donderdag 24 augustus 2017

Revalideren

Ja, zo kun je het wel noemen, revalidatie. Mijn herstel is nog steeds in aktie, hoewel moeilijk echt meetbaar. De dagen zijn veel langer geworden, ik ben meer bezig, wordt niet snel echt moe en ik laadt weer goed op na inspanning. Ik volg geen schema of therapeutisch beginsel, wil mezelf absoluut niet opjagen met terugvalgevolgen. Ik probeer gewoon alles rustig aan op te bouwen.
Gisteren zag ik weer het grote verschil. Ik was oude tijdschriften en lektuur aan het uitzoeken en vond een stapeltje bladen over groen kweken. Deze zouden ws wel gewaardeerd worden door een kennis die een eigen stadsboerderij probeert te starten. Ze wonen een eind verder op de gracht en ik ging te voet. Voorheen kon ik het lopen, net an, en de terugtocht was dan op het tandvlees. Nu liep ik kwiek heen en terug, zonder enige moeite. Kijk daar doe je het voor!
'S avonds energie hebben om te koken en daarna nog bv een was afhalen en vouwen , op te ruimen en desnoods nog een klusje te doen is ongekend voor mij die jaren lang na drieen 's middags nauwelijks van de bank af kon komen. Weer meer valide worden, het is een wondertje.

woensdag 23 augustus 2017

Schapen

Buiten zie ik een hemel vol schaapjes, wolken. In huis is er een schaap bijgekomen. Voor mijn bureaustoel kocht ik een mooitje. Heerlijk zitten, ook in de winter straks. De Juttersmarkt viel tegen, elke week minder kramen, zelfs de kindertjes hadden weinig zin in hun eigen rommelmarkt. Het schaap kocht ik niet bij een kraam, maar gewoon bij een winkel.
Een mevrouw op de markt maakte een onvoorziene zijstap, waardoor ik haar tas raakte bij het passeren. Ik zei Sorry, maar haar reaktie was mooi: U doet niets verkeerd, dan is sorry zeggen niet nodig! Ik ben degene die niet oplet.
 Ik bedankte haar en knoopte dat in mijn oren. We zeggen inderdaad vaak sorry, ook als iets niet onze schuld is, dat is dus niet nodig. We maken onszelf onnodig klein. Maar wat wel te zeggen in zulke situaties? Neem me niet kwalijk of pardon, hebben dezelfde insteek, uitgaand van schuld die er niet is. Ben er nog niet uit.  Wel goed om naar gedachteloos uitgesproken woorden te kijken en je bewust te worden van de echte strekking.
Mindful geldt ook voor gewoontes en standaard uitdrukkingen. Je bent duidelijker met goed gekozen woorden. Ik zit graag oo schapen, maar wil er zelf geen zijn.

dinsdag 22 augustus 2017

Vreemd

Omdat de vaste hulp, die in september alweer vertrekt, nu met vakantie is, heb ik 3 weken lang vervanging. Dit jaar zie ik heel veel thuiszorggezichten. Deze komt op donderdag in plaats van dinsdag, en dat geeft mijn week een andere uitstraling.  Het is een hartstikke lief mens, ik tref het wel.
Maar vandaag is dus een onbesproken dag voor mij. Ik kan uitgebreid Juttersmarkten, wat ook wel weer leuk is, al koop ik meestal niente. Het doenige van zo'n braderie, met bijbehorende rommelmarkt, geeft veel plezier. Vooral kijken en konstateren dat ik al die dingen niet nodig heb, werkt erg tevredenstellend. Ook mensen kijken is een pleziertje op zich. Een paar weken terug zag ik een vader met een geestelijk gehandicapte zoon een hele poos voor me lopen. De vader erg lief en zorgzaam, de zoon, met een grote koptelefoon op die waarschijnlijk de geluidenbrij van de omgeving moest dempen en een ruime kop groter dan de vader. De zoon hield de hand van vader stevig vast en pa stopte overal om zijn zoon van alles te laten bekijken. Ook toen die zich met zijn lange lijf in een kinderautootje probeerde te wringen, wachtte de vader geduldig en lachtte zijn zoon toe. Mooi!
Zoiets maakt de dag geweldig.
Dus zo trek ik erop uit, kijken, observeren en vooral het goede leven in mij opnemen
Mensen kunnen vernietigen, gevoelloos zijn, hebberig, maar ook mooi in hun onvolmaaktheden, hun omgang met anderen en hun onbevangenheid. Op naar belevenissen en mooie inkijkjes!

maandag 21 augustus 2017

Geld

Morgen komt de AOW uitbetaling weer binnen. Ik heb nog over, deels door de belastingen, deels door mijn manier van leven. Ik vind het ruimschoots genoeg, kan de dagelijkse zaken betalen zonder te knieperen en af en toe een extraatje kopen en evengoed sparen. Ik heb mazzel met mijn lage lasten en mijn lage eisen. Oude kleding hartstikke opdragen, tevreden zijn met genoeg, geen echte uitspattingen, geen vakantie, auto, dure kappers, geen verslavingen. Het is een leven met doordachte soberte, dat toch weelderig aanvoelt.
Ik kick ook niet op geld, het moet er zijn, wordt niet over de balk gegooid en ik ben er beheerst mee, in plaats van erdoor beheerst te worden. Status, luxe, pronken, het zit niet in me, maar vrekkig ben ik zeker niet. Wel supertevreden. Money is the root of all evil, was mijn vaders herkenningsfluitje. Klopt voor veel op deze wereld, maar ik beschouw het meer als een noodzakelijk kwaad, dat geen grote rol speelt in mijn leven. Lekker rustig ook.