Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zaterdag 25 maart 2017

Zonnerdezon

Het is volop lenteweer, hoewel de winter soms nog in zijn handen blaast met een koude wind, is het uit de wind en in de zon een bijlaadstation voor levenskracht en vitamine D.
Gisteren na de wat barre maar fijne scoottocht, warmde ik op mijn plaats weer heerlijk op en zag zelfs een gezonde gloed op mijn gezicht.

Ondertussen is de klusbuum bezig met de poort en hoor ik af en toe geluiden die op hard werken wijzen.
Vandaag was ik nog maar een keertje, want het droogt als een tierelier aan de lijn.
Er staat een afwas en er ligt een vette zaterdagkrant op me te wachten. Vanmiddag mag ik op tournee naar de Appie om de toegankelijkheidsknelpunten te benoemen. Ben benieuwd, want juist op de drukke zaterdag moet dat een uitdaging zijn.
En dan is net de zon van het erf, dus daarvoor mag ik mij weer zonwentelen. Wauw wat een dagprogramma.

vrijdag 24 maart 2017

Gedenken

Vanmorgen naar het kerkhof geweest, maar vond daar weinig. Heb wel mijn gedenkdingen achtergelaten, maar ben doorgekard naar de duinen. Daar vond ik niet alleen verse konijnensporen , maar ook was ik even dicht bij D. Dat was goed.
In de Noordduinen bloeien alweer de narcissen op de oude vuilnisbelt, maar ik zag een tapuit en klein hoefblad, speenkruid en een torenvalkje. Dat compenseerde de koude noordoosterwind, want die was venijnig nog.
Reed op de terugweg langs de plek waar D vorig jaar zomer zijn laatste stappen zette en besefte hoe graag ik nog leef. Ganzen overal, spreeuwen die op dit  moment gewoon fonkelen in de zon zo nieuw is hun verenpakje, het is een pracht. Nu hete thee please....

donderdag 23 maart 2017

Mannen

Wandelbuum is weer boven water. Probeert weer wat te betekenen in het Leger des Heilshuis en wat aan zijn woonsituatie te doen. Hij heeft veel last van geluidsoverlast van diverse buren en de verhuurder doet niks. Belachelijke toestanden.
Ook kwam A, de buurman van overleden vriend D, langs en vertelde dat het huis eindelijk verkocht is. Voor 2/3 van de vraagprijs, die ook veel te hoog was voor de slechte staat van het pand.

Dat is goed nieuws, voor A omdat hij schade kreeg door vocht, en voor mij omdat het me elke keer pijn deed als ik het zag. Het was een soort monument van triestheid geworden en dat schrijnde.
Morgen was D jarig geweest en ik kocht al een kleinigheidje voor het graf, om morgen te brengen.
Vandaag eerst oud papier naar buiten zetten voor de ophalers en bellen over de traplift die niet meer reageert. Het is me wat.
Ik nog steeds niet helemaal hersteld van de buik, vooral qua energie, maar zin in lente, zon, bloei en groei.

Nabrander: het euvel met de lift verholpen met telefonische instructies van het bedrijf. Hoi! Hoef ik ook niet met bloedmooi weer te zitten wachten op monteur.

woensdag 22 maart 2017

Schrikbeeld

Ouder worden is een natuurlijk proces, niet tegen te houden. Natuurlijk verouderen sommige mensen sneller dan anderen, roken, voeding, zonlicht, piekeren, drank of drugs kunnen nadelig werken, maar genetische aanleg is waarschijnlijk de grootste factor. In meerdere takken van de familie werd men vrij laat echt grijs, dat zie ik bij mijzelf terug, net als een nog vrij gladde huid. Mazzel, want ik heb er niet echt moeite voor gedaan en smeren doe ik nauwelijks.
Maar mijn lijf is niet echt jeugdig, zeker niet in prestatie. Ook tanden, gehoor en zicht hebben de tijd niet kreukloos doorstaan. Ach, ieder huisje zijn kruisje.
Maar er is een ding waarmee ze me de stuipen op het lijf kunnen jagen; Geer en Goor. Laat die alsjeblieft mijn deur voorbij gaan. Ik zou er acuut dement van worden.