Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



dinsdag 28 juli 2015

Back to normal

Hulp M. is er weer en dat voelt goed.
Het huis wordt weer zo snel mogelijk in goede staat teruggebracht (niet dat het een zooitje was, er is heus wel schoongemaakt enzo maar de puntjes ontbraken op de i) en ik voel me vrijer in mijn eigen huis als zij er is, het is zo vertrouwd.
Het heftige weer noodt tot binnenklussen en ook dat kan geen kwaad, de natuur is ook toe aan natte voeten, en zo grijpt alles in elkaar. Jammer voor de mensen die net nu met vakantie zijn, maar ja garanties op zon bestaan niet.
Het doet me denken aan een vakantie ooit langs oude rivierdijken. Veel wind, elke dag wel regen en vaak niet warmer dan het nu is. En toch een memorabele vakantie al was het maar doordat we verse ottersporen vonden (die toen nog niet geherintroduceerd was) en de beerenburg zo heerlijk smaakte na een natte dagexcursie.
Ik hield een getrouwd vriendje over aan die vakantie over, hij had een vrij huwelijk, die ik toch snel weer looste wegens te aaierig. Een man die aldoor maar aan je wil zitten is niks voor mij.

maandag 27 juli 2015

Rotzooierige straten en schone muis

Wat een baldadige storm was dat, zeg. Ik maakte een ritje en zag overal blad en takken op de wegen. Hier en daar halve of hele bomen omgewaaid, dakpannen of schuttingen waar ze niet hoorden en mensen aan het sjouwen, vegen, zagen op de vroege zondag.
Heerlijk om te rijden en ook aan dijk lag het zeewier en het zeeschuim (die van de inktvissen die je tussen de tralies van je kanariekooi stopt) tot op de weg zelf en zelfs daarboven in het gras.
Duurt wel even voor alle troep verwijderd zal zijn.
Thuis keek ik natuurlijk naar de finale van de Tour in een nat en glad Parijs. Veel renners op dek en veel lekke banden en weinig sprintpartijen wegens de gladheid.
Intussen rommelde ik wat op de pc en vond mijn muis niet lekker vlot werken. Het is een trackballmuis, al hartstikke oud, maar o zo prettig in het gebruik. Af en toe moet je hem eens helemaal openmaken (niet alleen daar waar de trackball zit) en lekker schoonmaken. Er kwam een halve stuiter aan stof en haren uit, dus de moeite wel waard. En wat is ie weer snel en soepel!
Tour voorbij, we gaan weer over op normale dagen, zonder middagen voor de tv. Ook goed!

zondag 26 juli 2015

flitsstorm

De storm kwam snel en verdween ook zo maar.
Gisteren om half twee was er nog nauwelijks wind, om twee uur waaide je uit je hemmetje. In Den Helder zijn ook bomen om en veel afgewaaide takken. Op mijn gracht was dat niet zo te merken, die loopt oost-west, maar de straten en lanen die meer noord-zuid gesitueerd zijn, hadden de volle laag.
Ik zat knus naar de Alpe d' Huez dag van de Tour te kijken en vermaakte me prima. Gisteravond hadden de bomen nog zwaar werk, vanmorgen is het een mooie zonnige ochtend en de wind heeft al zijn wilde haren verloren.
Straks wil ik wel even een rondje rijden om te zien of er stormschade zichtbaar is , even ramptouristje spelen.
Net uit bad (met magnesiumzout) gekropen en dus zo fris als een hoentje.
Nog even wat administratie plegen en dan ga ik  uitluchten buiten.
Blij dat beide vriendinnen in een redelijke goede staat verkeren en stabiel lijken, dat geeft ook weer lucht, want het was zorgelijk allemaal.De dreiging is er nog, maar ook hier lijkt even windstilte ingetreden te zijn.
Gewoon verder met die zomer!

zaterdag 25 juli 2015

Storm op komst

Dus gisteren al boodschappen gedaan (vriezer had nu weer ruimte genoeg voor extra voorraad) en vanmorgen boven alle ramen al dicht. Beneden wacht ik het nog even af, al komen er spatten langs en donkert de lucht.
Heeft ook wel wat, schuilen in eigen huis en buiten de boel laten schoonwaaien en regenen.
De Tour is spannend en mooi. Het lijkt wel of die jongens niets anders doen dan bergen beklimmen de laatste twee weken en je ziet de gezichten tekenen en de lijven nog meer uitmergelen. Vandaag de Alpe d'Huez, en dan morgen Parijs. En dan weer rust op de middagtv.
Komende dinsdag is mijn vertrouwde hulp er weer en hoewel een prettige invalhulp dit jaar, gaat er niks boven mijn eigen M. Dan loopt pas alles weer zoals het moet.

Nu even een kort ritje maken en dan mag het onstuimige weer komen.