dinsdag 18 september 2018

Opgeladen

De scoot, de Ipad, mijn mobiel, allemaal opgeladen en ik ook.
 Gisteren keutelde ik wat in huis en tuin, vandaag komt de hulp en een helper.
Dat laatste is de spontaan aangeboden klushulp door een man die ik zijdelings ken en wel eens een praatje mee maak. Het is wel weer iemand met een ingewikkeld levensverhaal, maar dat maakt een mens mischien wel leuker. Ik trek vaker bijzondere types aan, omdat ik open sta voor de mens achter de eerste indruk.
Enfin ik ben benieuwd hoe het zal gaan.
Verder probeer ik deze week ruimte te houden voor wat ritjes, misschien paddestoelen kijken en nog even de duinen bezoeken. Zalig herfst inademen.

maandag 17 september 2018

Vintage koken

Er komen heel erg veel kookboeken uit elk jaar. Nieuwe gezonde trends komen aan bod bij bv het Broodbuikdieet, bij Sit Smart van Annemarie Postma, de aandacht voor darmflora bij oa De  POepdokter etc. Prima en inspirerend!
 Toch grijp ik graag terug naar boeken uit de jaren zeventig en eerder. Dr. Vogel, Birchner Benner, Mellie Uyldert voor kruiden, Greet Buchner en Joanne Bylsma-deVries.
Dit zijn de inspiratiebronnen waar ik natuurlijk door leerde koken en eten. En vooral de laatste geeft mij nog steeds motivatie. Ze is wat belerend, maar o zo terug naar wat goed is voor een mens.
Gewoon een aardappel uit de schil, met kruidenkwark en een bietensalade bv. Aards eten. Basiseten.
Mijn goed gevulde kookboekenkast staat vol met die boeken die me nog steeds inspireren en kennis laten verfrissen. Deze oudjes hebben elke opruimronde overleefd en terecht! Niks mis met die oude boeken, ze hebben mij veel geleerd, kennis die nog  steeds een fundament vormt.
Als ik het idee krijg dat ik een beetje inzak qua gezond eten, of me ongeinspireerd voel, herlees ik ze en ben weer wakker.

zondag 16 september 2018

Minder Vlasje

Nee, ik ga niet minder bloggen, echt niet.
Maar er is sprake van letterlijk minder van mij.
Het afgelopen jaar ( nou ja, maand of 15) ben ik ruim 13 kilo afgevallen zonder dieet te houden. Hoe dat kan? Ik heb wat leefgewoonten veranderd.
Ten eerste eet ik niet voor 12 uur 's middags, wat geen opoffering is, want heb in de ochtend nooit trek en at al steeds later mijn eerste maal. Dus het is een logisch gevolg van mijn natuurlijke  ritme gaan volgen, in plaats van het gezeur dat je moet ontbijten als een koning. Ik eet dus brunch, meestal gewoon havermoutpap  Om een uur of twee eet ik iets hartigs en om vijf uur warm, wat meteen het laatste eetmoment is. Natuurlijk eet ik glutenvrij en lactose- en koolhydraat beperkt, maar dat was al geruime tijd zo. Verder beperk ik me niet echt, zowel in hoeveelheden als in hetgeen ik eet, maar volg mijn trek en intuitie.
Wel heb ik ook mijn spuitmomenten veranderd en probeer ik per 14 dagen steeds een eenheid minder insuline te spuiten, hetgeen al tot een aardige vermindering hiervan heeft geleid en mijn lijf verandert mee, langzaam maar zeker. Leuk toch? Het valt de meeste mensen niet op, omdat het heel geleidelijk is gegaan en ik altijd graag ietsje oversized kleding draag. Toch duurt het niet lang of ik moet op een maat kleinere broeken overgaan. Van de week reikte ik omhoog en lag mijn broek op mijn enkels!
Tja...

Mindfuck

Dit weekend is de tijd glijdend, heb ik beslist. Ik sta op wanneer ik het tijd vind, eten en andere zaken komen en gaan zoals het voor mij prettig voelt. Lekker vrij gevoel, al blijkt in de praktijk dat ik een punctuele innerlijke klok heb. Als ik wakker word, weet ik zonder mijn ogen geopend te hebben, hoe laat het is en erg veel wijkt het niet af van mijn wekker-wakker-word-tijd.  Pas om een uur of twaalf krijg ik trek en zo wijkt het niet sterk af van andere dagen. Alleen het weten dat ik niets Moet op een bepaalde tijd en mezelf niks opleg, geeft een gevoel van  wijdsheid qua tijd. Gek toch, dat je in je kop jezelf vrij kunt geven en ondanks dat dat in de praktijk niet veel anders dan anders blijkt te zijn, het toch een speciale belevenis geeft.
Ik speel graag dit soort spelletjes met mijzelf, het is leuk om te ervaren hoe je je eigen mind kunt beinvloeden en soms gewoon voor de gek houden. Net zoals pijn anders voelt als je jezelf voorhoudt dat je geen pijn hebt,maar dat er pijn is.
Ik voel me ook nooit eenzaam, omdat mijn geest me gezelschap houdt en ik hele hoofdconversaties voer.  Ook praat ik tegen de katten en soms zelfs tegen voorwerpen. Wat hebben we lekker gereden, hè scoot!
Het maakt dat ik me heel rijk voel met wat voor anderen saai en beperkt aan kan voelen.

zaterdag 15 september 2018

Sociale soliste

Veel doe ik in mijn uppie, niet wegens gebrek aan contacten, maar omdat ik dat oprecht heel fijn vind. Alleen de natuur in is veel overweldigender en meer een totaalervaring als je alleen bent met de natuur. Ik word er intens gelukkig van.
Toch heb ik zeer zeker ook een sociale kant, maar dan wel met de juiste mensen, anders voelt het al snel niet comfortabel meer.
Maar sommige mensen mogen altijd binnenkomen in mijn eigen stille cirkel. Graag zelfs al hoeft het niet dagelijks omdat dan mijn innerlijke kluizenaar in de verdrukking komt.
Ja, dat is mijn Januskop, die sociale en die stille kant.
Donderdag was het geweldig mijn vrienden weer te ontmoeten, gisteren mijn praatmaatje, en toen de zelfverkozen broer ook nog. Heerlijke mensen allemaal en blij hen weer te spreken en mee te maken. En nu even niks, want zo blijf ik in balans.
De Vuelta is naast lezen, prikkelvol genoeg en ik trek me even terug. Voor mij prima zo, het evenwicht hervinden en de stilte toelaten.