
Come on fathers, and don't hesitate
To send your sons off before it's too late.
And you can be the first ones in your block
To have your boy come home in a box.

And it's one, two, three
What are we fighting for ?
Don't ask me, I don't give a damn,
Next stop is Vietnam.
And it's five, six, seven,
Open up the pearly gates,
Well there ain't no time to wonder why,
Whoopee! we're all gonna die.