Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



woensdag 28 januari 2015

Weer het einde van een tijdperk?

Het lijkt erop dat mijn relatie met vriend M., voorheen protegé genoemd, is beëindigd. Lange tenen van zijn kant, want het buddyschap houdt volgens mij niet alleen in dat je applaudisserend aan de kant staat als het goed gaat, maar dat je ook suggesties doet ter bijsturing. En dat was niet naar de zin, blijkbaar.
Heb er nog een lange brief achteraan gestuurd om die dingen te verduidelijken en aangeboden er nog eens over te praten, geen reaktie. Tja, dan houdt het op. De deur staat open als hij er gebruik van maakt, maar ik neem geen initiatieven meer en beschouw het voorlopig als  een afgesloten hoofdstuk. Jammer.
Ik ben bang dat hij in de toekomst niet meer goed in zijn schoenen komt te staan en dan zullen er weinig mogelijkheden voor hem over zijn.
Ik had hem van te voren heel duidelijk gemaakt dat openheid en eerlijkheid van beiden zijden voor mij een noodzaak zijn, en als één van de partijen zich er niet aan houdt, meerdere malen, en daarop niet wenst aangesproken te worden,.....
Ben ik te kritisch naar mensen toe? Dacht het niet, er zijn mensen waar ik al bijna mijn hele leven mee bevriend ben, zonder problemen. Maar ik sta wel open voor kritiek  en wil altijd onenigheid van mening  bespreken. Dat is niet altijd wederzijds.
De bioboodschappen zijn binnen, het bad loopt lekker vol en een soepje vraagt om bereiding. Tussen de middag verwacht ik vriendin A (al vanaf de middelbare school vriendin)en kunnen we gezellig over van alles beppen. Komt wel goed.



dinsdag 27 januari 2015

Zonnig

En weer schijnt de zon, heerlijk! Den Helder is niet voor niets uitgeroepen tot de stad met de meeste zonne-uren. Zin in van alles en tot weinig komen, dat is mijn dag tot dusver. Ach, kan gebeuren zo'n daggie.
Ook weinig te melden, dus laat ik het bij een passend muziek.

maandag 26 januari 2015

Ben ik nou zo slim of jij zo dom?

Een in het collectieve geheugen gebeitelde zin van Louis van Gaal tijdens een persconfrerentie. Nou lijdt de man misschien nog al eens aan zelfoverschatting, maar de collectieve domheid ja daar heeft ie wel een punt.
De rente zakt, straks moet je betalen om je geld te stallen. Terwijl we zelf van alles moeten gaan betalen en er zelf voor moeten gaan zorgen, waarbij sparen juist het verstandigste is wat je kunt doen.
De zorg wordt uitgekleed in een maatschappij waarin steeds meer mensen moeten proberen dubbel inkomen te genereren om aan al die eisen die de teruglopende economie (terugtredende overheid, huizen onder water, werkloosheid, vermindering van koopkracht)te voldoen en dus geen tijd hebben laat staan zin , laat staan energie, om andermans narigheid op te lossen waar ze zelf al moeten roeien met te korte riemen om het hoofd boven water te houden. Participatiemaatschappij? Laat me niet lachen. Vooroorlogse narigheid alom, leuke oude dag, zoals je 60 jaar of meer is voorgehouden, vergeet het maar.
Geld genereren om de crisis op te lossen is bijna hetzelfde als de kraan laten lopen om watertekorten op te vangen.
Bezuinigen op onderwijs en welzijn en dan klagen over criminaliteit, verharding van de maatschappij en onvoldoende kennis aan de top.
 Ben ik nou zo slim.......?

zondag 25 januari 2015

Komen en gaan

Het weer is weer omgeslagen, van kou en mogelijke gladheid naar zacht en regen. Ik vind het best, we gaan op een gegeven moment echt wel het voorjaar in, nu is het nog winter. Het is wel voelbaar, het mildere.
De zon gaat nu echt omstreeks half negen op, en dat is al een hele verbetering qua licht.
Het hele leven speelt zich af in een op en neer, een heen en weer en dat is goed. Het minder fijne wisselt af, als je er maar ruimte aan geeft en het opmerkt, met hele fijne zaken.
Mijn energie is ook weer in een tussenfase, niet echt slecht, maar het kan best beter (zelfs in mijn spectrum). Toch ben ik best tevreden. Ik gebruik de zadelkruk weer wat vaker, ook als ik nog niet moe ben, zodat ik hier weer wat bespaar voor andere zaken en zo probeer ik te laveren in de mij toegewezen E-ruimte van dit moment.
Het moeilijkste is om scherp waar te nemen, zodat je tijdig gas terugneemt en om jezelf niet te overschatten. Het is lastig en belastend, nooit even voluit te kunnen gaan zonder het meestal te moeten bekopen, maar het levert zoveel plezier in het nu op, dat het het  zo leven toch de moeite waard maakt .
Tja, ik begin er eindelijk toch wel aan te wennen, een lijf waar je nooit echt van op aan kunt en onvoorspelbare periodes qua energie. Alleen als het erg lang en diep naar beneden toe piekt, komt er nog wel opstandigheid. Maar, hè, ik ben en blijf gewoon een mens, toch?
Ik probeer wel mijn zegeningen steeds te tellen en dat zijn er velen.
Mijn genietvermogen is behoorlijk aangescherpt  bijvoorbeeld, en dat levert heel veel plezier op.